¶ De conceptu virginali

diſtantiam inter peccatū ade et peccatūeorum qꝛ ille peccauit ꝓpria voluntate.illi naturali peccant neceſſitate quā propria ⁊ ꝑſonal̓ meruit illiꝰ volūtas. Sedcū nemo dubitat (qꝛ par pena nō ſequatur imparia. peccata in hͦ tamē ſimilis ē⁊ ꝑſonalis ⁊ origīalis peccati dāpnatō)quia nullꝰ admittit̉ ad regnū dei ad qd̓factus eſt hō niſi ꝑ mortem xp̄i: ſine quonō reddit̉. qd̓ pro ade peccato debet̉ qͣꝫuis non oēs pariter in inferno torquerimereātur. Nam poſt diem iudicij nullꝰerit angelus aūt hō niſi aut in regno deiaut in inferno. Ita igit̉ ⁊ peccatū infantiū minꝰ eſt quaꝫ peccatū ade ⁊ nullꝰ tn̄ſine illa vniuerſali fatiſfactōe ſaluat̉ perquā magnū ⁊ paruū dimittit̉ peccatumCur aūt non ſit ſine illa morte ⁊ quomōper illā ſit ſalus hoīm inprefato libro ſicut deus mihi dedit queſiui ⁊ dixi.¶ Cur ⁊ quō deſcēdat in infātes. XXI.Arentū vero proximoꝝ peccatayoriginale peccatū nō eſtimo ꝑtinere. Quippe ſi adaꝫ nequiuiſſet ad eos quos generaturus erat iuſticiā ſuā ꝓducere nequaqͣꝫ poſſet eis ſuaꝫiniuſticiā trāſmittere. Quare qm̄ nullꝰpoſt adā filijs ſuis queuit iuſticiā ſuā ẜuare nullā video rationē cur proximoꝝparētū peccata filiorū debebāt aīabꝰ imputari. ¶ Deniqꝫ nulli dubiū eſt qd̓ infantes nullā ſeruāt rectitudinē voluntatis propt̓ ip̄aꝫ rectitudinē. In hoc ergoſūt oēs pariter iniuſti quia nullā habēt:quā oīs hō habere debet iuſticiam. Hecnuditas iuſticie deſcēdit ad oēs ab adāin quo hūana natura ſe ſpoliauit eadeꝫiuſticia Nā ⁊ ſi in adā illi remāſit aliquaiuſticia vt in rebus aliquibus rectaꝫ ſeruaret volūtatem ſic tamē priuata eſt illo bono quo ſibi iuſticiā cuſtodire poterat impoſteros vt in nullo eorū ip̄a cumaliqua iuſticia ſe ꝓpagare queat. Plusitaqꝫ ininfātibus auferre ſibi non valuitquā omnē iuſticiā ⁊ beatitudinē que nl̓-

li datur aliquo carenti debita iuſticia.Ꝙ auteꝫ proximorū parētum iniuſticiapoſſit hāc augere iuſticie nuditateꝫ quenon valet in infātes ab ade peccata maior deſcēdere non videt̉ poſſibile. Namvbi nulla eſt iuſticia nulla poteſt auferre iuſticia. Unde aūt nulla poteſt abſētari iuſticia ibi addi nulla valet iniuſticia. Nll̓a ergo infātibꝰ ſuis addere queunt iniuſti parētes iniuſticiā ſuꝑ predictam nuditatē iuſticie. At vbi nulla iuſticia? nil ꝓhibet aliquā inuenire iuſticiā.Ueriſimilius igitur ⁊ poſſibilius videt̉ſi parētes iniuſti aliqua ſuis infātibꝰ adderent iniuſticiā qd̓ iuſti ſuis aliqͣꝫ darepoſſent iuſticiā. Quod ſi fit: habet infātes iuſtorū aliqͣꝫ iuſticiam? Si vero hoceſt leuius dāpnant̉ quā infantes ī iuſtorum ſi moriūtur ſine baptiſmo aūt ſi ſaluent̉ cum aliquo ſuo p̄cedēti merito eligūtur. Quod paulus apl̓s negat vbi ꝑIacob ⁊ eſau ꝓbat nullū niſi oīm merita p̄cedēte gratia ſaluari. Qm̄ itaqꝫ nullam dant iuſti parētes ante baptiſmū infantibus ſuis iuſticiā nullā vtiqꝫ addūtiniuſti ſuis iniuſticiā. ¶ Quod ſi dicit̉non addūt iniuſti parētes ſuis infātibꝰaliqͣꝫ iniuſticiā quibus auferre nequeūtvllam iuſticiā ſed originale quā habentab adam faciūt in eis grauiorem: ergo ⁊iuſti in ſuis reddūt eum leuiorem. Quare ſi minus ſint iniuſti infātes iuſtorumquā iniuſtorū minꝰ debēt reprobari quāilli. Quod dicat. qui audet ⁊ oſtendere.poteſt. Ego vero non audeo cū mixtimvideā ⁊ iuſtorū infātes ad baptiſmi gratiam eligi ⁊ ab illa reprobari Sed ⁊ hocſi quis dicit non valet oſtēdere. Quippe ſicut hoc modo non eſt iuſto iuſtior:niſi qui volūtate magis aut appetit autvitat quod debet: ita non eſt iniuſto iniuſtior niſi qui plus amat aut contempnitquod non debet. Si igit̉ infātes nequeunt oſtēdi mox vt aīam habēt. aliꝰ aliomaius vel minus velle quod debet aut