De cōceptu pirginali

aliena ratio illa que virginalē ꝯceptionū liberā ab oī peccati mōſtrat neceſſitate. Aliud eſt em̄ mādatum ⁊ in opinabile atqꝫ nature incognitū facere: ⁊ alid̓naturā aut etate aut aliquo vitio debilitatam ſanare: ⁊ ad ſuū opus reuocare.Nam ſi adā non peccaſſet ſicut ip̄e nulla ſenectute nulla cauſa infirmatꝰ deficeret ſic natura ꝓpagandi creata in illoet ad vtēdum vt iam dictum eius ptātiſubdita nullo caſu a ſuo curſu impediret̉. Nō ergo in iohanne ⁊ ſimilibus eſtalid̓ nouū nature ade ſicut ē in filio virginis datū ſed quod ſuis cauſis īfirmatum erat cognoſcit̉ eſſe reparatū. Quare qm̄ illi ꝑ ꝓpagatōem naturalē dataꝫade ſunt generati nequaqͣꝫ poſſunt autdebent ei de quo agimus in conceptōisaſſimulari miraculo: aut ab original̓ vīculo peccati abſoluti poſſūt oſtēdi.¶ Quomō maſſa peccatrixr nō ſit totaOrſitan dicet ali­ peccatrixquis ſi purꝰ homo qui deꝰ noneēt potuit fieri de adā ſine om̄ipeccati contagione ſicut dicis cur neceſſe fuit deū incarnari cū aut per vnū talēqui eſſet ſine omni peccato poſſet peccatores deus redimere: aut tot qd̓ neceſſarij erāt ad perficiēdam ſuꝑnam ciuitatēhoīes ſimili miraculo facere. Ad hͨ breuiter reſpōdebo. Ideo deus factꝰ ē homo quia nō ſufficeret ad redimēdos alios ſicut in prefato opuſculo mōſtratumeſt homo nō deus. Idcirco etiā nō fecittot hoīes tales quod neceſſarij erant neſi nullus de ꝓpagatōe naturali ſaluaretur fruſtra naturam illā in adam condidiſſe ⁊ quaſi ꝙ nō bene feciſſet correxiſſe videretur ꝙ ſumme ſapiētie nō cōuenit de aliqua naturā facere: non lōge ſupra inueſtigare ꝓpoſui quō ſemē ſūptūde virgine quo monſtratū erat nullū eēpeccatum libeꝝa neceſſitatibus p̄dictisin quibus oēs alios hoīes cōcepi poſueram poſſet intelligi. Et de illa quidem

neceſſitate qua recuperare iuſticiā qͣꝫ deſeruit hūana natura ꝑ ſe nequit ⁊ de illaqua corpus ꝙ corrūpitur aggrauat animā ⁊ maxime in infātibus illuꝫ liberaripoſſe quia hō ille deus eſſet cōfidebā: ſiprius ab illo neceſſitas peccati et debitiade ⁊ proximorū parētum rationabiliter alienarētur. Incepi itaqꝫ q̄rere quōvaleret hic intelligi de neceſſitate peccati ⁊ debiti ade ⁊ de alijs vt poſtea faciliꝰqd̓ querebā inueniretur: ⁊ habundantegratia illius de cuius cōceptōis agiturmūdicia factū eſt vt non mō ab oī peccato ⁊ debito ⁊ neceſſitatibꝰ p̄fatꝭ liberūcognoſceret̉ ſed inſuꝑ hoīem ita cōceptum eſſe debere p̄ditum nō muneri iuſticia vel beatitudīe qm̄ ī qua factꝰ ē adaꝫintelligibili ratione etiā ſi non deus ſedpurus homo eſſe ꝓbaretur. Si quidempariter irrationabile videbat̉ ⁊ pctm̄ etpenam peccati ab illis parētibus ad illum ꝑ talem ꝓpagatōem deſcendere etdeum ſpōte rationabilē naturā iniuſtaꝫaut nulla eius ꝓmērēte in iudiciā miſeram facere.¶ Cur iohānes ⁊ alij qui ſil̓iter cōceptiſut ꝑ miraculū nō ſint per ſe liberi.Uamuis gͦ d̓ mūdiſſima virgīe5filius dei veriſſime cōceptus ſitnō tamē hic ea neceſſitate factūeſt quaſi de peccatrice parēti iuſta ꝓlesrationabiliter ꝑ huiuſmodi ꝓpagatōeꝫnequiret. Sed quia decebat vt illiꝰ hominis ꝯceptio de matre puriſſima fieretNēpe decēs erat vt ea puritate qͣ maiorſub d̓o neqͥt intelligi virgo illa īteret cuideꝰ pr̄ vnicū filiū ſuū quē de corde ſuoequalē ſibi genitū tāqͣꝫ ſeipſū diligebatita dare diſponebat vt naturaliter eſſetvnus idemqꝫ cōmunis dei patris ⁊ virginis filius ⁊ qͣꝫ ipſe filius ſubſtātialiterfaceret ſibi mr̄em eligebat: ⁊ de qͣ ſpūſſanctus volebat ⁊ operaturꝰ erat vt cōciperetur ⁊ naſceret̉ ille de quo ꝓcedebat. Qualiter aūt virgo eadeꝫ ꝑ fidem