et peccato originali
propagarētur hoīes. Dubiū aūt nō eſtvnde vnuſquiſqꝫ alliget̉ debito de quoagitur: nō em̄ inde quia homo ē: nec qꝛperſona eſt. Nam ſi idcirco vnuſquiſqꝫhuius debiti reus eſt: quia ē homo autperſona: neceſſe erat adam priuſqͣꝫ peccaſſet ad hoc debitū aſtrictum eſſe quiaerat homo et perſona: quod ē abſurdiſſimū. Reſtat igit̉ vt ꝑ hoc tantū ſit debitor qꝛ eſt adā ſed nō ſimplicit̓ qꝛ ē adā ẜꝫqꝛ eſt peccator adā: quippe ſequeret̉: qꝛſi nūqͣꝫ peccaſſet adā tn̄ qui de illo ꝓpagarētur cū hocdebito naſcerētur ꝙ impium eſt. Non incōgruū eſt hoc repetere ꝙ iam ſupra dictū eſt: cur ſcilicet vnuſquiſqꝫ peccato vel debito ade grauaturidcirco: quia de illo ꝓpagatur cum eiuſdem peccati conſciuus non fuerit. Cumenim fecit deus adam fecit in eo naturāpropagandi qͣꝫ ſubiecit eius poteſtati vtea vteretur pro ſua voluntate: qͣꝫdiu ipſe vellet ſubditus eſſe deo: nō vt illa vteretur beſtiali vl̓ irrationali voluptate fhumana et rationali voluntate. Sicutenim eſt beſtiarum nihil velle cum ration: ita hominū eſt nihil velle ſine ratione: quod ſemꝑ deberet: quia poteſtateꝫhanc accepit adam ⁊ eā ſemper ſeruarepotuit. Dedit etiam illi deus gratiaꝫ vtſicut quando illū condidit (nulla propagandi operāte natura aut volūtate creature ſimul) fecit eum ⁊ rationalem et iuſtum: ita ſimul cū rationalem haberentanimam: iuſti eſſēt quos generaret operante natura: et volūtate: ſi nō peccaretEadem quipppe ratione qua monſtratur rationalem naturā iuſtam eſſe creatam (quod in prefato feci opuſculo) probat̉ etiā: ꝙ qui ex humana natura ꝓpagarētur nō precedente peccato ex neceſſitate: iuſtitiam pariter haberēt: cum racionalitate. Siquidem qui creauit primum hominē ſine parētum generatōe:creat etiam omnes qui per creatam fiūtab illo propagandi naturā. Omnis igi-
tur homo ſi peccatum non preceſſiſſet ſimul eſſet ſicut adam ⁊ iuſtus et rationalis. Quoniam vero adam ſubditus noluit eſſe dei voluntati: ipſa natura propagandi qͣꝫuis remaneret: non fuit ſubdita eius voluntati: ſicut eſſet ſi nō peccaſſet et gratiam qͣꝫ de ſe propagādi ſeruare poterat perdidit: atqꝫ omnes quioperante natura qͣꝫ acceperat propagātur eius aſtricti debito naſcūtur. Ꝙobrem qm̄ humana natura (que ſic erat inadam tota vt nihil de illa extra illū eēt)peccando ſine omni neceſſitate deū exhonorauit (Unde ⁊ ꝑ ſe ſatiſfacere nonpotuit) gratiam qͣꝫ acceptā propagandis de ſe ſemꝑ potuit ſeruare perdidit:⁊ peccatū ſecum comitante pena peccati (qͣꝫtūcunqͣꝫ per datam ꝓpagandi naturam ꝓpagetur) trahit. Nunc igit̉ cōſiderandum eſt vtrū hec quaſi hereditas peccati ⁊ peccati pena ad hominē ꝑvirginem de adā propagatā iuſte ꝑtrāſeat. Certum quidē eſt ꝙ adam non accepit naturam propagādi niſi per virūſimul ⁊ mulierem Siquidem hūana natura non habet ⁊ impoſſibile cognoſcit̉vt ſolus vir aut ſola mulier hominē generare queat: natura tamē voluntate ꝓpria operāte. Sicut nāqꝫ limꝰ terre nonacceperat naturā aut volūtatē qua operante vir primus de illo fieret: qͣꝫuis eētde quo a deo fieri poſſet: ſic nō eſt factamulier de coſta viri aut vir de ſola muliere operante natura aut volūtate hoīsSed deus propria volūtate ⁊ poteſtatefecit virum de limo vnū: ⁊ alterū de ſola femina: ⁊ feminam de ſolo viro: licetenim nihil fiat: niſi voluntate dei faciēteaut permittēte: quedam tamen ſola poteſtas ⁊ volūtas eius facit: quedam creata natura: quedā volūtas nature Sedſicut creata natura nihil per ſe facere poteſt niſi quod a volūtate dei ſuſcepit itavolūtas nature nequit per ſe qͥcqͣꝫ operari nō ꝙ natura adiuuat aut concedit.