LiberSecundus

cur ille vel angelus d̓ ſua iuſticia laudādus ſit cū peccare nō poſſint. ¶. X.¶ Qd̓ moriat̉ ex ſua ptate ⁊ ꝙ mortalitas n̄ ꝑtineat ad purā hoīs naturā. XI.¶ Qd̓ qͣꝫuis incōmodorum noſtrorumparticeps ſit miſer tn̄ non ſit. ¶ Ca XII.¶ Qd̓ cum alijs infirmitatibus noſtriſignorātiam non habeat. ¶ Ca. XIII¶ Quomodo mors eius preualeat numero ⁊ magnitudī pctōrū oīm. XIIII.¶ Quō deleat mors eadē etiā peccataeum perimentium. ¶ Capitulum. XV.¶ Qualiter deus d̓ maſſa peccatrice aſſumpſit hominem ſine peccato ⁊ de ſaluatione ade et eua. ¶ Capitulū. XVI.¶ Qd̓ in deo non ſit neceſſitas vel impoſſibilitas et ꝙ ſit neceſſitas cogens etneceſſitas non cogens. ¶ Ca. XVII¶ Quomodo vita xp̄i ſoluatur deo ꝓpeccatis hominuꝫ: et quomodo debuitxp̄s vel non debuit pati. ¶ Ca. XVIII¶ Quanta ratione d̓ morte eius ſequatur humana ſaluatio. ¶ Capi. XIX.Quā magna ⁊ qͣꝫ iuſta ſit mīa dei.Qd̓ impoſſibile ſit dyabolū re­ XXconciliari.Capitulum. XXIQd̓ in his que dicta ſunt veritas veteris ⁊ noui teſtamenti ꝓbata ſit. XXII¶ Incipit liber ſcd̓s hominē factū eſſeiuſtum vt beatū eſſet. ¶ Capitulū. I.Ationale naturā a deo factaꝫ eſſe iuſtāvt illo fruendo beata eſſetdubitari non debet. Ideonāqꝫ rōnalis eſt vt diſcernat int̓ iuſtū etiniuſtū inter bonū ⁊ malū inter maiꝰ bonū ⁊ minꝰ bonū. Alioqͥn fruſtra facta eſſet rōnalis. Sed deꝰ nō fecit eā rōnaleꝫfruſtra. Quare ad hoc ea factā rōnaleꝫeē ꝯſtat. Simili rōne ꝓbat̉ qꝛ ad hoc accepit ptātem diſcernēdi vt odiſſet ⁊ vitaret malū: amaretqꝫ et diligeret bonuꝫ

atqꝫ maius bonū magis diligeret ⁊ eligeret. Aliter nāqꝫ fruſtra illi deꝰ dediſſet ptātem illā diſcernēdi quā vanū diſcerneret ſi ſcd̓m diſcretionē nō amarei⁊ vitaret. Sed nō ꝯuenit vt d̓s tātā poteſtatē fruſtra dederit: ad hͦ itaqꝫ factaꝫeē rationalē naturā certum ē vt fūmumbonū ſuꝑ omnia amaret et diligeret nōpropter alid̓ ſed ꝓpter ip̄m: ſi .n. ꝓpteraliud: nō ip̄m ſed aliud amat. At hͦ niſiiuſta facere nequit. Ut igit̉ fruſtra nonſit rationalis: ſimul ratiōnalis ⁊ iuſta facta ē. Quod ſi ad ſūmū bonū eligendūet amādū iuſta facta ē aūt talis ad hͦ facta ē vt aliquādo aſſeq̄ret̉ qd̓ amaret eteligeret aut nō. Sed ſi nō ad hoc iuſtaeſt facta vt qd̓ ſic amat ⁊ eligit aſſequatur: fruſtra facta ē talis vt ſic illud ametet eligat nec vlla ratio erit cur illd̓ aſſeqͥdebeat aliqn̄. Quādiū ergo amando ⁊eligendo ſūmū bonū iuſta faciet: ad qd̓facta ē miſera erit: qꝛ indigēs erit cōtravolūtatē non hn̄do qd̓ deſiderat qd̓ nimis abſurdū ē. Qua ꝓpter rōnalis natura iuſta ē fctā vt ſūmo bono fruendobtā eſſet. homo gͦ qui rōnalis natura ē:fctūs ē iuſtꝰ ad hͦ vt d̓o fruēdo btūs eēt¶ Ꝙ hō n̄ moreret̉ ſi nō peccaſſet. IIUod āt talis fctūs ſit vt nccītaqͥte non moreret̉ hoc facile ꝓbat̉qꝛ vt iā diximꝰ ſapientie et iuſticie dei repugnat vt cogeret mortē patiſine culpā: quē iuſtū fecerat ad eternambtitudinē. Sequit̉ gͦ quia ſi nunqͣꝫ peccaſſet nūqͣꝫ moreretur.¶ Ꝙ cū corpore ī quo viuit in hac vita¶ Capitulū. III.reſirgat.Ade aꝑte qn̄qꝫ futura mortuovrū reſurrectio ꝓbat̉. Quippeſi hō ꝑfecte reſtaurādus ē talisdebet teſtitui qͣlis futurꝰ erat ſi non peccaſſet B ¶ Alit̓ eē nō poteſt A Quēadmodū igit̉ ſi nō peccaſſet hō cū eodēquod gerebat corpore incorruptibilitatem tranſmutandus erat ita oportet vt