UDe
Uigies vel vities. adu̓. nūeri .i. viginti vicibus. ⁊ d̓r a viginti. Un̄ Apocꝭ. ix. Uigiesmillies. dena milia.Uiritim. aduer .i. ꝑ ſingulos viros vl̓ de viro in virū. ⁊ d̓r a vir.Ultra. adu̓. loci. ⁊ comꝑat̉. vltra. vlterior.vltimꝰ. Pōt etiā eē p̨̄poſitio qn̄ regit caſūvt vltra rhenū.Ultro .i. vltra. vel ſponte.Unciatim. adu̓ .i. ꝑ vncias. vl̓ de vna vnciain aliā. ⁊ d̓r ab vncia.Unde. adu̓. loci. .i. a qͦ vel ex quo loco vel exqua re vel cauſa ẜm Pap̄.Undecies. adu̓. numeri .i. vndecim vicibꝰ.⁊ d̓r ab vndecim.Undiqꝫ. adu̓ .i. ex oī ꝑte. ⁊ grauat̉ pe.Unde qͣꝫ ꝯiūctio encletica nō īclinat h̓ accētū p̨̄cedētis ſyllabę ad ſe .i. iuxta ſe. qꝛ p̨̄cedens vocalis corrupta ē in vndiqꝫ. Na vndiqꝫ cōponit̉ ex vnde. ⁊ qꝫ. Et ſil̓iter ꝯtingit in deniqꝫ. qd̓ cōponit̉ ex denuo. ⁊ qͣꝫ.Unqͣꝫ .i. aliqn̄. qn̄qꝫ adu̓. tꝑis. vide ī nūqͣꝫ.Voluptuarie. adu̓ .i. ẜm voluptatē.Uſpiam .i. in aliqͦ loco. alicubi aduer. loci. ⁊d̓r ab vllus. ⁊ ē ibi piam ſyllabica adiectiovn̄ nō acuit̉ in fine. qꝛ accentꝰ pͥncipalis nōdebet poni in ſyllabica adiectione.Uſqͣꝫ .i. in aliqͦ loco. adu̓. loci. ⁊ d̓r ab vllusUſqueqͣqꝫ .i. ꝑ oīa nimis. ex toto omnino.⁊ acuit penl̓.Uſqꝫ quo .i. qͣꝫdiu. quouſqꝫ ad quē finē ẜmPap̄. Uel pleniꝰ pōt dici ſic. Vſqꝫ qͦ .i. aliquātulū. aduerbiū ē quātitatꝭ. Un̄ in psͣ.Cōuertere dn̄e vſqꝫ qͦ .i. aliquātulū. Itemvſqꝫ qͦ i. vndiqꝫ adu̓. ē loci. Un̄ Zach̓. viijUſqꝫ quo veniāt ppl̓i .i. vndiqꝫ. Itē vſqꝫ qͦ.i. qͦuſqꝫ. vl̓ qͣꝫdiu. adu̓. ē tꝑis. vt ibi. Vſqꝫquo dn̄e obliuiſcerꝭ me in finē. Item qn̄qꝫponit̉ ꝓ donec ⁊ ē aduerbiū tꝑis. Und̓. ij.Machab̓ .j. Sacerdotes pſallebāt hymnos vſqꝫ quo ꝯſumptū eſſet ſacrificiū .i. donec. ⁊ acuit vltimā ẜm vſum vſqꝫ qͦ.Ut ml̓ta ſigͣt. Nā vt .i. poſtqͣꝫ. Vt .i. ſic̄. Vt.i. qͣꝫuis. Vt. i. ſimul. Un̄ de qͥbuſdā prędictorū. vt dicit qͥdā. Vt poſtqͣꝫ dicas. vt qͣꝫuis. vt quoqꝫ ſimul.Uti. adu̓. ſil̓itudinis .i. ſic̄. Et inde cōponit̉Sicuti. veluti. Et cor. v. Sꝫ vti v̓buꝫ ꝓd.pͥmā. vn̄. Quiſqꝫ docet̉ vti. dꝫ vtutibꝰ vti.Utinā. adu̓. optandi .i. vt fiat opto. Et componit̉ ab vt vel vti. ⁊ nā. ⁊ cor. ti.Utiqꝫ. qn̄ ē dictio cōpoſita. tūc acuit antepenl̓. ſꝫ qn̄ ſine compoſitione accipit̉ vtiqꝫ
ſius encleſis. ⁊ ſic cā differētię amittit vimſuā ꝯiūctio encletica in vtiqꝫ dictiōe cōpoſita. ⁊ ſil̓iter intelligendū ē de itaqꝫ.Utpote .i. tanqͣꝫ. penl̓. cor. Et ꝯponit̉ ab vt⁊ pote ablatiuo de potis. vl̓ pos. potis.Utputa .i. v̓bigratia. ſicut aduer. Et videt̉ibi puta eē ſyllabica adiectio. ⁊ ſic erit ſimplicꝭ figurę. ⁊ deriuabit̉ ab vt ⁊ acuet̉ pͥmaqꝛ accentꝰ pͥncipalis nō debet poni ſuꝑ ſyllabica adiectione. Un̄. j. Coꝝ. xv. Nō corpus qd̓ futuꝝ ē ſemīas. ſꝫ nudum granumvtputa tritici.Utrinqꝫ adu̓ .i. ex vtraqꝫ ꝑte. Und̓ Ezech̓.iiij. Finis vtrinqꝫ. ẜm vnā lr̄am.Utrobiqꝫ. adu̓ .i. in vtraqꝫ ꝑte ⁊ acuit̉ penl̓.Utrū. dialectica int̓rogatio hn̄s ſe ad vtrūqꝫ .i. ad affirmationē ⁊ negationē vt cuꝫ dico. vtrū celū ſit rotundū. pōt rn̄deri. cęluꝫē rotundū. cęlū nō ē rotundū. Iteꝫ vtrumaliqn̄ ē nomē. ⁊ ponit̉ ꝓ qͥs. Un̄ qͥdā. Nomen dic vtrū ꝯiūctio d̓r vtrū.Utrūlibet .i. qͣſi ex his placet. Et cor li. Et ēlibet ſyllabica adiectio.Utrūnam. interrogatiuū eſt ⁊ habet nā ſyllabicę. ⁊ acuit penl̓.Finit vocabularius breuiloquus. triplici alphabeto diuerſis ex autoribusnecnō corpore vtriuſqꝫ iuris collectusad latinū ſermonē capeſſendū. vtiliſſimus. Impreſſus Baſileę ꝑ NicolauꝫReſler. Anno dn̄i. M. cccc. lxxxvj.