DeMDe

Poſſunt etiā ibi idētidem ⁊ itidem eē pronomina neutri ge. ⁊ tm̄ in ntō ⁊ accuſatiuo⁊ vtrūqꝫ ē cōpoſitū ab idē geminato et invltimo interponit̉. t. ⁊ tm̄ valet itidem velidētidē. quātū idē ⁊ idē vel ſil̓e.Iugiter aduerbiū .i. aſſidue. continue. ꝑſeueranterIuſum adu̓. loci. i. deorſum. Et cōtrariuꝫ ēei qd̓ ē ſuſum vel ſurſum.Iuxta adu̓. loci. ⁊ ſigͣt localem ꝓpinquitatēvt iſte ſedet iuxta eū. Itē ē aduerbiū ſil̓itudinis. ⁊ tūc ſigͣt accōmodationē ⁊ ſimilitudinem. vt hoc ē dictum iuxta illum magiſtrum. Item iuxta eſt aduerbium qualitatis. ⁊ tūc ſigͣt ęqualitatem vt iuxta .i. ęqualiter. In qua ſignificatione videt̉ eſſe adu̓.ſimilitudinis.Lachrymoſe aduer .i. flebiliter.Laniatim .i. diuiſim.Large vel largiter. ſius. ſſime. adu̓ .i. abundanter affluenter.Largiflue. adu̓ .i. affluenter.Laſciue. uius. ſſime. ⁊ laſciuioſe. ſius. ſſimei. luxorioſe. petulanter.Late. tius. ſſime. ample. ſpacioſe.Leniter. aduer .i. moliter.(leniter.Lente. tius. ſſime .i. tarde. paulatī. gradatīLepide. diuſ. diſſime. adu̓ .i. facete. ornate.facunde. curaliter.Lete. tius. ſſime .i. hilariter. iocunde.Leuiter. uius. uiſſime .i. faciliter. agiliter.Libenter. aduer .i. cum magna voluntate.et animo.Liberaliter. lius. liſſime. aduer. large. benigne. humaniter.Licet ⁊ licebit. qn̄qꝫ ponūt̉ ꝓ coniunctōneaduerſatiua. ſcꝫ qͣꝫuis. nō tamen eſt dicendum ꝙ licet vel licebit ſit cōiunctio. ẜ tm̄verbum.Lympide. dius. ſime. adu̓ .i. clare. manife.ſte lucide.Lineatim. adu̓ .i. ꝑ lineas ꝓtractim.Liquide. dius. diſſime. aduerbium .i. aperte fluide.Locupleter. tius. ſime. aduer. id eſt. plene.abundanter.Longe. adu̓. ⁊ d̓r a longꝰ. Et cōponit̉ Alonge. delonge. elonge. oīa qͣſi in eodē ſenſu.⁊ acuunt pe. cū ſit longa poſitione.Lucubrate. tius. ſime. adu̓ .i. vigilanter.Lucubre .i. mane vl̓ vigilant̓. Et cor. cu.Luculenter. tius. ſime. adu̓ .i. clare.

Ludicre .i. ioculariter.Lugubriter. adu̓ .i. flebilit̓. funeſte. triſte. etcor. gu. naturaliter.IMage ponit̉ ꝓ magis. ſꝫ hͦ poetica licētia.ẜm Pap̄. vtimur.Magis. adu̓. comꝑandi.Magiſpluris .i. multo pluris p̄cij. vel extimatiōis. vt habet̉ Matth̓. vj. Uel magiſpluris .i. magis magni p̄cij qͣꝫ illa.Magnifice ⁊ magnificenter. adu̓ .i. generoſe. glorioſe.Magnoꝑe .i. ẜm magnū opus. vel valde.⁊ ē adu̓. Sꝫ qn̄ habet duo. o. ſunt duę partes magno oꝑe.Mane ē adu̓. tꝑis. ⁊ nō acuit̉ in fine. ⁊ d̓r amanum. qd̓ ē bonū. Et qͥd meliꝰ ē mane qn̄de tenebris deuenit̉ ad lucē. Vel mane d̓ra mano. as. qꝛ tūc dies manare incipit. Etꝓdu. pͥmā. Pōt etiam eſſe nomen. vt Bonum mane.Manhu. adu̓. admirātis apud hebręos qͣiqd̓ ſignū ē hͦ. vel qͥd ē h̓. Un̄ Exo. xvj. Dixerunt adinuicem manhu. quod ſigͣt. qͥd ēhͨ. ⁊ acuit̉ in fine.Mature. adu̓ .i. feſtinanter. cito.Maxime. adu̓ .i. p̨̄cipue.Meapte. tuapte. ſuapte. ẜm quod exponitPap i. mea. tua. ſua. cauſa. vel meapte. imeo vſu vel more. vt Iſte loquit̉ meapte.id eſt. ẜm mores vel vſum vel moduꝫ meępatrię.Meatim. eſt aduer. ꝑſonale. non tn̄ ei accidit perſona. Aduerbijs em̄ nec accidit numerus nec ꝑſona licet q̨̄daꝫ aduer. ſint numeralia. vt bis. ter. Et quędaꝫ perſonaliavt meatim. tuatim. qꝛ nō habent numeruꝫvel ꝑſonā ꝓ accidēte. ſꝫ ꝓ ſigͣtione. Vndein Gręciſmo d̓r. Dic idioma meū conſigͣremeatim. Vſum vel mores dic inſinuaremeapte.Mediuſfidius. aduer. iurandi .i. ꝑ mercuriū. qui mediator ē. ⁊ fidius interpres deorum ⁊ hominū. Uel d̓r a mediꝰ. ⁊ fides qͣſimediante fide.Medullitꝰ adu̓. loci a medulla d̓r. ⁊ cor. pe.Mēdoſe. adu̓ .i. macl̓oſe. turpit̓. mēdacit̓.Millies. aduer. numeri .i. mille vicibꝰ. ⁊ d̓ra mille.Minime. adu̓. quod qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ nō. qn̄qꝫ pro parum. Et dicit̉ a minimus. UndeHāc vocem minime reꝑimꝰ ſępe negādo.Dicas ⁊ minime ſępe ſignificare parum.M 2