Rudo. 1s. rudi. ruſuꝫ deberet facere. ſed caret ſup̄. ẜm vſuꝫ. Et ē rudere ꝓprie clamare ad modū aſinoꝝ. Et hꝫ pͥmā breuē. Un̄Ouidius. Ecce rudēs rauco ſil̓em vectoraſellus. Intempeſtiuos edidit ore ſonos.ruſi. vt rudo. ruſi. qd̓ nihil ē. ſed facit rudPerſius tn̄ cā metricę neceſſitatis ꝓducipͥmā dicens. Clamat vt achaide pecuariarudere credas. Un̄ rudo. is. ⁊ rudis nomē⁊ rudēs ſiue nomē ſiue ꝑticipiū cor pͥmaꝫ.Un̄ qͥdā. VUtilis ē rudibꝰ p̨̄ſentis cura libelli. A rudo. dis. d̓r h̓ ⁊ hęc rudibilis. ⁊ hͦ le.ꝓprie aſinorū. In̄ rudibiliter adu̓. Et hęcrudibilitas. tatis.Rugio. gis. giui. vel gij. gitū .n. q. ꝓprie eſleonū. In̄ h̓ ⁊ hęc rugibilis. ⁊ hͦ le. Et componit̉ cū in. vt Irrugio. gis. gire .i. ad moduꝫ leonis clamare. Un̄ Gen̄. xxvij. Irrugijt clamore magno. ⁊ ꝓd. ru.Rugo. gas. gaui. a. p. i. rugas vel rugoſunfacere. aliqͥd in vnū colligere ⁊ plicare. ⁊ ꝓducit ru. Un̄ Uirgiliꝰ ęnei. xij. Cōponentcū iam leges ⁊ fędera rugent.Rumifico. as. a. p. pe. cor. i. rumores facereafferre. vl̓ dicere rumorē. a rumore. ⁊ facioRumigero. is. a. t. pe. cor. i. rumores gerere⁊ d̓r a rumor. ⁊ geror. ris. In̄ rumigerulꝰ.la. lū. qui rumores gerit.Rumino. nas. naui. a. p. i. cibū ad rumē reuocare. ⁊ d̓r a rumes. Sꝫ a ruma d̓r rumoas. In̄ rumito. as. fre. Et ponit̉ qn̄qꝫ ruminare vel rumare ꝓ diligent̓ examinareRumo. as. a. p. i. rumores facere vl̓ afferre⁊ d̓r a rumor. moris. Et cōponit̉ Arrumomas .i. rumores afferre. Corrumo. mas. i.ſimul rumores dicere. ⁊ ab his frequētatiua. Rumito. tas. Arrumito. as. Corrumito. tas.Rumpo. pis. rupi. ruptū. a. t. i. frāgere. vl̓ſoluere. In̄ hęc ruptura. rę. ⁊ ruptim adu̓.Item a rumpo. d̓r rupto. tas. fre. A qͦ ruptito. tas. aliud fre.Runco. cas. a. p. i. herbas a terra euellere.⁊ d̓r a rus. Nā terra rus d̓r.Ruo. is. rui. rutū. vel ruitū. n. t. i. cade̓. In̄ruiturus. a. ū. Un̄ Hieronymꝰ in epl̓a adPaulinū. vij. Ruiturā domū. ⁊c̄.Ruſpor. aris. atus ſū. d. p. i. inqͥrere. ⁊ ē galinarū q̨̄ pedibꝰ eſcā quęrūt in terra. Et videtur cōponi a rus. ⁊ pes.Rutilo. as .n. p. i. ſplēde̓. fulge̓. ⁊ d̓r a rutilꝰ.S ante A
S IAbbatizo. ęas .n. p. i. requieſcerevel ſabbatū obſeruare. In̄ h̓ ſabbatiſmus. mi. i. requies.Sac̓co. as. a. p. i. in ſaccū mittere⁊ ꝑ ſaccū cōlare. ⁊ expͥmere. Et cōpōit̉ InSi em̄ pͥma eſſet longa. faceret p̄teritum in ¬o ſacco. cas. i. in ſaccū mittere vel ꝯſūmare.Exacco. as. Deſacco. as .i. extra ſaccū poSacrifico. cas. a. p. pe. cor. i. ſacrifi (nere.ciū facere vel offerre. ⁊ d̓r a ſacer. ⁊ facioIn̄ ſacrificꝰ. ca. cū. i. ſacrificiū faciēs. vl̓ offerens. Et hinc hͦ ſacrificiū. qͣſi ſacrū factūEt hęc ſacrificia. cię. locꝰ in qͦ ſacrificat̉.Sacro. cras. craui. a. p. i. ſacrificare. dedicare. vel ꝯſecrare. Et cor. ſa.Sagino. as. naui. a. p. i. impinguare. craſſūfacere. nutrire. In̄ hͦ ſagimē. iniſ. i. pinguedo. Et h̓ ſagimētū. ti. ⁊ hͦ ſaginamentū. tipinguedo. Et ꝓdu. gi.Sagio. gis. giui. gitū .n. q. i. īgenioſe agere.vel diuinare. Et cōponit̉ Pręſagio. gis. īdiuinare. vel p̨̄diuinare. De quo in ſuo loco habes. Et ꝓd. ſa.Sagitto. tas. a. p. i. ſagittas mittere. vel ſagittis ꝑcutere. vel appetere. Salio. ſalis.ſalui. vel ſalliui vel ſalij. ſaltū .i. facere ſaltuꝫ. ⁊ tūc ē neutrū ⁊ abſolutū. Et ſalire qd̓vulgare eſt amorare. ꝑtinet ad aīalia irrationabilia. ⁊ tūc ē actiuū. Un̄ Ouidiꝰ. Lęta ſalit ouis tauro qͦqꝫ lęta iumēta. In̄ ſaltor. trix. Et hęc ſaltricula. lę. dimi. Et a ſalio. lis. ſalto. tas. freSallo. lis. ſalli. ſalſum. a. t. Et ſalio. lis. liuilitū. a. q. in eodeꝫ ſenſu .i. imponere ſalemaſꝑgere ſale. cōdire. Ꝙ aūt d̓r ſallo. vl̓ ſalio .i. ſale aſꝑgo. etymol̓. ē. Hic noͣ ꝙ inuenit̉ ſalio. lis. liui vel lui. vel lij. ⁊ facit ſupinum ſaltum. ⁊ cor. pͥmā. Un̄ ꝑ vnū. l. ſcribit̉. Itē inuenit̉ ſallio. lis liui. vel lij ꝑ ſyncopaꝫ. ⁊ facit ſupinū ſalitū. ⁊ ſcribit̉ ꝑ duol. Itē inuenit̉ ſallo. lis. lere. tertię ꝯiugationis. ⁊ facit ſupinū ſalſum. in eodem ſenſucū ſalio. Et ē ſallo. ſale ꝯdire. ⁊ ſcribit̉ perduo. l. cū faciat ſupinum in ſum. ſicut vellovulſum. Nā ſi ſcriberet̉ ꝑ vnū. l. faceret ſipinum in tum. vt colo cultum. Inuenituretiā pſallo pſallis. pſalli. pſallere tertię cōiugationis. ⁊ ſcribit̉ ꝑ. psͣ. ⁊ caret ſupino.Unde propheta. Pſallite dn̄o in cithara.De prędictis conſueuit dici. Sallio ſallocibum. ſalio pede. cātica pſallo. Sallio ſallitum. dat ſalſum ſallo ſupinuꝫ. Dat ſaltūſalio. pͥuat̉ pſallo ſupino. Sallo facit ſalli.ſalliui ſallio. pſallo. Dat pſalli. ſalio. ſalui.ſalijqꝫ ſaliui.