IU

Auditor camerę papę d̓r qͥ audit negocia ſuper theſauro papę. ⁊ ſuꝑ his q̨̄ ad camerāpapę ꝑtinent.Auditor cōtradictoriarū d̓r in curia pape qͥaudit imperātes reſcripta ad lites vel alit̓ad ius cōmune ꝑtinentes gr̄as.Auellana. nę. tam ꝓ arbore qͣꝫ ꝓ fructu ponit̉ in fę. ge. ⁊ d̓r ab auellano mōte vbi abūdant auellanę.Auena. f. p. genꝰ herbę. eo ꝙ auide ſurgat.In̄ auenula .i. parua auena.Auernus. m. s. d̓r locus vbi eſt deſcēſus adinferos. ⁊ ponit̉ ſępe ꝓ inferno. ⁊ d̓r ab aqd̓ eſt ſine ⁊ ꝟnos. quod eſt delectatio. qͥain inferno nulla eſt delectatio.Augmentū .n. s. i. amplificamentū.Augur. ꝯ. t. qͥ vel q̨̄ in garritū auiū diuinat⁊ d̓r ab auis ⁊ garrio. qꝛ antiqͥtus diuinatores ꝑ garritū auiū futura p̄dicebāt. In̄auguriū talis diuinatioAuguſtea. fę. p. i. charta q̨̄ ab auguſto. id ēimꝑatore mittebat̉. vel quoddam genuschartę ſic dictū in honore illiꝰ. Sic̄ auguſteum d̓r genꝰ marmoris in ęgypto tꝑe auguſti pͥmo inuentū. Sicut etiā tiberiuꝫ genus marmoris tꝑe tiberij inuentū.Auguſtus. m. s. eſt ꝓpriū nomē cęſarꝭ Quilibet etiā rhomanꝰ imperator pōt dici Auguſtus ab augēdo imperiū. Un̄ in natiuitate dn̄i legit̉. Exijt edictū a cęſare Auguſto. Etiā antonomaſice Octauianꝰ dictuseſt auguſtus. qꝛ ſuꝑ omēs alios auxit rhomanum imꝑium. Et ab illo dictꝰ eſt qͥdammenſis auguſtus. qꝛ in eo mēſe natꝰ eſt. vlqꝛ obtinuit victoriā de Antonio ⁊ cleopatra. vel ideo ab augeo. ges. qꝛ in iſto mēſeres augent̉ ⁊ creſcunt. Qn̄qꝫ ꝟo adiectiuodeclinat̉ auguſtꝰ. a. ū. i. nobil̓. illuſtris. inſignis. p̨̄clarus. exgrex. ſegregarius. celticus. heroicus. Et eſt cōpoſitum ab aue etguſto. as. qꝛ ſolis nobilibꝰ licebat olim guſtare aues ⁊ tunc cōꝑat̉. Cuꝫ ꝟo declinat̉ꝑ quartā declinationē h̓ auguſtus. us. ui.eſt q̨̄daꝫ ſpēs diuinatiōis q̨̄ fiebat in guſtuauiū. ⁊ eſt cōpoſitū ab aue ⁊ guſtu. Solebāt em̄ auē ſpargere gallinis ⁊ in guſtu etcaptiōe illius eſcę ſaꝑe auguriuꝫ qd̓ d̓r auAuia. f. p. eſt mr̄ pr̄is vel matris (guſtusAuiaria .i. ſecreta loca ⁊ a via remota. auttm̄ auibus adibilia.Auicula. f. p. dimi .i. parua auis.Auicularius. m. s. qͥ capit aues. Itē auicularia pl̓is numeri .n. s. dicunt̉ loca ſecretaſiluarū ſolis auibus adibilia.

Auidus. a. ū i. multū cupidus. ⁊ ẜm qͦſdaꝫd̓r ab habendo. qꝛ ſꝑ hr̄e deſiderat. Indeauidulus. a. ū .i. aliqͣꝫtulum auidus.Auigerulus. m. s. vl̓ auigerula. f. p. d̓r qͥ vl̓q̨̄ gerit aues ad vendendū.Auinū .n. s. pe. ꝓ. quaſi extra vinum .i. aqͣmixtum.Auis. f. t. eſt nomē generale ad omīa volatilia pennata. ⁊ d̓r ab a ⁊ via. qͣſi ſine via. qꝛcertam viā nō hꝫ. ſed ꝑ auia q̨̄qꝫ diſcurritPotius tn̄ videt̉ etymologia qͣꝫ cōpoſitōEtiaꝫ d̓r ab aueo aues .i. cupio. qꝛ auis cupide ſumit cibum.Auius. a. ū. i. a via remotꝰ. Inuiꝰ ⁊ deuiusidem. Sed tn̄ ꝓprie differūt. qꝛ deuiū ꝓpͥeeſt ī ſiluis. Auiū in paruis ꝟgultꝭ. Inuiūin paludibus ⁊ aqͥs. Un̄. Deuia ſunt ſiluęꝟgultiqꝫ auia lymphę Inuia. ſępe tamenhęc legis improprie.Aula. f. p. i. domꝰ regia ſiue ſpacioſuꝫ habitaculū porticibus qͣttuor ꝯcluſum In̄ hęcaulula dimi .i. ꝑua aula. Itē aula d̓r qn̄qꝫſcriniū in quo res ponunt̉. Etiā aulę pl̓aliter dicunt̉ fiſtulę organoruꝫ ꝑ quas elicit̉melodia. In̄ aulidus. a. ū. i. dulcis inſtarſoni organi.Aularis. ꝯ. t. ⁊ hͦ re. ⁊ auletus. a. ū. ꝓ eodeꝫſcꝫ ad aulā ꝑtinens.Aula gręce. cannula d̓r vel tibia latine.Aules. lis. ⁊ auledus d̓r qͥ cū cānis cātat .ſ.tibicen̄. Et cōponit̉ choraules. lis. ⁊ eſt qͥcum cannulis cantat in choro.Auleum .n.s. d̓r cortina. qꝛ in aula attali regis ꝑgamoꝝ pͥmo fuit inuentū. vel qꝛ ī aulis extendi ſolet. Itē auleus. a. ū .i. regalisvel res aulę. ⁊ d̓r ab aula.Aulicꝰ. a. ū. ⁊ aulanꝰ. a. ū. i. palatinꝰ qͣſi aulę cuſtos. qꝛ aſſidue eſt in aula cū pͥncipeAuoth .i. villa. vl̓ villę. Un̄ Numeri. xxxijQuos appellauit auothiair .i. villas iair.Aura. f. p. qn̄qꝫ idem eſt qd̓ ſplendor. Vnd̓Un̄ Theodolꝰ. Comit equi pēnas ⁊ ſe dimittit in auras .i. in aera. Quarto d̓r fauorvt iſte hꝫ bonā aurā ſuę ꝓmotionis. Vnd̓Aera ſplendorē ventum ſimul ac fauoreꝫ.Quattuor hec aura ſignificare ſolet.Aurata. f. p. d̓r piſcis qͥdaꝫ qͥ in capite habꝫcolorem ſimilem auro.Aurea. f. p. d̓r frenū eo ꝙ circa aures pōat̉⁊ d̓r ab auris Dicit̉ etiā aureꝰ. aū. adiectiue .i. de auro. ⁊ tunc d̓r ab auꝝ. Vnde Aurea frenat equos. eſt aurea mobile nomen