AR

ſcutifera.Armillus mouet̉ voce ⁊ non ſignificationeNam Armillus eſt dimi. ab armus. id eſtparuus humerus.Armilla dicitur torques brachiale. dextrocheriū. ⁊ ſunt ꝓprie viroꝝ. ab armoꝝ ꝟtute collate victorię cauſa: ꝗ olim virile dicebant̉. Eedem ⁊ circuli. vl̓ qꝛ in armis. id ēhumerꝭ ferunt̉. ſed armilla p̨̄cipue mulieꝝlatius extendit̉. Circulus ꝟo rotūdus fit.Item qn̄qꝫ reꝑit̉ ꝓ hamo. vt in Iob. Armilla ꝑforabit maxillā eius.Armillū .n. s. dicit̉ vas vinariū aptum adportandū in humeris.Armipot ens. m. t. pe. cor. i. mars. Eſt etiaꝫoīs ge. ⁊ idem eſt qd̓ in armis potensArmomantia. fę. p. d̓r diuinatio q̨̄ ſit in armis .i. in ſcapulis beſtiarū.Armon ẜm Ioſephū d̓r fluuiꝰ a montibusarabię deſcendēs ⁊ ꝑ deẜtū fluens. in ſtagnum aſphalti erūpit. diuidēs moabitidē⁊ ammoniticā. Quidam volūt eſſe ciuitatem in deſerto q̨̄ ponit̉ in finibꝰ ammorręiArmonia .f. p. i. dulcoratio ⁊ ꝯſonātia plurimorū cātuū. Inde armoniacus. a. ū. id ēdulcis. ſuauis. delectabil̓ cantꝰ. vt armonia .i. dulcis cantus cęli. Et videtur armonia eſſe cōpoſitū ex ad. ſed ẜm antiqͦs mutatur d. in r. ⁊ ſic fit ar ⁊ monos. qd̓ ē vnuꝫubi ſcꝫ oēs cantꝰ ad vnā ꝯſonantiā tendūtvide infra in pſaltes.Armus. m. s. i. ſcapula vel humerus. ſꝫ humerus ꝓprie eſt hoīm. armus ꝟo beſtiarūArna gręce. agna latine.Arninus. a. ū. i. agninus.Arniſſa. f. p. d̓r agnus recenter natus.Arnagloſſa. f. p. vel arnogloſſus eſt herbaq̨̄dam ſcꝫ agniligua. ab arna qd̓ eſt agna. ⁊gloſſa .i. lingua. Eadem a rhomanis dicit̉plantago. qꝛ planta eius cito adheret t̓rę.Aroma. n. t. dicit̉ qͣſi aeris oma. ⁊ eſt bonuſodor. ⁊ eſt vnguentū p̄cioſum qd̓ ꝯficiturex qͥnqꝫ ſpēbus aromaticis q̨̄ in his ꝟſibꝰꝯtinent̉. Contere thus mirra. nardum. calamū. cinnamonū. His ſuꝑīfundas oleū.ſic tibi fit aroma. Et aliqͥ loco nardum hn̄tcoſtū. ⁊ dicunt ſic. Contere thus mirrhaꝫcoſtū calamū cinnamomū. His ſuꝑinfundas oleum ſic fit aroma. Vel dicit̉ areomanomen trahēs ab aere. ⁊ eſt qd̓libꝫ pigmetum qd̓ odore ſuo inficit aerē. Vel aromata dicunt̉ q̨̄cunqꝫ fragrantis odoris. India mittit vel alię regiones dicta ſic ab araqꝛ aris impoſita diuinis inuocatōibꝰ apta

videātur. Uel ab aere. qꝛ ſeſe aeri inſeri etmiſceri ꝓbant̉. Nam quid eſt odor niſi aeris contractus. Und̓ Aurora Nectar aroma fauus thus mirrham balſamo cūctas.Arpago .i. fuſcinula. vel quoddam genusveſtimenti.Arpage gręce. rapina dicit̉ latineArpax eſt inſtr̄m orci. ferreus vncinus dictus. eo qd̓ rapiat qd̓ in puteū cadit ſcd̓mPap̄. ⁊ d̓r ab arpa gręce .i. raꝑe.Arpen eſt genus teli falcati. quo vtebaturMercurius.Arpes. pis. eſt quoddā genus gladij.Arpya. f. p. eſt ꝗ̨̄dam auis marina vultumhomīs hn̄s. ⁊ eſt talis naturę ꝙ p̄muꝫ hominem quē videt interficit. ⁊ poſtea ſeditſuꝑ aquas ⁊ ꝯſiderat vultum ſuuꝫ ꝓpriūin aqua tanqͣꝫ in ſpeculo. ⁊ videns ꝙ ſibi ſimilem interfecit. poſtea cū videt homineꝫnimio dolore cruciat̉. ⁊ penitet eū interfeciſſe pͥmum hoīem quē viderat.Arquitenens ẜm antiqͦs. vel arcitenēs ẜmmodernos. pe. cor. i. tenens arcum.Arra .f. p. eſt illud qd̓ datur in certitudineꝫvt cōtractus firmꝰ habeat̉. Vl̓ d̓r pignusqd̓ datur ſpōſę a ſponſo. Etiam aliqn̄ eſtꝑs p̄cij. ⁊ hoc ſi tenetur ꝓ emptiōe vl̓ venditiōe. vt rata teneat̉. Et hͦ eſt de iure ꝙ ſiiſte qͥ dedit arrā pęniteat de ꝯtractu inito.amittit arrā. ſi vero vēditor pęniteat. duplicatam arraꝫ debet refundere .ſ. reſtituere quod recepit ⁊ tm̄ de ſuoArrabo. m. t. i. vadimonium. Vnde Therentius in tertia comędia. Et relicta arroboni eſt ꝓ illo argento. Et proprie arrabodicitur bona arra. ſicut quę datur ꝓ bonare. vt ꝓ coniugio. quę ꝟo datur ꝓ mala revt ꝓ fornicatōe nō eſt arrabo. Un̄. Parsarrabo venit p̄cij. dum res bona venit. ideſt venditur.Arrepticius. a. ū. i. poſſeſſus a dęmone. velqui agitatur ab ip̄o. Vnde. Sunt arrepticij vexati dęmone multo. Eſt energuminꝰquem dęmon poſſidet vnus.Arriani hęretici. ab Arrio alexandrino pręſbytero exorti. qui coęternum patris filiūnon agnoſcens. diuerſas in trinitate ſubſtantias aſſeruit contra illud qd̓ ait domīꝰEgo ⁊ pater vnum ſumus.Arrogans .i. ſuꝑbus. elatus. inflatus vl̓ iactator. In̄ arrogantia .i. ſuꝑbia. differt tn̄a ſuꝑbia. qꝛ ſuperbia eſt inanis gloria deeo qd̓ qͥs habꝫ. ſꝫ arrogātia eſt inanis gloria de eo qd̓ qͥs nō habet. ⁊ cū quis credit