AP
tia. vt bruci et locuſtę ex ſtercoribꝰ et ſcabro de carnibꝰ equorū. fucus de mul̓. veſpe de aſinis. Et d̓r ab a qd̓ eſt ſine. ⁊ pes.qꝛ pͥmo naſcit̉ ſine pedibꝰ ⁊ poſtea accipitpedes. Itē apes vl̓ apis vt ait Pliniꝰ dicebatur qͥdaꝫ thaurus qͥ de Nilo ſolebat exire ⁊ geſticulatiōe ſui corporis p̨̄dicere futura hn̄s in humero dextro ſignum candidum ad inſtar lunę corniculatum ad queꝫcū ſtatim ꝯfluxerunt ęgypcij cū inſtr̄is muſicis pſallētes leuabant eū in aere. ⁊ ſupereos tanqͣꝫ pſallēs ferebat̉. ⁊ ad motum velſtationē ip̄ius. illi in t̓ra mouebant̉ vl̓ ſtabant. ⁊ eadē die euaneſcebat. Dicūt tamēqͥdam ꝙ in feſto ſerapis vel ſorapis ānuatim taurꝰ ille emugebat .i. boabat. ⁊ vt ipſum idolū conſecrari deberent. annuatimip̄os egyptios vocauit. Alij ꝑ decenniumip̄m ſemel apparere dixerunt. Alij tm̄ tꝑeiuſti ſacerdotis Heliopolis illud factū fuiſſe dicunt. ⁊ temꝑe iniuſti ſacerdotis nonvt ꝙ iuſticia dei iudicijs indicaretur ſacerdotum. hoc habet̉ in hiſtoria de ſubmerſione paruuloꝝ hebręoꝝ in ęgypto. Etiaꝫapes vel apis erat ꝓpriū nomen cuiuſdaꝫregis gręcorū qͥ mortuus in egypto ponebatur in ſarco fago. ⁊ ibi cepit adorari prodeo. Et dictus eſt poſtea ſerapis qͣſi ſorapis. a ſorus qd̓ eſt caro ⁊ apis. qꝛ carnalit̓adorabat̉. Item apes eſt deꝰ apū. Et ꝓ pͥmo ſigͣto eſt ge. fę. ſꝫ ꝓ alijs ge. m. Item inpͥma ſignificatiōe ⁊ vltima corripit pͥmamſyllabaꝫ. ſꝫ in alijs ꝓducit. Un̄. Mel fert⁊ deus eſt apis bos rex ſimul apis. Indeapecula vel apicula .i. parua apisApex. m. t. i. ſummitas. Qd̓ em̄ in ſūmo eſta pedibꝰ remotuꝫ eſt. Et qn̄qꝫ apex d̓r lr̄a.Et ꝓprie apices dicunt̉ lr̄ę ꝗ in frōtiſpitijſmuroꝝ vel eccleſiarū ſcribūt̉. ⁊ in pͥncipijſlibroꝝ ⁊ in titul̓ legum Item q̨̄libet litteraqn̄qꝫ d̓r apex. Un̄ in Marco Unus apexnō p̨̄teribit. Et apex d̓r ligamen. Itē apexd̓r pileus ſubtilis quo gētiles ſacerdotesvtebant̉. Itē d̓r ſummitas galeę .ſ. conusſuꝑ quē criſtę ponunt̉. In̄ apiculus qd̓ etꝓlra ⁊ ꝓligamīe qͦ philateria dependent⁊ ꝓ filis accipit̉. Pap̄. ꝟo dicit. Apex apicis dictus ꝙ longe ſit a pedibꝰ .i. ſūma ꝑsv̓ticis vel coni vl̓ galeę vel montis vel lr̄eItem apex eſt ſummitas honoris vl̓ diſtīctōnis nota. Un̄. Apex lr̄a ſignum galeędignitas altiſſima mitra.Apheduo ẜm qd̓ expoīt glo. Danielis. xi.cōpoſitū eſt. ⁊ idem eſt qd̓ ſolij ſui Alij ex
ponunt apheduo .i. emauſq̨̄ eſt ciuitas adradicem montꝭ oliueti diſtans a ierl̓m feretria miliaria. Alexāder neqͣꝫ dic̄qꝫ apheduo idem eſt qd̓ appendix ſcꝫ manſiuncl̓a q̨̄adheret magnę domui. Et d̓r ꝓſpectum ſide lignis. męnianū ſi de lapidibus cōſtructum eſt. Un̄. Dicas Apheduo ſolaria ſignificatqꝫ Appēdix ꝙ ſi lignuꝫ ꝯſtruxeritip̄m. Dicas ꝓſpectū ſi ſaxū dic męnianūApia dicebat̉ Rhome q̨̄dam publica via.Un̄ in paſſionali ſępe legit̉. Rhomę via apia. Itē iuxta hanc viā venus habuit tēplum. vn̄ ip̄a d̓r apias. Un̄ Ouid̓. Non illas lites apias ip̄a ꝓbat. Apia etiaꝫ dicit̉fuiſſe vxor Philemonis.Apiago. f. t. d̓r herba cuiꝰ flores apes libenter colligunt ⁊ maxime appetūt.Apiane ſunt vuę q̨̄ dulce vinū faciūt.Apiariū .n. s. eſt locus vbi ſunt vel mellificāt apes. ſicut auiariū vbi ſunt aues. ⁊ fiolariū vbi fiolę. roſariū vbi roſę.Apiforium ⁊ apiſteriū idem.Apiaſter. m. s. d̓r mgr̄ apū. ⁊ d̓r ab ape ſicutcatulaſter a catulo.Apiaſtra. f. p. eſt auis q̨̄ libēt̓ comedit apes⁊ eſt viridis coloris. ꝗ ⁊ mirops dicit̉.Apiatellū .n. s. eſt herba quam qͥ ieiunꝰ guſtauerit ridendo exanimat̉Apicioſus. a. ū i. caluus capite. cuiꝰ frōtisſummitas apparet.Apicitus. a. ū. i. ligatus ab apicio.Apifera. pe. cor. ſunt funes qͥ cornibus antemę dextra ſiniſtraqꝫ tendūt̉ retro ꝟſa.ab a ⁊ pes pedis. ⁊ fero. qꝛ lōge a pede mali vel veli ferūt cornua ⁊ extendūt cornuaApifoꝝ .n. s. pe. cor. eſt nomen oppidi.Apiū .n. s. ẜm Hugꝭ. eſt herba qͣ ſolebāt coronari apices .i. capita hoīm. ſed ẜm Papiā apiū eſt genꝰ herbę dictū. eo ꝙ apicesid ē capita antiquoꝝ triumphantiū vl̓ poetarū ip̄o coronabant̉ quo internoꝝ viſcerum doloreſ grauiſſimi ſopiunt̉ hmōi herba ebrietatem d̓r ꝓhibere.Aplanos vl̓ aplane aplanes .i. firmamentūqͣſi ſine errore. qꝛ ſꝑ mouet̉ in eodem locoApluſtre. ſtris. d̓r gubernaculū nauis vl̓ armamentū. Un̄ Iuuenal̓. Uictęqꝫ triremiſapluſtre. Inuenit̉ etiā apluſtra. ſtrę.Apoca .f. p. eſt ſcriptū qd̓ creditor dat debitori ſoluenti. in quo creditor ꝓfitet̉ ſe tātūaccepiſſe. ⁊ fit a creditore ſicut antipoca adebitore. Vnde. Apoca ſoluēti datur an-