Druckschrift 
Vocabularis breviloquus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

AN

tempoꝝ. In̄ analogicꝰ. a. ū. i. regulare ẜmHug. Pap̄. etiā dicit. Analogia gręce ſimiliū cōꝑatio ſiue ꝓportio dicit̉.Anomalus. a. ū. i. ſine lege vel extra regulāAnomia gręce latine iniqͥtas .i. ſine lege. aba qd̓ eſt ſine ⁊ noma vl̓ nomīa qd̓ eſt lex.Anorma. f. p. i. iniqͥtas. irregularitas. vl̓ illegalitas. ab a qd̓ eſt ſine ⁊ norma regula.Anormalꝰ. m. sͣ. i īiquꝰ. illegal̓. vl̓ irregl̓arAnquina. f. p. eſt funis nauis qͦ antēna acmalū religat̉. Un̄ Lucanus. Atqꝫ anqͥnaregat ſtabilē fortiſſima curſuAnqͥromagus. genꝰ nauigij eſt. ⁊ dicit̉ ſicqꝛ celeritate ſui ancoris ⁊ reliqͥs inſtrumētis nauiū vehendis ſit aptꝰAnſa .f. p. i. auris ꝑ quā vas ſuſtolit̉. ab ango. is. In̄ anſatus. a. ū. i. hn̄s anſam. Un̄⁊ anſatū d̓r vas qd̓ tales hꝫ auſas ſiue aures. Itē anſa d̓r auris ꝑ quā cortina vl̓ veſtis ſuſpenditur. In̄ anſula .i. parua anſa.Un̄. Anſula cortinā ſuſtētat vas leuat āſaAnſariū .n. s. eſt cultellꝰ ſutoris cum qͦ purgat pelles.Anſer ꝓmiſcui ge. q̨̄dam auis q̨̄ d̓r occa. ꝓpter ſimilitudinē anatis In̄ anſerinꝰ. a. ū.pe. ꝓd̓. ⁊ ē calamꝰ anſerꝭ vtil̓ ad ſcribendūUn̄. Anſer ouē variat cui potū vacca mīAntagoniſta. ꝯ. p. i. certator qͥ an̄ cō ſtrat.miſit aliqd̓ bellum.Antarcticus. m. s. d̓r circulꝰ auſtral̓ vl̓ polꝰ⁊ d̓r ab anti .i. cōtra ⁊ arcticꝰ qͣſi ꝯtra arctiAn̄cęniū .n. s. vel an̄cęnia. f. p. i. (cū poſitꝰ.merēda ſcꝫ cibꝰ qͥ an̄ cęnā ſumit̉. Merenda aūt qͣſi vulgare eſt. ſic tn̄ dicta qͣſi poſtmeridiem edenda.Antela. f. p. d̓r cingulū illud qd̓ an̄ pectꝰ eqͥtendit̉. ſicut poſtela d̓r illud qd̓ poſteriꝰ tēditur ſub cauda eqͥ. vel antela d̓r qͣſi an̄ ſellam ⁊ poſtela qͣſi poſt ſellam. ⁊ ſic pōt diciqd̓libet ornamentū eqͥ an vel retro Ul̓ mātica q̨̄ an̄ portat̉ vl̓ retro. Et d̓r ab an̄ et telon̄. i. lōgū. Un̄. Eſt antela qd̓ eſt in pectore qͣdrupedātꝭ Dicat̉ poſtela qd̓ ē a poſteAntelucanꝰ. a. ū i. an̄ lucē vl̓ diē ſur­ (riorigens vel exn̄s. Un̄ Sap̄. xi. Et tāqͣꝫ guttarorꝭ an̄lucani q̨̄ deſcēdit in terrā. Ul̓ an̄ lucanus ſubſtātiue dicit̉ ſplendor matutinꝰAntēna .f. p. d̓r chorda capital̓ in naui q̨̄ ſurſum dirigit velū. vel partica ex qͣ velu dependet qͣſi an̄ amnē poſita. Un̄ Ouid̓. triſtium Non tulit antēnas aura ſcd̓a measPap̄. ꝟo dicit. Antēna eſt lignū ex tranſuerſo mali poſitū ꝑ quod dependet velūAntemurale. n. t. eſt defenſio an̄ muꝝ. Un̄

Eſa. xxvi. Ponet̉ in ea murꝰ ⁊ an̄muraleAntepenultimꝰ. a. ū. qui eſt in ſecūdo locoan̄ penultimū.Antepes. m. t. ⁊ an̄pedeſ in pl̓i ſunt obſeqͥaamicoꝝ. vel ip̄i amici obſequētes.An̄terminꝰ. a. ū .i. vicinꝰ. vel iuxta termīosAnteritas. f. t. i. antiqͥtas.(poſitꝰAnteriū .n. s. dicit̉ pręliū an̄ vrbem factuꝫquod alit̓ an̄urbanū dicit̉Antes antium. m. t. pl̓is nu. ſunt lapides ⁊macerię qͥ claudūt vineas eo ꝙ an̄ ſtāt. vl̓dicunt̉ extremi ordines vinearū vl̓ lignuꝫin quo oſtiū ſerat̉.An̄ſignanus. a. ū. i. pͥmuplus. vexillifer aban ⁊ ſignū vel ſigna. additanus.Antibachius. m. s. ē pes ꝯtrarius bachio.Cōſtat em̄ ex duabꝰ pͥmis lōgis ⁊ t̓tia breui. vt natura. Bachiꝰ ꝟo ꝯſtat ex pͥma breui ⁊ duabus ſequentibus lōgis. vt poete.Un̄. Abbreuiat pͥmā. mediā ꝓduc̄ ⁊ imā.Bachius eſt antibachius hoſtis ei.Antibibliū .n. s. ē pignꝰ ꝓ codice mutuatoAntica. f. p. vl̓ anticū .n. s. eſt oſtiū (datumanteriꝰ. ſic̄ poſtica poſteriꝰ. Un̄. Eſt āticadomꝰ ingreſſus ab anteriori Poſtica latēſtibi ſit a poſteriori. Itē alij ꝟſus. Fallituranticā qͥ me non dixerit eſſe. Ac noua ſuntꝟe ſolue qͥd eſſe pōt. Itē antica d̓r ꝑs eccl̓ęq̨̄ dicit̉ tremia. ⁊ venit ab anti ⁊ ꝯtraAntichriſtꝰ. m. s. d̓r qͣſi ꝯtra chriſtū. ab anti.i. ꝯtra ⁊ chriſtꝰ. ⁊ ſumit̉ ꝓ qͦdam regnaturo an̄ diem iudicij.Antidicomarite qͥdaꝫ heretici dicti ſunt exeo qꝛ Marię ꝟginitati ꝯtradicūt aſſerentes eā poſt chriſtū natū viro ſuo cōmixtā.Antidona .n. s. dicunt̉ dona ꝑditiōisAntidotū d̓r venenū qd̓ dat̉ ꝯtra vitam vl̓iſtud qd̓ dat̉ ꝯtra venenū ab anti qd̓ eſt cōtra ⁊ datū qͣſi ex ꝯtrario datū. Cōtraria eiꝯtrarijs curant̉. vn̄ ſumit̉ ꝓ medicīa. Un̄Eſt ancilla dei ſimplex elemoſyna mortisAntidotū venię porta ſalutꝭ iter. In̄ antidotarius. eſt lib̓ qͥdam ꝯtra vitia cōpoſitꝰAntifraſis. f. t pe. cor. d̓r ꝯtraria locutio .ſ.qn̄ ẜmo ꝑ ꝯtrariū intelligitur. ⁊ differt abironia. qꝛ ironia ꝓnunciatōe ſola etiā indicat qd̓ vult intelligi. vt cuꝫ dicit̉ hoī maleagenti. Qd̓ bonū eſt facis. Sed antifraſisnon voce ꝓnunciantis ſigͣt ꝯtrariuꝫ. ſꝫ tm̄ꝟbis ſuis quoꝝ origo cōtraria eſtAntigraphꝰ. m. s. d̓r ab anti qd̓ eſt contra ⁊graphꝰ .i. ſcriptor. ⁊ idem eſt qd̓ cācellariꝰqͥ ⁊ archigraphꝰ d̓r. qꝛ reſcribit lr̄is miſſisad dn̄m ſuum. Un̄ antigraphia vel archi-