A C
Abſtula .i. napta. Un̄. Abſtula vl̓ naptaſarmētū malleoluſqꝫ. Quiſquilię ſtipulępn̄t ignē reuocare.Abſurdus. a. ū .i. incōueniēs. ſed ſubſtantiuū qͥ nō audit.Abulla. vide. sͣ. in abolla.Abuſio d̓r malꝰ vſus. vel ē octaua ſpeciestrāſūptiōis. ⁊ fit qn̄ dictiōes ꝯſil̓is ſignificationis trāſumunt̉ ꝑ inuicē. vt breueꝓ ꝑuo. longū ꝓ magno.Abuſiuꝰ. a. u. i. extra vſum ductus.Abuſus. us. ui. i. ꝑuerſus vſus.A ante CAcaliculis indecli .i. pincerna vel cuſtosvel magiſter calicū vel calcioꝝ qͦs ſolenthr̄e diuites. vide infra a cōmetarijs.Acarina ē ꝓuincia in gręcia.Acaris. ridis. vel acaris. me. cor. ꝯ. t. ẜmaliqͦs d̓r ab a qd̓ ē ſine ⁊ caris gr̄a quaſi ſine grā vel ingratioſus ⁊ d̓r eē ẜuꝰ cui dominꝰ eſt inuidioſus.Accaluaſter .i. ab anteriori ꝑte caluus ſic̄recaluaſter a poſteriori. ⁊ d̓r ab an̄ ⁊ caluaſter. Un̄. Eſt accaluaſter vir caluꝰ abanteriori Parte. recaluaſter retro caluaAccaliſſa. f. p. d̓r vrtica.(tus habet̉.Accaſia ē ſuccꝰ exp̄ſſus a pomis vel pirisAccaſiū ē fructꝰ accaſij.Accaſiꝰ arbor quedā.Accētꝰ. us. ui. i. ſonꝰ vl̓ modulatio vocis.Acceptilatio. f. t. ē liberatio ꝑ mutuā int̓rogationē qͣ vtriſqꝫ ꝯtīgit ab eo nexū abſolutio. ff. e. ti. l. pluribꝰ. ⁊. l. j.Accerſitꝰ .i. vocatꝰ. collectꝰ. vel circa ſe ſitus. lxiij. diſt. qꝛ igit̉.Acceſſio d̓r aliqͥd adiacēs alteri. vel oē idqd̓ ē acceſſoriū ⁊ neceſſariū ī pͥncipali vtcapiſtrū equo. veſtis ẜuo. vt. ff. depo. l.j. §. quę in depoſitis.Acceſſoriū idem.Acciatꝰ d̓r cultellꝰ magnꝰ ⁊ accutꝰ. ⁊ d̓r qͣſiaccute ſcindēs. Et ſunt plura noīa idē ſignificantia. Un̄. Acciatꝰ pugio cōiungonouacula cultris. Cultelloſqꝫ ſpatas raſoria iungimus illis.Accinctꝰ d̓r armis inſtructus. ⁊ paratꝰ adbellum.Accipit̉ ẜm Pap̄. ē auis armata vngulisab accipiēdo dicta. eo ꝙ ſibi capiat ⁊ abalijs rapiat. Un̄ Dauid de arte. Odimꝰaccipitrē qꝛ ſemꝑ viuit in armis.Acciſus. m. s. i. circūciſus.Accitꝰ. a. ū. me. cor. i. appellatꝰ vl̓ vocatꝰ.
Acclinis. ꝯ. t. vel acclinꝰ. a. ū. in eodē ſenſu .i. flexꝰ vel incuruatꝰ. ⁊ ꝓprie in aſcenſu vel d̓r locꝰ erectꝰ ſurſū. Un̄ in AuroraDebebāt baculis acclinia corꝑa viri. idē. flexa vel incuruata.Accliniatoriū .n. s. ē locꝰ in qͦ acclinari vl̓requieſcere poſſumꝰ. vel ſupra qd̓ acclinatur vt culcitra vel puluinar.Acclinatꝰ. m. s. i. curuꝰ vel obliquus.Accola. cō. p. ẜm Pap̄. d̓r finitimꝰ. ꝓpinquus. vicinꝰ. alienꝰ. ciuis. affinis. cultorloci in qͦ nō ē natus. Un̄ qͥdā. Accola nōꝓpriā. ꝓpriā colit incola terrā.Accubitus. us. ui. m. q. i. locus requiei.Accuratꝰ. a. ū. i. diligent̓ ꝓcuratus.Accuſatio. f. t. ē alicuiꝰ apud iudicē de crimine ꝓclamatio.Accuſator. m. t. qͥ aliquē corā iudice accuſat ⁊ criminalē ſibi mouet queſtionē.Acephalus. pe. cor. d̓r qͥ ē ſine capite ab aꝙ eſt ſine. ⁊ cephas caput. xciij. di. nulla. in Aut̓. de app. §. generalē.Acephali genꝰ clericoꝝ ſine capite. qͥ quēſequent̉ ignorāt. Hi ⁊ hęretici dicti. qͦrūnullꝰ ē autor a qͦ exorti ſunt. hi triū. Calcedonen̄. capl̓oꝝ īpugnatores. duaꝝ inxp̄o ſubſtātiarū ꝓprietatē negāt. ⁊ vnānaturā in eiꝰ ꝑſona p̨̄dicant.Acer. ē eqͥuocū ad pl̓a. vn̄. Dr̄ arbor acervir fortis improbus acer. Pro pͥmo dateris ſꝫ ꝓ reliqͥs tibi dat cris. Et comꝑat̄acer. or. cerrimuſ. ⁊ mouetur. h̓ acer. hęcacris. h̓ acre. Dr̄ etiā acer ſb̓til̓ vl̓ acutꝰ īgenio. In̄ acrimonia .i. ſb̓tilitas ſenſus.Aceratꝰ. a. ū. ab acer. aceris. d̓r ſordibꝰ inſtar aceris.Acerbus. a. ū. īmaturꝰ vel aſper.Acernꝰ. a. ū. i. de acere exn̄s.Aceronicꝰ d̓r qͥ nulli cōicat.Acerrę. arū. pl̓is nūeri voce. ſingularis ſignificatione. ſic̄ thebe athenę. ē nomē ciuitatis. ⁊ d̓r ab a qd̓ eſt ſine. ⁊ ceres deafrugū. qꝛ apud iſtā ciuitatē nō creſcuntfruges. qꝛ t̓ra ſterilis ē ⁊ infęcūda.Acerra .f. p. d̓r tumulꝰ vl̓ vas ad cererē recipiendā. in quo thus recipit̉. vel qꝛ fert̉an cererē talē deam. vel qꝛ ponit̉ an̄ cererem in ara. Vel vas in quo thus reẜuat̉Un̄. Thuribulum thura ꝯſumit. ſeruatacerra. Et venit ab acer aceris ꝓ arboreeo ꝙ de acere fieri ſolet.Aceruꝰ d̓r ſtrues. moles. ꝯgeries. cumulꝰcōgeſtum. Un̄. Cōgeries. moles. cumuluſqꝫ ſtrues fit aceruus. In̄ aceruulus .i.