Gnarius Ueronenſis Floro ſuo ſalutē plurimam dicit.On ſinecauſa factum eſſecerto ſcio ꝙ diphthonganda vocabula ſcire te velleintelligo. quoniāeam rem ⁊ ad orthographiam rectę ſcribendi formulam ꝑtinere. ⁊ nō paruum legendi documentū p̨̄ſtare poſſe cognoris. Qua qͥdem inre quid agam ſubdubito. Nam niſi tuę morem voluntati. qͥ de me optime meritus es.geſſero ingͣtitudinis me reum eſſe cōfitear.erit neceſſe. Quo crimine nihil gͣuius aūt acerbius vel apud perſas puniri teſtis ē Xenophon. Subinde cū negligentia ⁊ vitio liberarioꝝ omnem ferme diphthongoꝝ ꝯſuędinem abolitā aut deprauatam aſpiciaꝫ.vt breuis ſępenumero ſyllabas vetuſtiſſimis cōdicibꝰ diphthongis notatas cōperiam. Un̄ ip̄arum ratione aut vſum aucuꝑvix ſatis ſcio. Et eo magis ꝙ q̨̄ poſtulas dicto citius fieri feſtinantiſſimus vrges. Veꝝenimuero ne laborē potius fugiſſe me arguas. decreui. qͣꝫtuꝫ vna tumultuaria lucubratione potuero. ad te de diphthogis collige̓q̨̄ latinę locutionis memoria ſuppeditarit.aūt ſiqͥd paululū gręce ex doctiſſimo ac impͥmis humaniſſimo p̨̄ceptore meo Manuele chryſolora deguſtaui. Et vt Ciceronis p̨̄cepto faciliꝰ de qͦ diſputat̉ poſſit intelligi ẜmoneꝫ a definitōe ꝓficiſci. ſatiꝰ eē arbitror.¶ Quid ſit diphthongus.Diphthongus. eſt duaꝝ vocaliū cū ſingl̓ęvocem ſuā ẜuent. in eadeꝫ ſyllaba cōplexiovt aes. Nec ius. vas. qua diphthōgos putandum erit. cū nec. i. nec u. ſuū ẜuare ſonūꝯſtet. Differt aūt a monophthōgo dipthōgus. ꝙ hęc duas habere vocales. illa vnicadūtaxat cernit̉. vt Eoa. vbi tris monophthongus eſſe dep̄hendis. Dicta idcirco diphthongus. ꝙ binis ꝯſtare vocalibꝰ videatur. Dis eī gręcibis. ⁊ pthongō. ſonum appellāt. Nr̄i quattuor fecere diphthōgos aueu. ae. oe. Quidā ei. diphthōgum adijciuntUeꝝ gręcorū eam eſſe diphthongū manifeſtum eſt. qͥ cū plures habeāt diphthongos

cęteris omiſſis q̨̄ nihil ꝓpoſito ꝯducūt. aliqͥs attingam. ex qͥbus deriuari noſtras liq̄t.cum in latinum v̓tit̉ aūt ꝑ dięreſim. hͦ eſt. ꝑſyllabaꝝ diuiſionem vtrāqꝫ manente lr̄a. inai ſoluit̉. vt maia aiax. Aut ſine dięreſi ī ae.diphthongon trāſit. vt pęan. palęſtra. ęneis. in eu diphthongon latina ꝯu̓tit or̄o. vtbrus theſeus. Aut in es. vt achilles. vlyſfe? verſes. Aut in u. ſolam. vt fugio. in oe.Vt conędia. tragędia. vel in oe. ꝟtimus. vtpęna. phęnix. vel in u. vt punicęus. Diſſoluit̉ interdum. vt troia. qͦꝫ aūt ꝑ dięreſimin a. ⁊ inu. ſonantem ſoluimus. vt nauis.Aut in au. di hthongon. vt naufragiū. aula. auſterus. Evt ad nr̄as redeamus. ac diphthongon qͥd paſſim ꝓtulerūt. vt ſyllęgalbę. amyntę. n. 5ę. Nōnulli ꝓ ſecūda eiꝰlr̄a .i. e. more gręce ꝓnunciauerūt. Quaꝓpter maro nr̄ ant. tꝭ amantiſſimꝰ aulaiꝓ aulę. ⁊ pictai pro p.veſtis ſuo inſeruitcarmini. vt Aulai in nio libabāt poculabacchi. Diues equū. d. g pictai veſtis etauri.Singulares generandi ⁊ Uicaſus ⁊ plures nominādi ⁊ vocandi indeclinatione. diphthōgo finali in ac noti certiſſimūeſt. vt Lyrę.Plurima quoqꝫ deriuatoꝝ noīeuntiū diphthongant̉. vt ea potllˢ exa vocabul̓ in a. aut in e. ꝓductam exe quꝰin ae. vt Uerona. veronęꝰ. Mytilercendum eſt. Et pͥmo de ae. ſeruato alplab.ti ordine. Cui ꝗcunqꝫ memoriam fugeriit.tute addere q̨̄ legendo cōpereris poteriDe diphthongo ae. in pͥmis ſyllabis.Ęacus. ⁊ ab eo deriuata. vt ęacidesHęc cum compoſitis. vt hęccineĘdes. ⁊ ab eo nata. vt ędifico. ędepol. ędituus. ędilitas.Ędus.Ęge. capra. ⁊ ab eo ędita. vt Ęgis clypeusPalladis. ęgloga. ęgoceros. Capricornꝰ.Ęger. ęgritudo. ęgrotus.Ęgeus. ⁊ ab eo dicta vt ęgides. ęgeuꝫ nareęgina vrbs ⁊ mulier.Ęgyptus.Ęolus.Ęlia mulier.Ęlianus. ꝓprium nomen viri.Helios ⁊ heliades. ⁊ heliogabalꝰ e. ſimpliAa 2