DeE
Difficiliter vel difficulter. lius. lime. aduer i.grauiter. Et ſcias ꝙ pro faciliter vtimur facileEt ꝓ difficiliter vtimur difficile vl̓ difficulterDigeſtim aduer .i. ordinatim.Diligenter. tius. ſime .i. accurate.Dilucide aduer .i. diſcrete. plano ſermone. euidenter. aperte. clare.Dire .i. aſpere. crudeliter.Dis ⁊ di. p̄poſicōes ſemꝑ inueniūtur in cōpoſitione. Itē dis grece. dr̄ bis latine.Diſerte .i. lucide. ſapiēter facūde. elquēter.Diſertim. idem.Diſiunctim .i. ſeparatim.Diſcurſim aduer .i. ſpaſſim vl̓ ſparſim.Diſpēdioſe. ſiꝰ. ſime. adu̓ .i. largiter ꝓdigaliter.Diſſenſim aduer .i. diſcordanter.Diſtillatim .i. guttatim.Diſtricte. tiꝰ. ſime. aduer .i. ſeuere. auſtere. aſpereDiu aduer. tꝑis. ⁊ dr̄ a dies. ⁊ accipit̉ ꝓ determinato ſpacio tꝑis. ⁊ ꝓ indet̓mīato ſicut diesIn̄ ꝑ cōpacōꝫ hic ⁊ hec diutior. ⁊ hoc diutiꝰ⁊ diutiſſimꝰ. ma. mū. Et inde diutiꝰ ⁊ diutiſſime. aduer. q̄ magis ſunt in vſu qͣꝫ p̄dicta noīa.⁊ ꝑ ꝯpoſicōeꝫ interdiu. ⁊ aliqͣꝫdiu. Poſſunt etꝭqua diu eſſe due voces. Pap̄. ſic d̓t. diu multotꝑe. tarde. Si āt eſt vna ꝑs qͣꝫdiu debet ſcribi ꝑn. ⁊ non per. m.Diutine .i. aliqͣꝫdiu.Diuerſimode .i. varie multipliciter.Diuiſibiliter aduer .i. ſeꝑabiliter. ⁊ ꝑ ꝯpoſicōꝫindiuiſibiliter .i. inſeꝑabiliter.Diuinitꝰ aduer .i. ex dijs vel a deis factū.Doloſe .i. fraudulēter.Donec aduer .i. qͣꝫdiu. quoaduſqꝫ.Dotate. tiꝰ. ſime. ⁊ dotatim aduer .i. abūdāter.Dum ponit̉ pro cum vel donec.Dudum .i. longe ante.Dubie magiſdubie dubijſſiē adu̓ .i. ſubdubio.Dubitāter. tiꝰ. ſime. adu̓. ⁊ dubitatiue idē.Ducēties adu̓. numerale .i. ducetis vicibusDūtaxat adu̓. qͣntitatis .i. tm̄modo. Et cōponitur a taxo ꝓ licitari. qꝛ licitatores rē in foroꝯſiderātes. dicūt. tm̄ valet. Et inde dūtaxat ponitur ꝓ tm̄ modo. Ul̓ cōponitur a taxare. ꝓ dicere. qꝛ qꝛ illud qd̓ dr̄ tunc tm̄ ē dū dr̄. Uel vtdicūt cōponitur a taxo pro arbore amariſſimiſucci. ex cuius ſucco ſi quis ſemel guſtauerit ſuſficit ei tm̄ ſemel guſtaſſe. Sed hoc non placet.Priſcianꝰ dicente ꝙ dūtaxat .i. tm̄modo ab aduerbio dū. ⁊ verbꝰ taxo. taxas. cōponitur.Duodecies aduer .i. duodecim vicibꝰ.Dupliciter. tius. ſime. aduer .i. duobus modisDure. riꝰ. ſime. ⁊ etiā duriter aduer. ſunt qͣlita.
E. p̄poſitio ē. ⁊ in cōpoſicōe priuatiuū ē vt eneruis. Uel intentiuū vt enarro. Ul̓ pro extra ponitur vt Educo.Ea tenus. ſunt duę ꝑtes. ⁊ ſub duobus accentibus ꝓferuntur.Econtra. aduer. ordinādi. ⁊ acuit penultimamſicut decontra.Ecce aduer. demonſtrandi.Ecubi. cōponitur ab en. ⁊ vbi. mutata .n. in. c.quaſi ecce vbi.Edaciter. ciꝰ. ciſſime. adu̓ .i. voracit̉ Edepol̓ .i. ꝑedem pollucis aduerbiuꝫ iurandi. ⁊ acuitur infine.Effemīate .i. fragiliter. muliebriter. molliter.Efficaciter tius. ſime. aduer. potēter. fortiterEgre aduer .i. difficult̓. acerbe. moleſte. ẜm pap̄.Egregie magis egregie egregiſſime aduer .i. excellenter. p̄cipue. nobiliter. elegāter.Ei. interiectio dolentis. vniꝰ ſyllabe ē. Et ei datiuꝰ cū deberet minui vna ſyllaba a gtō ſicut oīain ius faciētia gtm̄ ꝑ dieriſim ꝓfertur cuꝫ orneei interiectionis. Sic igit̉ ei eidem eiſdem perdiereſim proferūtur ẜm Pap̄.Eia .i. age. ꝓprie aduer. hortandi.Eleganter. tius. ſime. aduer .i. egregie. nobilitervrbane.Elute. tiꝰ. ſime. adu̓ .i. mūde. madide. inſipide.Elimatim. aduer .i. clare. purgate. pure. pulcreelecte. euidenter.Emicatim aduer .i. ſplendenter.Eminenter. tius. ſime. aduer. apparēter.Eminus .i. ꝓcul. Sꝫ ꝯminꝰ .i. ꝓpe. ⁊ ſunt adu̓.loci. Un̄ Priſcianꝰ d̓t. Eminꝰ ⁊ cōminus. localia ſunt. Un̄ quidā. Eminꝰ ad longe. ſꝫ cōminꝰad prope ſpectat.En grece .i. in latine. Itē en eſt aduer. demōſtrādi. i. ecce.Enī ꝯiunctio .i. quia.Enīuero ꝯponit̉ ex enī ⁊ vero. ⁊ acuit̉ in penul.vt dicit Pap. ⁊ Hugui. Eſt enī enīuero idē ꝙcerte ꝯinctio affirmatiua.Enucleatim. adu̓. vl̓ enucleate. tius. ſime. adu̓..i. clare vl̓ aꝑte. manifeſte ⁊ cor. nu.Enixe .i. ſtudioſe. humiliter.Eo. i. illuc. illo. Itē eo. is. eſt verbū.Eouſqꝫ .i. in tantū. ẜm Pap̄.Equidē .i. certe. ꝯiunctio approbatiua. vel expletiua. licet ⁊ alia poſſit eſſe. Et cor. pe. Un̄ inAurora dr̄. Nō eqͥdē ſanctus vt me ſaluēt precor illi ⁊ eſt figure ſimplicis ¶ Unde dicit Priſcianus in. xvi. libro. ¶ Quidā equide cōiunctionē ꝯpoſita eſſe extimant ab ego ⁊ quidē. ſꝫ errant. ſimplex eī eſt. Un̄ Ieremie. xxxiij. Eqͥdeꝫ
O .15.