GIante
Rūpo pis. rupi ruptūi. a. t. i. frāgere vl̓ ſoluereIn̄ hec ruptura re. et ruptī aduer. Iteꝫ a rupod̓r rupto as. frequē. A qͦ ruptito as. aliud freRunco as. a. p. i. herbas a terra euellere. ⁊ d̓r arus. nā terra rus dicit̉Ruo is. rui rutū vl̓ ruitū. n. t. i. cadere. In̄ ruiturus a. ū. Un̄ Hieronimꝰ in epl̓a ad Paulinu. vij. Ruitura domū ⁊c̄Ruſpor aris. atus ſuꝫ. d. p. i. inqͥrere. ⁊ eſt gallinaꝝ q̄ pedibꝰ eſcā q̄rūt in terra. Et videt̉ cōponi a rus et pesRutilo as .n. p. i. ſplēdere fulgere ⁊ d̓r a rutilS anteIAbbatizo as .n. p. i. reqͥeſcere vl̓ſabbatū obſeruare. In̄ h̓ ſabbatiſmus. mi. i. requiesSacco as. a. p. i. ī ſaccū mittere.et ꝑ ſaccū colare ⁊ expͥmere. Et ꝯͣponit̉ Inſacco as .i. ī ſaccū mittere vl̓ ꝯſummare. Exacco as. Deſacco as .i. extra ſaccu ponereSacrifico as. are. a. p. pe. cor. i. ſacrificiū facerevel offerre. ⁊ d̓r a ſacer ⁊ facio. In̄ ſacrificꝰ ca.cū .i. ſacrificiū faciēs vel offerēs. Et hīc hͦ ſacrificiū qͣſi ſacꝝ factū. Et hec ſacrificia cie. locusin quo ſacrificaturcōſecrare. ⁊ cor. ſa.Sacro as. aui. a. p. i. ſacrificare dedicare velSagino as. aui. a. p. i. īpinguare craſſum facere nutriri. In̄ hͦ ſagimē inis .i. pīguedo. ⁊ hͦ ſagimētū ti. et hoc ſaginamētū ti. pīguēdo ⁊ ꝓSagio is. iui. itū. n. q. i. ingenioſe agere givel diuinare. Et cōponit̉ ꝑſagio is .i. diuinare vel prediuinare. De qͦ in ſuo loco habes ⁊ ꝓSagitto as. a. p. i. ſagittas mittere du. ſa.vel ſagittis ꝑcutere vel appetere.Salio lis. lui. vel ſaliui vel ſalij ſaltū .i. facereſaltū et tūc ē neutꝝ et abſolutū et ſalire qd̓ vulgare eſt amorare ꝑtinet ad aīalia irtōnabilia ⁊tūc eſt actiuū. Unde Ouidiꝰ Leta ſalit ouistauro qͦꝫ leta iumēta. In ſaltor trix. Et hec ſaltricula le dimi. Et a ſalio lis. ſalto as. fre.Sallo lis. ſalſi ſalſuꝫ. a. t. Et ſallio lis. liui. li.tu. a. q. in eodē ſenſu .i. īponere ſalē aſꝑgere ſalire cōdire. ꝙ āt d̓r ſallo vel ſalio .i. ſale aſpergoetymo. eſt Hic nota ꝙ inuenit̉ ſalio lis liui vl̓lui vel lij. et facit ſupinū ſaltū. et cor. pͥmā vnꝑ vnū lſcribit̉ Itē inuenit̉ ſallio lis liui vl̓ lijꝑ ſyncopā et facit ſupinū ſallitū et ſcribit̉ perduo l. Itē inuenit̉ ſallo lis. lere. tercie cōiugatiōis. et facit ſupinū ſalſum ī eodē ſenſu cū ſalio. Et eſt ſallo ſale cōdere et ſcribit̉ ꝑ duol cūfaciat ſupinū ī ſum. ſic vello vulſū. Nā ſi ſcriberet̉ ꝑ vnū l faceret ſupinū ī itn̄. vt colo cultū
Inuenit̉ etiā pſallo. pſallis. pſalli. pſalle̓ tercie ꝯiu. ⁊ ſcribit̉ ꝑ pͣsͣ. ⁊ caret ſupi. Un̄ ꝓph̓a.Pſallite dn̄o in cithara. De p̄dictꝭ ꝯſueuit dici. Sallio ſallo cibū. ſalio pede. cātica pſallo.Sallio ſallitū. dat ſalſū ſallo ſupinū. Dat ſaltu ſalio. d̓uat̉ pſallo ſupino. Sallo facit ſalli.ſalliui ſallio. pſallo. Dat pſalli. ſalio ſalui. ſaluqꝫ ſaliui. Sallo facit ſalſuꝫ. ſallitū ſallio. ſaltuDat ſalio. pſallo pſalli manet abqꝫ ſupīo. Etnota ꝙ ſal̓ gͣtus de ſal vtrāqꝫ ſyllabā corripit.Sallis ꝟo ſecūda ꝑſona hͦ ꝟbi ſallo ꝓ cōdirecibū ſale. vtrāqꝫ ſyllabā ꝓdu. Salis aūt ſcd̓aꝑſona hꝰ ꝟbi ſalio ꝓ ſaltū facere cor. pͥmā ⁊ ꝓvltimā Sꝫ pſallis ꝑ prſcd̓a ꝑſona hꝰ ꝟbi pſallo pſallis. ꝓdu. pͥma. et cor. vltimā.Saluo. as. a. p. i. eſſe vel fieri ſaluū. et d̓r a ſalꝰqꝛ ſalus ſaluat. vl̓ qꝛ tali verbo vtimur ī ſalutatōne. In̄ ſaluꝰ a. ū. In̄ hec ſaluitas. tatis. Etſalue ſaluete. ſalucto. ſaluetote. verbū defectiuūEt ſaluatoriū. Et ſaluo is. ire. in eodem ſenſu.i. eſſe vel fieri ſaluū. Un̄ Ora. Urbis amatorē fuſcū ſaluire iubemꝰ. Legit̉ ibi tn̄ et ſaluereSaluto. as. a. p. i. ſalutē nūciare vel optare. etd̓r a ſalus.Sancio. ſancis. ſaxi. vl̓ ſanciui. ſanctū. vl̓ ſancitū .i. ſtatuere. ꝯſecrare ſanctū facere. ꝯfirmareet irrogare pene ab oī iniuria defendere. et dicitur a ſanguis. ſic et leges ſcē et mores et hoīesꝯformati ī fide ſcī dicūt̉ Et d̓r ſancire a ſāguīehoſtie. ⁊ hͦ d̓ veteri ꝯſuetudīe. Nihil ꝟo ſcm̄ apud veteres dicebatur. niſi qd̓ ſanguīe hoſtie.eēt ꝯſecratū vl̓ reſꝑſū. Un̄ hi qͥ purificari volebāt ſangīe hoſtie vngebāt̉. In ſcī poſtea dicebant̉ qͣſi ſanguīe vncti. Sꝫ mō ſanctꝰ d̓r qͥ īfide chriſti eſt confirmatus. Et ſanctū qd̓ violare et corrūꝑe nefas eſt. In̄ ſancitus. ta. tū vn̄ad Hebre. viij. Qd̓ in melioribꝰ repromiſſionibus ſancitū eſt. ẜꝫ Pug. Nota tn̄ ꝙ ẜm modernos ſancio ſancis facit p̄teritū ſanxi. Uetuſtiſtimi tn̄ etiā ſanciui vel ſancij ꝓferebant.Et ſupinū facit ſanctū. xi. mutata in ctū. vt ſanxi. ſanctū. Inuenit̉ etiā apd̓ vetuſtiſſimos. ſanciui ſancitu. Un̄ Lucretius. Quod porro neqꝫ ſancitū quidē extat.Sanctifico. cas. a. p. i. ꝯſecrare ꝯfirmare. velmūdare. vel ſequeſtrare. ⁊ d̓r a ſanctus et facioSāguim inuo. nuis. nui. a. t. i. ſanguinem minuere. et d̓r a ſanguis et minuo.Sauguino. nas. a. p. i. ſanguinē emittere. velminuere. vel ſanguinē inquinareSamno as. a. p. i. deridere ⁊ d̓r a ſamna. ne. qd̓idem eſt qd̓ deriſio. ſed nō ē in vſu in ſimpliciſed in compoſito. ſcilicet ſubſanno. nas. vide