IanteꝘ

Incedo. is. ceſſi. inceſſū. n. t. i. ire. Et ē nobiliūet regit pꝰ ſe nt̄m. vt Incedo ſupͥmus.Incedo dis. di ſum. a. t. i. valde accedere. ⁊ diInceſſo ſis ſiui ſitū. a. q. i. ab in. ⁊ cādeo desuocare. ⁊ dr̄ ab incedo dis Un̄ Boetiˢ Tuſolebas inceſſire p̄ſente fortunaInceſto ſtas ſtaui. a. p. i. luxuriari l̓ ꝑ inceſtuꝫInchoo. as. aui. a. p. i. ipudicare ẜm Hug.inciꝑe In̄ inchoatꝰ ta. tū .i. īceptꝰ Et inchoacōonis .i. incepto Et inchoatiuꝰ. a. u. i. inceptiuꝰIncido dis cidi. ſup. carꝫ .i. in aliqͣ cadere Un̄uc. x. Incidit in latroes. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ cado.dis. ⁊ cor. ci. ¶ Inuenit̉ etꝭ incido. dis. ſi. ſū. qd̓ponit̉ ab in. ⁊ cedo dis. ⁊ ꝓdu. ci vbiqꝫ. Un̄Qui putat incidit. incidit ille cadēsIncieo. cies ciui citū. a. s. i. vocare cōmouere.ꝓuocare. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ cieo cies ¶ Itē̓ dr̄ Incio.cis ciui citū. ab in. ⁊ cio cisncipio pis incepi inceptuꝫ a. t. i. inchoare. etdr̄ ab in. ⁊ capio pis. ⁊ cor. ci. Inuenit̉ et inciIncito. tas. taui. a. p. i. pit ꝟbū imꝑſonalemouere ꝓuocare inſtigareInclino. nas. naui. a. p. i. qͣſi intꝰ clinare .i. reflectere. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ clino. as. In̄ h̓ ⁊ hec īclinis.⁊ hoc ne. Et inclinꝰ. a. ū. Et inclinatoriū torijEt ꝓdu. cli. Un̄ in Auro. dr̄. Tūc caput inclinat emiſſus ſpūs exit.Includo dis. ſi. ſū. a. t. intus claude.Inclunior. arꝭ. incluniatū. d. p̄. i. ꝯcubitū pati. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ clunis Inuenit̉ etꝭ inclunio asa. p. i. ꝑ clunes incuruare vl̓ cleuareIncolo. lis. lui. n. t. i. habitare.comitio. as. aui. a. p. i. comitiū celebrare vl̓elige̓ l̓ intronizare. in comitio ⁊ ꝯuetu loqͥncōmodo das. a. p. i. offende̓. incōmoditatēalicꝰ facere. ⁊ ꝯſtruit̉ cū dtīo.Increpo pas pui .n. p. i. redargue̓ rep̄hēdere vituꝑare. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ crepo as. Et cor. cre.Incubo. as .n. p. i. īminere inſtare l̓ rē alienā inuadē ⁊ vi poſſidereInculco. cas. aui. a. p. i. valde calcare intꝰ calcare ꝟba iterādo ml̓tiplicare. iactare.Incurſo. as .i. freq̄nter incurrere.Incuſo. ſas. ſaui. a. p. i. accuſare l̓ valde cuſare.Indago. as. aui. a. p. i. ī­ I⁊ dr̄ ab in. ⁊ cuſo.q̄rere inueſtigare In̄ hec indago. inis. i. īueſtigatio inqͥſico. Et ꝓdu. da. Un̄ Theodolus.Nec cuiqꝫ hoīm dedit indagare ſepulcrū Et videt̉ in hoc ꝟſu hͦ vim hr̄e lr̄eIndēno. nas natū. a. t. i. nō dānare indēnē facere l̓ on̄dē. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ damno. nas.In indēnatꝰ. ta. tū. Et h̓ ⁊ hec indēnis. ⁊ hͦ n.la eſt ſine dāno l̓ dānatōr .ſ. nō dānatꝰ In in-

dēniter adu̓. Et hec indēnitas tatꝭ. vn̄ ProſꝑIndēnis ꝓpriū ẜuat ſapīa cenſum.Indico. as. aui. a. p l. on̄dere ſigͣre inſinuae̓ vl̓innoteſcere. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ dicoIndico. cꝭ. xi. ctū. a. t. i. p̄ciꝑe l̓ annūciare Et ēſacerdotū qͥ feſta indicūt popl̓is ⁊ ieiunia Un̄Edicūt reges indicit feſta ſacerdosIndigeo. ges. gui .n. s. i. valde egē l̓ intꝰ egē. etdr̄ ab in. ⁊ egeo. in indigēs entꝭ. ⁊ hec indigentia .i. pauꝑtas egeſtas.Indigito tas. a. p. i. digitos induc̓ l̓ demōſtraēvl̓ noīareIndipiſcor. ſceris. indeptꝰ ſum. d. t. i. adqͥrereIndo dis didi ditū. a. t. i. īpone̓ īmitte̓ inſerereinferre indicere inducere ſiue foras emitte̓. Etdr̄ indere qͣſi intꝰ dareIndorſo. as. aui. a. p i. ſupͣ dorſum ponere qd̓vulgo ſolet dici interſellareInducio as aui .n. p. i. differre ꝑ inducias l̓ inducias face̓ ⁊ ꝯſtituereInduco cꝭ. xi. ctu. a. t. i. introducereIndulgeo ges dulſi ſum. l̓ indultū hꝫ diu̓ſasſigͣtōes Indulgere eī accipit̉ ꝓ gratꝭ ꝯcede̓. vtPapa indulſit mihi hāc ptātē Itꝭ indulgere.id eſt oꝑam dare. vt indulgere gule noli q̄ ventris aīca ē .i. noli oꝑam dare l̓ ꝯſentire Itē indulgere .i. remittere. vt indulge nob̓ pctā nr̄adn̄e Et tūc dr̄ indulgere qͣſi in algere .i. poſteaceſſare a noticia ⁊ mēoria forefacti Et in pͥmaſigͣtōe ē actiuū. in alijs ꝟo neutrūInduo is ere. a. t. dr̄ ab in. ⁊ duo is. qd̓ idē eſtqd̓ ſoluo Poſtqͣꝫ eī indutꝰ ē aliqͥs qͣſi ſolutꝰ. etexpeditꝰ ē. l̓ ad aliqͥd oꝑandū. l̓ vt ſe totū vidēdū p̄beat. qd̓ nō ē cū ſit nudusInduſio as. a. p. i. induere. ⁊ dr̄ ab induo. 1s.In̄ hͦ induſiamē. inis .i. indumentūInebrio as aui. a. p. i. valde ebriare. ⁊ dr̄ ab inet ebrio as. ⁊ p̄t eē intētiuū ibi in.Ineo. inis. iniut initū. a. q. i. intrare inciꝑe inuenire cōcūbere. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ eo. 1s.Inepto as. aui. a. p. i. infatuare ineptū facere l̓fieri. ⁊ tūc ē neutrū Inuenit̉ etiā ineptio ꝑtis.ptiui ꝑtire in eodē ſenſu.Infamo. as. aui. a. p. i. famā bonā deponere. etdr̄ ab in. ⁊ famo. as. in̄ h̓ ⁊ hec infamis. ⁊ hͦ me.i. ſine bono noīe l̓ fame male ¶ In̄ hec infamia.Infelico. cas. a. p. i. infligere Imie. ⁊ ꝓd. fa.infelicē facere A qͦ infelicito tas. freq̄ntatm̄Infendo. dis. di. ſū. a. t. i. valde offendere facere iraſci. ⁊ dr̄ ab in. ⁊ fendo. dis. ¶ In̄ infēſus. a.ū .i. offenſus l̓ iratꝰ ⁊ ē plꝰ eē infenſum qͣꝫ offenſum l̓ iratū. Et infenſo. as. freq̄ntatm̄Infertio. tꝭ. inferſi infertū .i. īplere. ⁊ dr̄ ab in.