SIHH
Herbo as. aui. a. p. i. herbā paſce̓ l̓ herba ornari īduē̄ Et ꝯponit̉ ab herbo. bas. Coherbo as.Deherbo as .i. ab herba remouē. Inherbo baſHerbeo bes. bui. n.s. i. eē vel fieri herboſū l̓ viridē ab herbo bas. In̄ herbeſco. ſcꝭ. incho. Un̄Aug. de ciuitate dei. in. v. Sil̓r herbeſcunt. flaueſcunt. pubeſcunt.Herciſco cis ui. tū. n. t. i diuidē. ⁊ ꝓprie hereditatē īter heredes. et d̓r ab hereditate ⁊ ſcīdo.vl̓ cedo. In̄ h̓ et hec ⁊ hͦ herciſcēs .i. diuidēs. etherciſcēdꝰ .i. diuidēdꝰ. Et ẜm antiqͦs e mutat̉ īu. d̓r. herciſcūdꝰ. a. ū. i. diuidēdꝰ. Et hec herciſcūda de. Et herciſcūde īdecli .i. diuiſio hēditatHeredo das. a. p. i. heredē facere. īter hēdesvel hereditatē dare. In̄ heredito. tas. freqn̄ Etvtrūqꝫ cōponit̉ coheredo as. ⁊ cōheredito. exheredo et exheredito .i. hereditatē auferre.Hereo. heres. heſi. heſum n. s. tria. ſigͣt .ſ. inniti dubitare. et morari ſiue manere.Heſito. tas. taui. verbū frequē. ab heſo. heſasqd̓ ſepius ꝓ dubitare inuenit̉. In̄ hec heſitatōonis. Et hec heſitaciūcula. le. Et hic et hec heſitabilis. ⁊ hoc le. i. dubitabilis. Et heſitatiuꝰ.a. ū. i. dubitatiuꝰī Et heſitabundus. a. ū. i. ſil̓isheſitāti. vel dubitanti. ¶ Heſo. heſas .i. frecter herere. et d̓r ab hereo. ſed non eſt in vſu.O anteIHiberno. nas. idē ē qd̓ hyemare. vel in hiberHyemo. as. aui n. p. i. hyeme Ynis morari.demorari. vl̓ in tēpeſtate more hyamis ſeuireHilareo res. rui .n. s. i. eſſe l̓ fieri hilarē. Et d̓rab hilaro ras. In̄ hilareſco. cꝭ. īcho. Et ꝯpōit̉ex hilareo res. In̄ exhilareſco cꝭ. īcho. ⁊ cor. la.Pilaro. as. aui. a. p. i. letificaſe. vn̄ Macrobius. Uerba nō minꝰ qͣꝫ vinū hilaret ꝯuiuiū. etꝯponit̉ exhilaro as .i. valde hilarare. In̄ h̓ ⁊ hͦhilaris. et hoc re. letus iocūdꝰ. In̄ hilarit̓tiꝰ ſime. adu̓. Et hec hilaritas tatꝭ. Et cor. la. Und̓Oratiꝰ in ep̄i. Oderūt hilarē triſtes triſtēqꝫHymnio nis. nire ⁊ hymnizo as. am / iocoſi.bo ꝓ laudare. vel hymnos cantare.Hinnionis. niui. nitū .n. q. ꝑ geminū. nͨ eqͦꝝeſt vn̄ Hiere. v. Unuſquiſqꝫ ad vxoreꝫ ꝓximiſui hinniebat Et cōponit̉ cū ad et cō. vt adhinnio. nꝭ. i. valde hinnire. et cohinnio nꝭ. i. ſil̓ hīHio as hiaui. hiare .n. p. i. os aꝑire. et) nire.ē tractū a ferꝭ. qͣꝝ auiditas orꝭ aꝑtione moſtratur. vn̄ et ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ deſiderare. et qn̄qꝫ ꝓ deficere. et eſt tractū a canibꝰ qͥ qn̄ deficiūt hiantEt ꝓ fatigari ec ponit̉ ſil̓r tractū a canibꝰ. et ꝓrūpi etiā ponit̉ vl̓ ꝓ ſcindi. vl̓ aꝑiri q̄cūqꝫ res
ſit Et ꝯpōit̉. vt Inhio as. ¶ Hiſco cꝭ. incho.qd̓ dr̄et facē hīaſco ab hio. ſꝫ cā vitādi hiatuꝫfacit hiſco. Et cōponit̉ cū de. vt dehiſco ſcis .i.valde vel deorſum hiſcere. In̄ dehiſcēs tis.Hiſtoriographo. phas. a. pͦ. i. hiſtoriā deſcribevel depingere. vel deſignare. Et hiſtorio as. ineodem ſenſu.S ante OHoneſto as. a. p. i. honeſtū facere vel reddere:Et ꝯponit̉ dehoneſto ſtas. Inhoneſto ſtas .i.valde honeſtare. vel potiꝰ diffamare vituꝑareab honeſtate remouere.Honorifico as .n. p. i. honorare. honorē īpendere. et d̓r ab honor. et facio In̄ honorificꝰ. a.ū. Et h̓ ⁊ hec ⁊ hͦ honorificēs tꝭ. ſꝫ n̄ ē ī vſu. In̄honorificētia tie .i. honorabilitas. Itē ab honorifico as. ⁊ h̓ ⁊ hec hōrificabil̓. et hͦ le. In̄ hͦhonorificabilitas tatꝭ. ⁊ hec hōrificabilitudoinis. In̄ hōrificabilitudinitas. et ē lōgiſſimadictio. vt pꝫ in hͦ verſu. Fulget hōrificabilituHonoro as raui. a. p. i. hono dinitatibus.rē īpende̓. In̄ hōratꝰ. a. ū. qͥ recipit ⁊ qͥ īpendithonorē. Et ꝯꝑat̉ honoratꝰ tior ſimꝰ. In̄ honorate. tiꝰ ſime adu̓. Et honoratoriꝰ. a. ū. qͥ impēdit honorē. vl̓ qd̓ ē honori. Et h̓ et hec honorabil̓. ⁊ hͨ le. dignꝰ honorari. vl̓ aptꝰ honorare. Et d̓r honorabilis. qͣſi hōre habil̓ .i. aptvt recipiat vl̓ retribuat honorē. ⁊ ꝯꝑat̉. In̄ honorabil̓r liꝰ. ſime. adu̓. Et hec honorabilitas.atis. Et ꝯponit̉ īhonorabil̓. i. nō hōrabil̓.Horreo. reſ. rui .n. s. i. horrorē hr̄e. time vl̓ tremere. Propͥe qͦdē ille horret. qͥ tremit. ⁊ cuiꝰ pili rigeſcūt .i. ſurrigunt̉ ꝓpt̓ frigꝰ. vl̓ ꝓpt̓ timo/rē ſicut in nocte cū hō vadit ſolus:Horrifico cas. care. i.terrefacere.Hortor tarꝭ. atꝰ. ſū. v̓bū cōe. i. ſuadere ꝯfortaē̓inſtigare. l̓ īſtigari. in̄ h̓ hortator. torꝭ. Et hortatoriꝰ. a. ū. Et hec hortatio onꝭ. Et h̓ hortatꝰtui. ⁊ hͦ hortamē minis. Et hͦ hortatoriū rij. i.palmatoriū. vl̓ locꝰ vbi fiūt hortamina:Hoſpitor aris. atꝰ. ſū. d. p. i. in hoſpiciū reciꝑevl̓ recipi. Un̄ ſi attribuat̉ recipiēti ſenſꝰ ē Egohoſpitor te .i. in hoſpiciū te recipio. Si aūt attribuat̉ ei qͥ recipit̉ ſenſꝰ eſt Hoſpitor tecū. i. īhoſpicio tuo treū maneo vel in alio. Si auteꝫattribuat̉ ei qͥ recipit̉. et ꝯſtruat̉ cū actō. ſenſuseſt Hoſpitor te .i. in hoſpiciū a te recipior. vn̄olim erat cōe. et ꝯſtruebatur ſic Ego hoſpitorte. Et ego hoſpito a te.Hoſtilo as. are .n. p. ideſt īmolare vel incendē.Qꝭ autē dicitur hoſtilare. quaſi hoſtias litare. vel quaſi hoſtias libare vel quaſi vſtulare.