MCAnte
catorū ſuoꝝ reminiſci. contriſtari.Cōputo as. aui. pe. cor. a. p. i. cōnūerare ſil̓ putare. et d̓r a con et puto In̄ hic cōputator torꝭet cōputatorius a. umCōcaleo les. lui .n. s. ſil̓ calere. ⁊ d̓r a ꝯ. ⁊ caleo.Un̄ pͣs. Concaluit cor meū intra me.Concēdo dis. di. a. t. i. ſimul candereConcēturio as .i. coordinare vel adunare.Concepto tas .i. frequēter conciꝑe.Concido dis. cidi. n. t. i. ſil̓ cadere ⁊ d̓r a con etcado. dis. et caret ſuppīo. ⁊ cor. ci Un̄ Gen̄. iiij.Cōcidit vultꝰ eiꝰ Itē ꝯcidere .i. ſil̓ cedere. ⁊ d̓r acō. et cedo dis. di. ⁊ ꝓdu. ci. Un̄ Iob xvi. Concidit me vulnere ſuꝑ vulnusConcieo es. a cieo es. ⁊ concio cis. acīo cis hn̄tidē p̄teritū et ſupinū. ⁊ idē ſignificatū .ſ. ꝯmouere. vel cōuocare. Et ꝓdu. pe. ꝯcitū qn̄ veīt aconcio cis. ſꝫ qn̄ veīt a cōcieo es. corripitCōcilio as aui. a. p. i. amicū ⁊ ꝯcordē facere adintegritatē r̄uocare. ꝯiūgere. ſociare trāſlatīe qͣtcilia ꝯiūgere ⁊ d̓r a cōciliū. Et nota qd̓ maiores mīoribꝰ ꝯciliātur et nō ecōuerſo Et cōpoītur cū re. vt recōcilio as. Conciliāt̉ noui aīci recōciliātur veteres. Ite cōciliamur deo qn̄ primo a gentilitate. conuertimur. reconciliamur.qn̄ poſt pctm̄ penitendo regredimur.Cōcīno as aui. a. p. i. cōmiſcere. cōponere. ordinare p̄ꝑare. ⁊ d̓r a cōcinnꝰni. Uū ꝓph̓a Līguatua cōcinnabat dolos .i. ꝯmīſcebat. cōponebatItē Prouer. xij. Qui āt teſtis ē repētinus concinnat linguā mēdacij.Concino nis ni. centū neu. t. i. ſil̓ vel concorditer canere cum alio conuenire.Concio cis. ciui. cōcitū .i. cōmouere. vel conuocare Inde hec concio onis .i. conuocatio.Cocionor narꝭ. natꝰ d. p. i. qͣi ppl̓m alloqui cōuentū facere. ⁊ d̓r a cōcio onis qd̓ ē cōuocatio.Cōcipio pis. cepi. ptū. a. t. i. ſil̓ caꝑe ⁊ d̓r a cō ⁊capio Un̄ Mulier d̓r cōciꝑe qn̄ ſꝑma viri cūſuo cōcapit̉ ⁊ cōcreſcit Cōciꝑe etiā inuenit̉ promente vel ī mēte cōciꝑe vel intelligere. UndeConcipit hoc mē̓te mulier. ſed concipit aluo.Conclaſſo as .n. p. i. conclamare. conboare velnaues coniungere congregare.Cōclīo as. are. pe. ꝓdu. a. p. i. ſil̓ clīare. ⁊ d̓r a cōet clino as. In̄ h̓ ⁊ hec cōclinis. ⁊ hͦ ne. Et cōcliCōcordo as. aui. a. p. d̓r a cōcors Inꝰ a. ūdis ẜm Hugꝭ. Papͥ. ꝟo d̓t Concordare ē conuenire vnius ordinis fieri.Concremo as. aui. a. p. i. ſimul cremareConculco as. aui. a. p. i. ſil̓ calcare ſuꝑare.Concupiſco cis. verbū inchoatiuū a cōcupio.pis. a quo hͦ ⁊ hec et hͦ concupiſcens tis. et con
cupiſcenter. ⁊ concupiſcentia. tie.Condico cis .i. ſil̓ dicere. ſtatuere. decernere. ſpōdere. vbi nō vnus ſed plures dicūt vbi vnꝰ plra dicit. ⁊ d̓r a cō. ⁊ dico cis. ⁊ ꝓducit di. Uelcondicere ē rē ſuā in iudicio petere ꝑſonā pulſādo vel inqͥetādo. ⁊ ip̄am dicēdo obligata ſibieſſe ad aliquid dandū vel faciendū.Cōdio dis diui ditu. a q. i. ſaporare. dulcorare ⁊ ē verbū ſimplex In̄ hͦ cōdimētū ti. Uel p̄tderiuari a condꝰ condi qͦd ē genꝰ cyphi. Et perſil̓itudinē corꝑa mortuoꝝ cōdiri dicūt̉ qn̄ ſpeciebꝰ aromaticis inugūtur Un̄ Gen̄. v. Precepitꝫ ẜuis ſuis medicꝭ vt arōatibꝰ ꝯdirent pr̄eꝫCondo dis. idi. n. t. i. facere. edificare. ꝯſtruereconſtituere Et ponitur qn̄qꝫ pro ſuo ꝯpoīto ſ.pro abſcondere. Condo ꝯponit̉ cū abs vt abſcondo dis. recōdo. dis. Et codo ꝯponit̉ a co.⁊ do. das. et cor. di in ſupinoCondono as are. a. p. i. ſil̓ donare. ignoſcere cōcedere. remittere et dicitur a con. ⁊ dono.Conduco cis. xi. ctū. a. t. i. ſil̓ ducere. aliqͥbꝰ ducatū p̄bere. mercede ꝯſtituta aliqͥd ducere ⁊ d̓ra cō ⁊ duco cꝭ. Un̄ Cōducit p̄ciū tradēs. p̄bēſqꝫ ducatū. Qui capit ille locat ꝯducit q̇ p̄ciuꝫdat Uel ꝯducere d̓r ille qͥ rē aliqua ab aliqͦ data mercede vel ꝓmiſſo accipit vtendā Un̄ Cōducit qui dat qui locat accipit illud.Cōfedero as a. p. i. ī eodē federe cū alio cōiūge̓Confertio tis ti. tū. a. q. i. ꝯſpiſſare. ꝯſtipare. relere. cōflare. in vnū colligere. cōmouere. ſimulfartire ⁊ dicitur a con. et fartio tisCōfero fers. cōtuli. collatū. v̓bū actiuū .i. ſil̓ ferre vl̓ ꝯmiſcere Etiā d̓r pugnate diſputare. na ⁊qͥ pugnāt brachia ꝯfer̄t. ſic̄ qͥ diſputant verba.Et ē ꝯferre ſil̓ erogare Eſt etiā qͣi cōꝑare ꝯgregare ſed bona cōferūtur. mala vero īferuntur.Cōficio cis ci. ctu. a. t. i. ſil̓ face̓ Itē cōficere .i. finire ꝑficere Etiā ꝯficere .i. deſtitue̓ defice̓. vbi eīē cōfectio ml̓taꝝ reꝝ. ibi multaꝝ rerū ē defectōItē cōfice̓ .i. cōpone̓ ſiue cōmiſce̓. et ẜꝫ hͦ ꝑtinetad medicos. qͥ ml̓ta cōmiſcēt ad faciēdas ſuaſcōfectiōes. Et cōficere .i. vincere. vt vulgo d̓r.Iſte cōfecit hoſtes ī p̄lio Et hec ſignificatio ētracta a p̄cedēte. vbi eī ē hoſtiū cōfectō. ibi ml̓toꝝ cōmixtio. Ite cōfice̓ .i. tingere Sic gͦ cōficē .i. cōſecrare corpus xp̄i. et d̓r a co. et facioConfido dis dere. confiſus ſū. verbū neutropaſſinū .i. credere et fidutiā hr̄e. ⁊ d̓r a cō ⁊ fidoIn̄ confidens tis. o. g. ⁊ cōꝑatur Et cōfidētertiꝰ. tiſſime. adu̓. Et hec cōfidētia tie. et accipit̉ ībono et in malo. vt cōfidēter vel cū cōfidentiaiſte loquitur .i. audacter preſūptiue vel cū audacia vel cū p̄ſūptione. et ꝓdu. fi.