UTante
ſua natura. ⁊ ꝑ ſe intellectū intelligat̉ inuariabile. lꝫ variet̉ tactu diuerſoꝝ ſubiectoꝝ. mō intendēdo. mō diminuendo. In̄ h̓ et hec vſial̓ ⁊hͦ le ⁊ acuit penl̓ ¶ Uſticiū. cij. n. g. genꝰ qͦddaꝫtīcture ⁊ d̓r ab vro ris quia ex vſto eſt.Uſtrīa ne. f. g. pe. p. d̓r locꝰ vbi ꝯburūt̉ corporaet dicitur ab vro ris.Uſtus ſta ſtū .i. ꝯbuſtus et d̓r ab vro ris.Uſtura re. f. g. i. ꝯbuſtio ⁊ d̓r ab vro ris.Uſucadio onis ē acqͥſitio dn̄ij vtilis directarei aliene ꝑ ꝯtinuatōem poſſeſſiōis tꝑis legediffiti .i. ꝑ ſpaciū tꝑis a lege diffitū. ff. e. ti. l. iijUſufreuariꝰ ē qͥ fruit̉ ⁊ vtit̉ rebꝰ alienis ⁊ reidn̄io ſalua tn̄ ſub̓a reꝝ. ff. deẜuitu. l. in iure cōi.Uſufructꝰ eſt ius vtēdi fruēdi rebꝰ alienis. ſalua ſub̓a reꝝ vt. ff. de vſufruc. l. i. Et ē ius in corꝑe qͦ ſublato ⁊ ip̄m tolli nccē eſt. Deſtructa eīdomo deſtruitur et vſufructus qͥ habetur in ea.vt. ff. eo. ti. l. ij.Uſura re. f. g. ē incremētū pecunie mutuate abvſu eris debita dicta. In̄ vſurariꝰ riariū. Et h̓vſurarius rij. Nota Hier onimus ſuꝑ Ezech̓.ſic dic̄. Putat aliqͥ v̓ſuram tātuꝫ eē ī pecuīa ſꝫ.intelligat vſurā vocari ſuꝑabūdantiā .ſ. q̄cqͥdeſt ſi ab eo qd̓ dedit plꝰ eſt. vt ſi in hyeme demꝰ.decē modios. vt ī meſſe vndeci recipiamꝰ. hoctn̄ ſic ē intelligēduꝫ. ſi plus valeāt in meſſe vndecim modij ẜm cōe foꝝ qͣꝫ in hyeme decc̄. aliasſi fiat ꝯmēſuratō dati ⁊ accepti ad valorē pecunie nō erit vſura. ſed eqͣlis ꝯmutatō Item nota ꝙ res quedā ſūt qͦꝝ vſus eſt ip̄a eoꝝ ꝯſumptio. q̄ nōͣ hn̄t vſufructū ẜm iura. ¶ Et iō ſi taliafuerit ꝑ vſurā extorta. puta denarij triticū vinūaut aliqͥd hmoi. nō tenet̉ hō ad reſtituendū niſi id qd̓ accepit. qꝛ id qd̓ de tali re erat acqͥſituꝫnō eſt fructꝰ huiꝰ rei. ſꝫ hūane īduſtrie niſi forte ꝑ detentionē talis rei aliꝰ ſit dānificatꝰ amittendo aliqͥd de ſuis bonis. tūc vero tenet̉ ad recōpenſatōem ſui nocumēti. Quedā vero ſuntres quaꝝ vſꝰ nō ⁊ͣ eaꝝ ꝯſūptio. ⁊ talia hn̄t vſufractū. ſicut domus ager p̄tū et alia hmōi. ¶ Etiō. ſi qͥs domū alteriꝰ aut agrū ꝑ vſurā extorſiſet nō ſolū tenet̉ reſtituere domū ac agꝝ. ſꝫ etiāfructus īde ꝑceptus. qꝛ fructꝰ ſūt reꝝ. qͦꝝ aliuſeſt dn̄s et io ei debentur.Uſura ſic̄ cōiter d̓r ⁊ ē qͥcqͥd p̄ter vſū ſorti accidit vel accedit. ẜm Goff. xiiij: q. iij. pleriqꝫ. etaddit ip̄e intētōe vl̓ pacto p̄cedete. Sola eniꝫſpe vel expectatōe viciū vſurariū ꝯtrahit̉. vt. c.i. ⁊. c. cōſuluit. de vſuris. ⁊. xiiij. q. iij. ſi fenerarius. Et hͦ cū pͥncipal̓r hētur ſpes et expectatōlucri alias ſi ob charitatē moueat̉ qͥs ad mutuādū ⁊ ſed̓rario ſperꝫ d̓ aliqͣ retributōe nō puta
tur vitioſū. ar. ad hec. lxxxij. di inſingl̓is. ⁊. lrūdi. ſi officia lxi. di. qͥd ꝓderit. ẜꝫ goff. Itē vſuraē vbi plꝰ recipit̉ qͣꝫ datū ē. Et diffinit̉ ẜm azoC. e. ti. ſic. Uſura ē qd̓ ꝓpt̓ vſū rei ꝯceſſe daturDr̄ notant̓ ꝯceſſe qd̓ valet idē ſic date vl̓ mutuate. vn̄ vſura d̓r ab vſu. et es erꝭ qͣi vſuera. ivſu eris data .ſ. pccūie cū noīe pecūie qͥcqͥd homines habebāt cōtineat̉ .i. q. iij. c. totū.Uſurpatio. ē interruptio vſucapiōis. vt. l. ij.Et nota in rub̓. ff. vſucapio ⁊ vſur. dicit ibi textus ꝙ oratores vſurpatōꝫ freq̄nt̉̓ vſū vocāt.Uſurula. le. dimi .i. ꝑua vſura. ¶ Uſus ē iusvtēdi rebꝰ alienis. ſalua reꝝ ſub̓a. ꝓpͥetate. etdn̄io ¶ Uſꝰ ſa ſū .i. exercitatꝰ vſū alicꝰ rei hn̄s⁊ d̓r ab vtor. teris. Et h̓ vſꝰ hꝰ vſꝰ .i. aſſiduitaſexercitiū. ꝯſuetudo Un̄ Pamphilus. Uſus ⁊ars docuit q̄ ſapit oīs hō Et cōponit̉ cū fructꝰet d̓r vſufructus .i. illud qd̓ ſuſcipit̉ ex agro advtendū. Et nota vt dicit Oratiꝰ in poetria.Multa renaſcentur q̄ iā cecide̓ cadētqꝫ. Quenūc ſūt in honore vocabula ſi volet vſꝰ. Quepenes arbitriū eſt et ius forma loquēdi.Uante TUtēſil̓ lis. ⁊ hͦ le. i. ad vtēdū aptꝰ. vl̓ neceſſariꝰ⁊ d̓r ab vtor terꝭ. Ul̓ dicūt̉ vtēſilia ī domo vſibus neceſſaria .ſ. ſuppellectilia et cor. ſi vtēſilisUter trꝭ. ⁊ hi vtres. vtriū. vtribꝰ maſ. ge. vasvinariū. et d̓r ab vterus. qꝛ aliqͥ intrinſecꝰ habeat vt mēbra et viſcera. ſicut vter vētris. l̓ qꝛad modū vteri āplus ſit inflatꝰ. Et ſunt vtrespprie de corio. vn̄ ps. Sicut vter in pruina.Uter tra trū. gt̄o vtriꝰ d̓r ab vtorꝭ. teris. Et ēvtet idē ꝙ qͥs. Sed vter ꝓprie d̓r de duobus.Quis de pluribꝰ qͣꝫ de duobꝰ. Un̄ vter fac̄ int̓rogatōeꝫ de duobꝰ tm̄ diuidue vt vt̓ iſtoꝝ legQuis ꝟo d̓ pl̓ibꝰ qͣꝫ de duobꝰ. vt qͥs iſtoꝝ triūvel qͣttuor legit. Pōt tn̄ qͥs dici de duobꝰ lꝫ nōita ꝓprie ſicut vter. Sed vter nūqͣꝫ d̓r niſi deduobus tm̄. Et nota ꝙ qd̓libꝫ ꝯpoſitū ab vterd̓r tm̄ de duobꝰ ſic̄ et vter. ¶ Uterinꝰ. a. ū. pe.ꝑdu. d̓r ab vterꝰ. Et ſūt vterini qͥ ex eodē vt̓o.⁊ diu̓ſis pr̄ibꝰ ſūt geniti. qꝛ vterꝰ tm̄ mulierꝭ ēEt cōponit̉. Cōterinꝰ naͣ. nū. ¶ Uterqꝫ vtraqꝫvtrūqꝫ. gro vt̓uſqꝫ .i. iſte. ⁊ ille. vnꝰ ⁊ alter. ⁊ d̓rab vter. ⁊ qͣꝫ. vl̓ ſylabitat̉. Et nō ꝙ vtraqꝫ acuitpe. ꝓpter ꝯſortiū. maſ. et. in. qͥbus d̓ neceſſitate pe. acuit̓. vt vt̓qꝫ. vtrūqꝫ. ¶ Uterꝰ. teri. maſ.g. d̓r ab vter. Et ē ꝓprie mulieꝝ .ſ. locꝰ ꝯceptōiſqꝛ duplex ſit ⁊ ī vtraqꝫ ꝑte ſe in duas ꝑtes diuidit qui in diuerſū diffuſe ac replete circūplicant̉. vl̓ d̓r vterus qꝛ interiꝰ impleatur fetu.Utilis. lis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. i. proficuus et dicitur ab