OanteU

ra celi ē ſpēs q̄dā īrotūdū formata. cꝰ cētꝝ t̓ra?er bībꝰ ꝑtibꝰ eqͣl̓r ꝯcluſa Sphera iſta ab orietea occidēte ſel̓ ī die ⁊ nocte ꝟtit̉. ⁊ tāta celēitate d̓r curre. vt niſi adu̓ſꝰ p̄cipitē eiꝰ curſū aſtracurrerēt. q̄ eā remorarēt̉. mūdi ruinā face̓t. In̄herula. le. di. i. ꝑua ſphera. ꝑtiꝰ circulꝰ. ꝑuarotūditas. Eſt etꝭ ornamtū cādelabroꝝ. l̓ pomū cādelabri in modū ſphere rotundūSperma matꝭ .i. ſemē ⁊ ꝓpͥe aīaliū.Spermilogꝰ gi. pe. cor. i. ſemīuerbiꝰ. Et adiectiue p̄t declīari. ſpermilogꝰ ga. gūSpernax cꝭ. o. g. qͥ freq̄nter alios ſꝑnit In̄ ſꝑnacitas tatꝭ. Et ſꝑnaculꝰ l̓a. lum. pe. cor. i. aliqͣꝫtulum ſꝑnaxSpes ſpei. f. g. d̓r a ſpero as Et d̓r ſpes qͣſi peseo ꝙ ſit pes ꝓgrediēdi. ⁊ ē ethymo. Un̄ eꝯͣriod̓r deſꝑatō. De eſt em̄ pes. nullaqꝫ ꝓgrediendifacultas ē. qꝛ dū qͥſqꝫ pcm̄ amat. futurā gl̓amnō ſꝑat. Et caret gtō dtō ⁊ abltō pl̓ibꝰ ẜᵐ vſūInuenit̉ tn̄ ſpebꝰ. vn̄. ij. Mach̓. v. Noli fruſtre extolli vanis ſpebꝰ Et nota ꝙ ſpes ē certaexpectatō fut̉e btītudīs veniēs ex dei grā. et exmeritꝭ p̄cedētibꝰ. Sn meritꝭ .n. aliqͥd ſꝑare n̄ē ſpes. ſꝫ p̄ſumptō dici p̄t. Et ſcias ꝙ ſpes ẜᵐꝙ e paſſio nō ē ꝟtus. ſꝫ ẜm ꝙ ē in appetitu intellectiue partisSpica ce. f. g. d̓r a ſpecio cis. qꝛ de ſtipula ꝓſilit ⁊ apparet. Ul̓ ſpica d̓r qͣſi ſpherica. qꝛ rotūda ē. Et ſpica de maturꝭ frugibꝰ d̓r abuſiue. naꝓpͥe ſpica ē cū ꝑ culmi folliculū .i. extremū tumorē culmi ariſte adhuc tenues ī modū ſpiculi apparēt. Un̄ ⁊ ſagitte ⁊ lācee breues dn̄rſpicula a ſpicaꝝ ſil̓itudīe. In̄ ſpicoſus ſa ſū. .i.plenꝰ ⁊ abūdās ſpicꝭ In̄ hͦ ſpicoſitas tatꝭ. ſpicaꝝ pleītudo ⁊ abūdātia. Itē a ſpica d̓r ſpicatꝰ tatū. i. ſpicā hn̄s. l̓ ſpicꝭ ornatꝰ. l̓ ex ſpicꝭ cōpoſitꝰ Sicꝭ in euāgeº legit̉. Unguētū ſpicatūqd̓ de ſpicis aromatu fuit fcmSpicula le. dimi. a ſpica .i. ꝑua ſpica Et hͦ ſpiculū. li. telū. l̓ ſagitta vl̓ breuis lācea. l̓ iaculūqꝛ ad inſtar ſpice acuit̉Spiculator toris. carni fex qͥ portat ſpiculuꝫad occidendū. ⁊ d̓r a ſpiculoSpidromū mi. locꝰ poſt domū ſecretꝰ. ſicꝭ adreqͥſita nature. Idē d̓r hypodromꝰGpina ne. f. g. d̓r a ſpica ꝓpter acuitatē. Qat d̓r ſpina qͣſi pūgēdo ſanguinē trahēs. et gyno. ē In̄ ſpinoſus ſa. ſū .i. ſpinis plenꝰ In̄ hecſpinoſitas tatꝭ ¶ Itē a ſpina d̓r hͦ ſpinctū ti. locus vbi ſpine creſcūt. Et ſpineꝰ. nea. nen̄. i. deſpinis factꝰ. vt ſpinca corona Itē ſpina ē iūctura dorſi. ſic dcā. qꝛ habeat radiolos acutoseat ꝓd. ſpi. vn̄. Spinis ⁊ tribul̓ purgare no-

ualia debet. Qui ſerit. ⁊c̄.Spinax nacꝭ f. g. tabula ph̓oꝝ. q̄ ⁊ pinax d̓rin qͣ ph̓i figuras faciūt in ſuppoſito pulue̓.Spinifer. ra. rū. pe. cor. ferēs ſpinas.Spinigena ne. ꝯ. g. de ſpinis genitꝰ.Spinter. indecli. n. g. vl̓ ſpinter terꝭ .i. phibula vel armilla. Et cor. pe. gtīSpinterculū. li. di. i. ꝑun ſpinter.lētia tieSpinula le. di. i. ꝑua ſpinaSpinulētꝰ tā tū .i. plenꝰ ſpinis. In̄ hͦ ſpinuSpinꝰ. ni. f. g. arbor prunoꝝ. qd̓ qͥdā in maſculino genere ꝓtulerūtSpira re. f. g. circulꝰ nō rediens ad idē pūctūUn̄ ⁊ reuolutōes ẜpentiū ⁊ funiū ī naui ſpire dn̄r Et ipſi funes nautaꝝ dn̄r ſpire. qꝛ ī ſpiris recolligunt̉. Uel dn̄r ſic a ſparto vn̄ fiūtSpir­ Aū li. aditus vel foramē. vl̓ aliqd̓ aliud ꝑ qn ſpirat̉. Un̄ ⁊ ſpiracula dn̄r oīa loca.ꝑ q̄ p̄t ferri ſpūs. q̄ greci vocāt paronia vel acarothea. Et ſpiracula dn̄r loca ꝑ que terra ſpiramen edit.Spirator toris. m. g. qͥ ſpiratSpiritus tus tui .i. flatus vel angelus. l̓ anima. ⁊ d̓r a ſpiro ras. qꝛ facit ſpirare. vel quiaſpirat in corpore. Priſcianus aūt videtur velle ꝙ a ſpiritus deriuetur ſpiro ras. Spiritusaut multipl̓r d̓r. Spiritus em̄ qn̄qꝫ d̓r anima. Unde Matthei. xxvij. Ih̓s aūt iteꝝ clamans voce magna emiſit ſpm̄. Qn̄qꝫ d̓r ratōUnde ad Galath̓. v. Caro ꝯcupiſcit aduerſusſpiritū. Qn̄qꝫ d̓r ſpūalis intelligentia Undeſcd̓a Corinth̓. iij. Littera occidit. ſpritus ātviuificat. Qn̄qꝫ reſpirandi actio. Unde Hypocras. Si ſpūs frequens ſit ſignificat dolorem. ⁊c̄. Et Eccs. iij. Si mil̓r ſpirant omnia.Item vnus ſpūs eſt omnibꝰ. Qn̄qꝫ d̓r ventus. Unde Gen̄. viij. Adduxit ſpm̄ ſuꝑ terrāQuandoqꝫ d̓r ira vel indignatio Unde Gn̄.vi. Non ꝑmanebit ſpiritus meus in homineQuandoqꝫ d̓r ſuperbia. Unde Eccs. decimoSi ſpiritus poteſtatē habentis aſcenderit ſuper te. locum tuū non dimiſeris. ¶ Quandoqꝫd̓r ſpūſſanctus. Unde Matthei. iiij. Ductꝰeſt iheſus in deſertum a ſpiritu. ⁊c̄. Et nota ꝙMichee ij. ſuꝑ illum textū. Utinā nō eſſemvir habens ſpm̄. d̓t gloſa. Ubicunqꝫ in nouovel veteri teſtamento. ſpiritus ſine addimento ponitur. in bona parte accipitur. Qn̄qꝫ ſpiritus d̓r homo. Un̄ in pſalmo de homine dr̄.Spūs vadens ⁊ nō rediens Qn̄qꝫ idem eſtquod vita. Un̄ Iob. xvij. Spūs meus attenuabit̉. ⁊c̄. Et ſpūs ⁊ angelus aliqn̄ ſumunt̉ꝓ eodē. vn̄ Psͣ Qui facit angelos ſuos ſpūs