SanteQ
ſocietas. amicicia. Et hoc ſodaliciū. cij. pro eodē. Un̄ Ouidiꝰ. Iure ſodalicij qͥ mihi iūctuserat Et ſodalis ꝓ amico dr̄. ⁊ ꝯꝑat̉. vn̄ inuenitur ſodaliriꝰ .i. amicabiliꝰ. Et ꝓdu. pe.Gol. ſolis. m. t. dr̄ a ſolus. eo ꝙ ſolus luceatobſcuratis cunctis alijs ſideribꝰ ſuo ſplēdore.In̄ h̓ ⁊ hec ſolaris ⁊ hoc re. .i. res ſolis. l̓ ad ſolē ꝑtinēs. Et ſolanꝰ naͣ. nū. pe. ꝓdu. poſſeſſiuūEx quo ſubſolanꝰ Et dr̄ a ſol qͣſi ſolus lucensSolaciū. cij. oblectamtū leuamē refrigeriū cōſolamē. Solamē. mis. idē.Solariū rij. dr̄ a ſol. qͣi ſolauriū. qꝛ ſoli ⁊ aerivl̓ auris pateat.Solax lacis. ē pecus multū depaſcēs.Solea lee. f. p. d̓r a ſolū. eo ꝙ ſolū pedes tegat.vl̓ qꝛ ſolo terre adheret. In ſoleola. le. dimi. i.ꝑua ſoleaSolēnis. ꝯ. t. ⁊ hͦ ne .i. celebris feſtiuꝰ In̄ ſolēnitas. tatꝭ. Et hͦ ſolēne. nis. ꝓ eodē̄. Et ꝯpoīt̉a ſoleo ⁊ annꝰ. qꝛ ſolet eē ſingul̓ ānis. vl̓ a ſolido. das .i. firmo. qꝛ ſolidū ꝓpter religionē mutari nō debeat. Et p̄dicta vocabl̓a ſcribēdi ſuntvnū l. ⁊ duo n. ⁊ nūqͣꝫ ꝑ m ⁊ p.Solers. lertꝭ. o. t. i. ſapiens ingenioſus ſagax.cautꝰ. ⁊ dr̄ a ſolon. qd̓ ē totū vl̓ multū. ⁊ ars.qͣſt totus vl̓ multꝰ in arte. Et ẜm hoc p̄t ſcribiꝑ vnū l. Ul̓ cōponit̉ a ſollicitꝰ. ta. tū. ⁊ ars. qͣſiſollicitꝰ in arte ⁊ vtil̓. ⁊ ẜm hͦ ſcribit̉ ꝑ dupl̓x l.In̄ hec ſollertia. tie .i. ſollicitudo vigilātia aſtutia ſagacitas induſtria. ⁊ ꝓdu. ſo. Un̄ qͥdam.Exiguo pulcrā ducit ſolertia vitam .i. ſapiēs ⁊cautus homo.Sollicitꝰ ta. tū. i. curioſus anxius ⁊ cōmotusn̄ ſollicitudo. dinis. curioſitas. anxietas.Solidus. da. dū. i. integer firmus. ⁊ dr̄ a ſolido. das. qd̓ ē firmare integrare. ⁊ qn̄ꝫ ſyncopotur. ⁊ dr̄ ſoldꝰ. da. dū. Itē h̓ ſolidꝰ di. ē qd̓dāpōdus. ⁊ dr̄ ſolidꝰ. qꝛ nihil illi deeſſe videtur.Solidū ꝟo integrū ⁊ totū veteres dicebant.Ip̄m. vl̓ ip̄e qͦꝫ numiſma a numa vocat̉. l̓ nomiſma qꝛ noībꝰ pͥncipū ⁊ effigie ſignetur. Abinitio ꝟo vnū numiſma vnꝰ argēteꝰ erat ſolidꝰApd̓ latinos alio noīe ſextula dr̄. qꝛ vncia cōpleat̉ ſex ſolidis. Hūc vulgꝰ aureū ſolidū vocat. cuiꝰ terciā ꝑtē dixerūt tremiſſem. qꝛ ſolidūfaciat tremiſſis. Et nota ꝙ ꝓ illo pōdere dicendū ē ſolidꝰ. ⁊ nō ſoldꝰ. niſi ſyncopet̉ in ſyllaba.In̄ ſolidatiꝰ ria. riū. ad ſolidū ꝑtinēs. vl̓ ſcꝫ ſolidos accipiēs. l̓ ꝓ ſolidis ſeruiēsSolifuga. ge. cor. qd̓dā aīal. eo ꝙ fugiat dieꝫvt dicūt muſeraneꝰ. qͥ ē aranie forma.Soliloquiū quij .n. s. i. ſolitariū eloquiū ſcꝫcū noſip̄i nobis ad interrogata rn̄demꝰ Unde
qͥdam liber Auguſtini dictꝰ ē ſoliloquiūSolyma. hieroſolyma dicta ē corrupte a poetis ſolyma. In̄ ſolymꝰ. ma. mū. Un̄ Iuuenal̓.Interpres legū ſolymoꝝ ⁊ magnꝰ ſacerdosSoliſequiū vl̓ ſolſequiū. q̄dā herba. ſcꝫ heliotropiū qꝛ ſe ꝯu̓tēdo ſeqͥt̉ ſolē. Nā ſole oriēte ⁊ occidete flores aꝑit ⁊ claudit.Solitariꝰ. ria. riū .i. ꝯſuetus. ⁊ dr̄ a ſolitꝰ. Ethec ſolitudo .i. ꝯſuetudo. Itē ſolitariꝰ p̄t deriuari a ſolus. vide in ſolus.Solitudinariꝰ. ria. riū .i. ꝯſuetꝰ. ⁊ dr̄ a ſolitꝰ;Itē ſolitudinariꝰ .i. ſolitariꝰ vl̓ in ſolitudīe cōmorās vl̓ ad ſolitudinē ꝑtinēs. ⁊ tūc dicit̉ aſolus.Solitudo. dinis .i. ſingularitas deſertū ſolitaria manſio. ſiue locus carēs freq̄ntia hoīm. etdr̄ a ſolus:Solitꝰ ta. tū .i. freq̄ns aſſuetꝰ aſſiduꝰ vſitatꝰ.Et ꝯponit̉ inſoltꝰ. ta. tū. i. incōſuetꝰSoliuagꝰ. ga. gū. pe. cor. qͥ ſolꝰ vagat̉Soliū lij .n. s. regia ſedes. ⁊ dr̄ a ſedeo qͣſi ſediū a ſedendo. vl̓ ſoliū dr̄ qͣſi ſolidū. qꝛ de ſolidis lignis fiat. vl̓ dr̄ a ſolꝰ. qͣi ſoliꝰ ſedes.Soloe. q̄dā ciuitas inter greciā ⁊ barbariamSoleciſmꝰ dr̄ a ſoloe ciuitate. vl̓ a popl̓o illiꝰciuitatis qͥ ex vrbe ſoloe ꝓfecti. cū apd̓ athenieſes ꝯmorarēt̉ vt illoꝝ linguā diſce̓ vellēt. ſuāparit̓ ⁊ illoꝝ linguā corrumpebāt. vn̄ ⁊ libuitatheniēſibꝰ vt illd̓ vitiū ſolecimꝰ vocaret̉. vl̓a ſolōe ciuitate dr̄ ſolenſis ſe. ⁊ h̓ ⁊ hec ſolecenſis. ⁊ hͦ ſe. ⁊ ꝯponit̉ cū mos moris. ⁊ dr̄ h̓ ſoleciſmꝰ. mi. qͣſi mos ⁊ ꝯſuetudo ſolecenſiū. Cuꝫem̄ ſolecenſes in confinio grecie ⁊ barbarie ſitieſſent. partim barbaroꝝ more. partim grecorūloq̄ntes linguā habebant ꝯfuſam. Cū eī vtrāqꝫ vellēt defendē vtrāqꝫ corrumpebāt. Hi cuꝫrhomam venirent vt linguā latinā addiſcerent. eā maxīe corrūpebāt. vn̄ inoleuit ꝯſuetudo vt qd̓libet vitiū in oratōe diceret̉ ſoleciſmꝰqͣſi mos ⁊ ꝯſuetudo ſolecenſiū. Et ē ſolecimꝰfigura vl̓ vitiū qd̓ ꝯſiſtit in incōpetēti iunctura dictionū. Et vt Donatꝰ d̓t. Soleciſmus ēvitiū in contextu ꝑtiū oraconis cōtra regulasartis grāmatice factū. Inter bariſmū aut ⁊ ſoleciſmū hoc inter eſt qꝛ ſolecimꝰ diſcrepantesaut incōſeq̄ntes inter ſe dictiones hꝫ. Barbariſmꝰ āt in ſingulis ꝟbis fit. aut ſcriptis aut ꝓnūciatꝭ. Un̄ barbariſmus ſit in dictione Soleciſmus in orōe ¶ Un̄ qͥdā Eſt barbariſmuscū dico dn̄a dn̄s. Eſt ſoleciſmus vir mea ſpōſa meus.Solon. interp̄tat̉ totū vl̓ multū.Solſtitiū. tij. id eſt ſtatio ſolis. In̄ hic ⁊ hec
iiij