Druckschrift 
Vocabularis breviloquus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SIante

ſunt. ſed vbi lux eſt tenebre eſſe dicūtur.Gilētiarius. rij. in pallatio vl̓ alibi ſilentiūindicit. ē nomē dignitatis.Silētiarij. idē ſunt qd̓ ꝯſiliarij ſecretarij pͥncipis ſilere debēt occultare pͥncipis ꝯſilia.vt. ff. de mino. l. veꝝ. glo. iij. l. illud. C. de coll̓.Gilex. licꝭ. incerti ge. d̓r duriſſimꝰ lapis ictuferri ignē emittit. qui vocarius d̓r. Et cor. ſi.Un̄ Uirgil̓. in. vij. enei. Stabat acuta ſilexſciſis vndiqꝫ ſaxis. Itē cor. pe. gti. In̄ ſilicinꝰna. nu. pe. p̄du. i. petroſus. Et ſiliceus. cea. ceū.id eſt res ſilicis vl̓ de ſilice exn̄s.Silicernus .ni. qd̓ ſilicerniꝰ. nij. d̓r .i. moribūdus .i. ſil̓is mortuo. qͣſi ſilices cernēs .i. ſepulcrū. Ul̓ d̓r ſilicernus. ſenex. vetus. incuruꝰ.ꝓpter ſenectutē. vicinus morti. dr̄ a ſilex cerno. eo ꝯſideret cernat terrā ſilices. vel qꝛꝓpter curuitatē cernat terrā ſilices. Itē ſilicernus poīt̉ qn̄qꝫ firmo duro vt ſilex. vt inhyſiologo. Denuo ſi peccas ſilicernus extasSiligo. ginis. f. t ē qd̓dā genͤ tritici. d̓r a ſegis. eo ſit ſelectū ab alio. Nam in paneeiꝰ ſpēs ē p̄cipua. Un̄ qn̄qꝫ tenuiſſimꝰ et puriſſimus flos farine d̓r ſiligo. vn̄ fit nobiliſſimꝰpanis. Et ꝓdu. li. Un̄ Iuuenal̓. Sed tener etiuuens molliqꝫ ſiligine factꝰ In̄ ſiligineꝰ. nea.neū. ad ſiligine ꝑtines. vl̓ de ſiligine factꝰ Siliq̄. ſicut d̓t Hugꝭ. genº ē legumīs qd̓ porci inafrica comedūt. Itē ſiliqua dr̄ folliculus cuiuſlibet leguminis purgamēti eiꝰ. cor. li. Un̄Uirgil̓. in pͥº. geor. Un̄ priꝰ letū ſiliqua quaſſante legumē. Aut tenuis fetus vicie triſtiſqꝫlupini. Suſtuleris ⁊c̄. Itē ſiliqͥ d̓r q̄dā arbor.Un d̓t Iſidorus etymo .xvij. Silico quā latini corrupte ſiliquā vocat. a grecis tale no accepit. eo ligni eius fructus ſit dulcisXylon quippe dicūt lignū glicon dulce Indehec ſiliqua d̓r fructus eius colligit̉ ad opusporcoꝝ. Et ſiliqua eſt viceſimaqͣrta ꝑs ſolidi.vl̓ quarta pars aſſis. In hiſtoria ſuꝑ Lucamxv. d̓r ſic. Siliquas cibū porcoꝝ dixit. Et eſtẜm quoſdā ſiliqua fructus arboris ſonū faciētis comedit̉. eſt autē genus leguminis ſonoris folliculis vacuis. qd̓ magis ventremonerat qͣꝫ reficiat.Syllaba. be. f. p. i. ꝯp̄hēſio litteraꝝ. d̓r a ſyllabin grece qd̓ d̓r ꝯphēdere. In̄ ſyllabicus ca.cu. Itē ſyllaba ꝯponit̉ monos dr̄ monoſyllabꝰ. ba.. i. vniꝰ ſyllabe. Itē cum dis. bis.tris. dr̄ diſſyllabꝰ. ba.. biſſyllabꝰ ba.id eſt duaꝝ ſyllabaꝝ. Triſyllabus. ba. bn̄. i. trium ſyllabaꝝ. ſcribūtur geminū s. Itē a ſyllaba ꝯpoīt̉ tetraſyllabꝰ. ba.. i. qͣttuor ſylla

baꝝ. Pētaſyllabꝰ. ba. bū̄. i. qͥnqꝫ ſyllabarum.Hexaſyllabꝰ. ba.. i. ſex ſyllabaꝝ. Decaſyllabꝰ. ba.. i. decē ſyllabaꝝ. Polyſyllabꝰ ba..id eſt pluriū ſyllabaꝝ. Et in monoſyllabicus.ca.. ⁊cͣ. Et hinc monaſyllabice. adu̓. ſic deSyllogiſſmus. mi. d̓r a ſyn. qd̓/ alijs p̄dictꝭ.ē con. logos ẜmo. qͣſi collectio ꝯiūctio ſermonū. In ſyllogiſti cꝰ. ca.. Eſt āt ſylogiſmꝰoro. in qͥbuſda poſitis. neceſſe ē aliud accidē ea poſita ſūt. vt Om̄e aīal ē ſub̓a. oīs ēaīal. oīs ē ſub̓a. Hoc totū ē or̄o q̄dā. inqͥbuſdā poſitis .i. p̄miſſis duabꝰ ꝓpoſitōibusneceſſe eſt ea aliud ſeqͥ .i. ꝯcluſionē. Oīs ſylogiſmus ꝯſtat ex tribꝰ terminis. duabꝰ ꝓpoſitionibꝰ. qͣrū pͥma vocat̉ maior. ſecunda verominor.Siloa vl̓ ſiloe. fons eſt ad radicē mōtis ſyon. iugibꝰ aquis. ſed in certis horis ebullit. terrā concauā. antra ſaxi duriſſimi magno venit ſonitu.Silua. ue. ē ſpiſſum nemus breue. dr̄ a ſile̓ qd̓ ē vaſtitas vl̓ ſilentiū. qꝛ ſilua ē vbi locavaſta ſunt deſerta ſilentio plena. Silua etꝭinterdū d̓r fructuoſe arbores. infructuoſe.In̄ ſiluoſus. ſa. ſū. i. ſiluis plenꝰ. Silua p̄t etꝭdici a xylon. qd̓ ē lignū qͣſi xylua. eo ibi ligna cedatur. ſic ẜm aliqͦs ſcribit̉ ygrecū.Silua cedua. ē ad hoc vt cedat̉ deputata eſtet dr̄ apta cedi. qꝛ facile ſuccreſcit.Silua paſcua d̓r paſcuis pecudū ē aſſigͣtaSilua palaris. ē ex pali ad podimēta ſumūSilueſtris.. t. ſtre .i. res ſilueſtris tur.vl̓ ad ſiluā ꝑtinēsSiluius. iiij. filiꝰ fuit Enee. d̓r a ſilua qꝛ natus fuit in ſiluis.Silurus. ri. ꝑuus minutus piſcis. Un̄ Iuuenal̓. Facta de merce ſilurosSiluula. le. dimi .i. ꝑua ſilua.Sima interptat̉ curuū. Un̄ hec figua. 6. vocat̉ apd̓ grecos ſima. qͣſi ſimū. rep̄ſentat apd̓nos elemētu .s. In̄. ſimꝰ. ma. .i. curuꝰ. Etꝓpͥe ſimꝰ ē naſum hꝫ recuruū ſurſum. Indehec ſimia. mie. qd̓dā aīal. qꝛ naſū hꝫ recuruuꝫIn̄ ſimiꝰ mīa. miuꝫ .i. ad ſimiā ꝑtinēs. vl̓ ſil̓isSymmachꝰ chi. pe. cor. i. ꝯpugnas. ſimie dr̄a ſyn. qd̓ ē con. machia. qd̓ ē pugna. In̄hec ſymmachia. chie. .i. ꝯpugnatio.Symbolū. li. ē collectio ſermonū. vt in ꝯſilio.vl̓ pecuniaꝝ. Un̄ Prouerb̓. xxiij. Dātes ſymbola ꝯſumet̉. d̓r a ſyn. qd̓ ē. bolꝰ morſellꝰqꝛ qͥlibet ponit ibi morſellū ſuum .i. ꝑticulamPapias vero dicit. Symbola ꝓprie dicūturquando a diuerſis p̄ciū cōficit̉ in vnū. vt et

B .i.