GanteA
tū ſanguinis patiēs. ⁊ d̓r a ſanguīs. Inuenit̉etiā hic ⁊ hec ſanguinaris ⁊ hoc re. Un̄ Eccl̓e.xlij. Latus ſanguīare. Itē inuenit̉ hͦ ſanguinarius rij. ꝓ qͣdā arbore. Et hec ſanguinaria q̄dābēba ſic d̓cā qꝛ miſſa ī naribꝰ ſāguinē moueatSāguinꝰ ni. q̇dā ꝑua arbor. ⁊ d̓r a ſanguis qꝛfructꝰ ⁊ cortex eiꝰ ſit ſanguinei coloris In̄ hocſanguinctū ti. locꝰ vbi abūdāt ſanguini. ⁊ cor.Saguis inis. in. g. latīe vocatꝰ. eo ꝙ ſit) gui.ſuauis Un̄ hoīes qͥbꝰ dn̄at̉ ſanguīs dulces ⁊blādi ſunt. vel d̓r a ſalio lis. eo ꝙ ſaliat. Et vtdic Priſ. caret pluralitate. Inuenit̉ tn̄ ī diuina pagina. Qui n̄ ex ſanguinibꝰ. Et alibi. Uiri ſanguinū ⁊ doloſi ⁊c̄ Itē libera me de ſanguinibꝰ. Ad hoc p̄t dici ꝙ ꝓ pctīs p̄t inueniri inpl̓i Uel dic̄ ꝙ qͣꝫuis alicubi inueniat̉ in pl̓i nōidcirco ē in vſu Et Priſ. dicit ꝙ deficit ī pl̓i ſolo vſu. ſꝫ illud d̓r eē in vſu. qd̓ cōit̓ eſt apd̓ oēsTn̄ ſcias ꝙ ꝯplexiua q̄ magis vim vnitiuamhn̄t ꝓprie dn̄t in ſingulari numero declinari.vt puluis. ſanguis. lutū. Hec em̄ vehementehn̄c aggregatōem. Itē a ſanguis d̓r ſanguinoſus ſa. ſum. i. ſanguīe plenꝰ ⁊ abūdās. Et ſanguineꝰ nea. neū. Et eſt ſanguis calidus ⁊ humidus. et cōuenit cū aere ⁊ vere. Et cōponiturhic et hec exanguis ⁊ hoc gue .i. ſine ſanguine.Itē ſanguis pl̓a ſignat. Un̄. Sanguis progenies. ſanguis qͦꝫ d̓r humor. Sit tibi peccatūſanguis. ſanguis qͦꝫ vita.Sanguiſuga ge. ē vermis aquatilis. ſcꝫ hirudo. ceno alit̓. potātibꝰ inſidiat̉. cūqꝫ illabiturfaucibꝰ. vel vbi vſpiā adheſerit ſanguine̓ hanrit. et cū nimio cruore maduerit euomit quodhauſit vt recētior denuo ſugat. Et vt dicūt qͥdā. licꝫ ꝯponatur a ſanguis ⁊ ſugo. qd̓ primāꝓd. tn̄ ſanguiſuga pe. cor. Alij dicūt ꝙ ſanguiſuga pe ꝓd. qd̓ ꝯpoītur a ſugo gis. cuiꝰ primaꝓducitur. Nec inuenitur ī aliqͦ bono autore ꝙſit pe. breuis. Un̄ ꝓuer. iij. Sanguiſuge dueſunt filie. dicētes affer affer. Penultia ſiue ſu.debꝫ ꝓduci. ⁊ dꝫ ſcribi ꝑ vnū s. De quo dicitOratius in poetria. Nō miſſura cute niſi pleSanies niei. f. g. i. putre na cruoris hirudodo. ⁊ d̓r a ſanguīs. Un̄ Iſido. iiij. etymo. vbiagit de morbis in ſuꝑficie ſic ait. Sanies dicta qꝛ ex ſanguīe naſcitur. Excitatio em̄ calorevulneris. ſanguis ī ſaniē ꝟtitur Nā ſanies nōſit in quocūqꝫ loco niſi ſanguis aduenerit. qꝛoē qd̓ putreſcit. niſi calidū et hūidū fuerit. qd̓eſt ſanguis putrefieri nō p̄t. Et differt ſanies atabe. qꝛ fluere ſanie viuoꝝ eſt. tabe mortuorū.Itē ſanies ē q̄ fluit. tabes q̄ ſtat qͣi ſtabes.Sanit īterp̄tat̉ lucerna ⁊ ſignat nocturnā auē
Sanſon interp̄tatur ſol eoꝝ. vl̓ ſolis fortitudo. Fuit eī virtute clarꝰ ⁊ liberauit iſrl̓ de hoSantonicꝰ ci. m. gͦ color fuſcus ⁊ vi yſtibꝰliſſimꝰ quo inficiebāt ſe qͥ nolebāt agnoſciSanus na. nū. d̓r a ſanguis. ſanus vero ſinepallore eſt ⁊ ſanguis ſanitatꝭ cōſeruatiuus eſtIn̄ hec ſanitas tātis .i. integritas corꝑis. ⁊ tēperātia nature ex calido ⁊ humido qd̓ eſt ſanguīs. vn̄ et d̓r ſanitas qͣi ſanguīs ſtatꝰ. Itē ſanus qn̄qꝫ ponitur ꝓ validꝰ. Itē ſanꝰ ꝯpoīturcū male et d̓r maleſanꝰ na. nū .i. leproſus. Sꝫqͥn̄ male ſanꝰ ſunt due dictiones ſignat illū q̄hꝫ ſanitatē imꝑfectāSapa pe. f. g. dulce acetū vel dulce acidū vinū et d̓r a ſapio pis. quaſi ſaporis paꝝ hn̄sSaphira re. nomē cuiuſdā mulieris. ⁊ cor. pe.Un̄ in Aurora d̓r. Coniuge cū ſaphira fallente cupidine victus.Sapphyrus ri. m. g. lapis ē p̄cioſus. Et vt d̓rin glo. Apocꝭ. vltꝭ. Sapphyrꝰ ſil̓is eſt ſerenocelo qͥ ꝑcuſſus radijs ſolis ardētē emittit fulSapidus. da. dū. i. ſaporē) gorē. et ꝓd. penl̓hn̄s ſapori datus. Inde ſapiditas. tatis.Sapiētia. tie. f. g. ē reꝝ diuinaꝝ et hūanaꝝ cognitio Et d̓r ſapiētia qͣi ſapida ſcīa. et ē etymoUn̄ Eccl̓. vi. Sapiētia em̄ doctrine ẜm nomēSapiēs entis oīs. g. participiū ⁊ eius eſtnomē tūc cōꝑat̉. Et ſapiēs diuina et hūana rimatur Sꝫ prudēs ea q̄ ſenſibꝰ corporeis experiūt̉ Uel ſapiēs ī diuinis. Prudens ī hūanisSapo ponis. m. g. q̄dā confectio muliebris. ⁊d̓r a ſapio. pis.Sapor. poris. d̓r a ſapio pis. In̄ ſaporus ra.rū. Et cor. ſa. Un̄ Uirgiliꝰ. Corpora curamꝰfeſſus ſapor irrogat artus.Saporifer. ra. ru. pe. cor. i. ſaporē ferensSarare fuit vxor Abraā. vide in SaraiSaraballū. li. ⁊ ſaraballa. loꝝ. līgua chaldaica vocātur crura hoīm. vl̓ tibie. Un̄ et bracheqͥbꝰ hec tegūt̉ dicūtur pluralit̓ hec ſaraballa. qͣſi tibiales et crurales Un̄ Daniel̓. iij. d̓r ꝙ ſaraballa eorū non fuiſſēt īmutata Saraballa eiꝰdixerūt ibi. Aquila ⁊ theodotion. n̄ vt corrupte qͥdā legūt ſarabara. Et ſunt ſarabara laxa etſinuoſa veſtim̄ta vl̓ capituꝫ tegimīa qͣlia videmꝰ ī capitibꝰ magoruꝫ picta Et ſt̓ ſarabare ꝓpͥe parthoruꝫ Et ē nomē tractū a ſaraball̓ q̄ laxa ⁊ ſinuoſa ſunt vl̓ a ſare qd̓ ē laxare. In̄ ſaritus tā tuꝫ .i. laxatꝰ vel deſtructꝰ Et ꝓd. ſarabalSaraceni dicti ſunt vel qꝛ) la pe. poſitioneex ſara ſe geītos ꝑhibet cū n̄ ſit verū. ⁊ ita dicūt̉ ſaraceni q̄ſi ſarageī .i. ex ſara geīti. ⁊ eſt etymoUel ſic̄ gētiles aīunt. qꝛ ex origīe ſyroruꝫ ſint