RanteP
Prīogeīta. dicūt̉ ius prīogeīture. vn̄ ſuꝑ illd̓Gen̄.xxv. Paruipēdes ꝙ prīogeīta vēdidiſſꝫd̓r ī hiſtorijs. Erāt āt priogeita digͣtes qͣs habuer̄t prīogeīti ī ꝯgnatōibꝰ ſuis vſqꝫ ad AarōHēbat eī prīogenitꝰ veſtē ſpālē. qͥ induebat̉.tm̄ in ſacrificio offerēdo. et recepturꝰ finalē bn̄dictōꝫ a pr̄e. Itē ī ſolēnitatibꝰ ⁊ ꝯuiuijs bn̄dicebat mīoribꝰ. ⁊ ī his duplicē ciboꝝ portōꝫ recipiebat. Tradūt etiā ꝙ ī diuiſiōe hēditatꝭ ſꝑduplū reciꝑet prīogenitꝰ. Nota etꝭ ꝙ priogeīta mors d̓r ſuꝑbia q̄ fuit pͥma cā apoſtaſie.Primor orꝭ. d̓r maior et digīor ī ppl̓o. vl̓ pͥmꝰ ī ordīe. ẜm Hug. Pap̄. ꝟcꝭ dic̄. Primo respe. ꝓ. ſūt pͥmarij. pͥmi viri electi. Un̄ Oratiꝰ.in ẜmo. Prīores ppl̓i arripiūt populūqꝫ triPrimorculꝰ. la. lu. i. aliqͣntulū pͥmorᵐ butūPrimulꝰ. la. lū. di. de pͥmꝰ. Et īuenit̉ ꝓ pͥmꝰ. ⁊Prīceps. pis. cōis. ge. d̓r. qͣſi corripit. mu.pͥmꝰ capiēs vl̓ qͣſi pͥmū capiēs. et d̓r a pͥmū. etcapio. Qꝭ āt d̓r pͥnceps qͣi pͥmū caput etymo.eſt Si em̄ ꝯpoſitū eēt a caput faceret qͥdē gt̄min tis. ſꝫ qꝛ a capie ꝯponit̉ et facit in pis. ⁊ deſignat ordinē et dignitatē pͥnceps. In hͦ pͥncipium. ẜm Pug. Scd̓m Pap. Princeps dictꝰeſt. qꝛ pͥmꝰ capiat ſub̓am. locū vel dignitateꝫ.Principatus. tus tui .i. dn̄atio. Et vt d̓t Areſtoteles in. v. ethicoꝝ. Principatꝰ virū on̄ditEt etiā ſic̄ d̓r q̄dā ordo angeloꝝ qͥbꝰ deꝰ maxime pͥncipat̉ vel qꝛ alijs p̄ſunt. et ſubditos angelos ad explendū diuinū myſteriū diſponūtPrimus grece. lentiſcus latine. arbor d̓r ẜmPap̄. Uel ẜm Pug. Primꝰ arbor ē ſcilicꝫ ilexvt dicūt. Et eſt grecum.Prior oris qn̄qꝫ ē cōꝑatm̄ a pͥdē prior pͥmusItē pͥor qn̄qꝫ nō hꝫ vim cōꝑatiui. ſed ſimpl̓r deſignat ordinē .ſ. ſine ꝯꝑatione. et tūc pͥor ꝓpͥedr̄ d̓ duobus. pͥmꝰ de tribꝰ vel quattuor. vl̓ d̓pluribus. Nā de dictōne diſſyllaba qn̄qꝫ ſoletqueri. pͥor quāta. De polyſyllaba pͥma qͣnta.Un̄ De ml̓tꝭ ꝓprie primꝰ dicēs. aliuſue. Sꝫprior ac alt̓ dic ꝯcordare duobus. Itē pͥor qn̄ꝫdeſigͣt dignitatē in eccleſia et tūc ē tm̄ maſ. ge.ſicut h̓ pͥor prioris. In̄ hec prioriſſa. ſe. muliertalē habēs dignitatē. vl̓ vxor priorꝭ. Et h̓ pͥoratus tus. eius dignitas. vel diſtrictus. Et nota ꝙ īuenit̉ ſepe prior ꝓ melior poſitū ⁊ tūc ſine dubio habet vim ꝯꝑatiui. Et pͥmꝰ ꝓ optīet tūc ſuꝑlatiui ſignificatōꝫ optinet. ſeu ꝯꝑationē. Un̄ Uirgiliꝰ Et pͥmos iuuenū tot miſerit ordo primos. Primos poſuit ꝓ optimos.Primꝰ etiā ꝓ maximꝰ inuenit̉. Un̄º. i. Timoprīo. d̓r Chriſtus venit in hūc mūdū peccatores ſaluos face̓ qͦꝝ primꝰ ego ſū. vbi dic̄ glo.
Primꝰ .i. maximꝰ. Peior em̄ oībus ſum qꝛ ꝑſecutor quo nō erat peior.Primꝰ gͦ fuit nō ordīe tꝑis. ſꝫ magnitudinePrio: culus. li. i. ꝑuus prior. iniquitatis.vel in ꝑſona vel in dignitate.Priſcillianiſte qͥdā heretici a Priſcilliano vocati. qͥ in hiſpania. in errore gnoſticoꝝ ⁊ manicheoꝝ ꝑmixtum doma cōpoſuit.Priſcus. ca. cū. i. antiquꝰ. vetuſtꝰ. vl̓ lōgeuus.Priſtinus. na. nū. pe. cor. i. antiquus.Priuatꝰ. tā tu .i. expoliatus. orbatus vl̓ alienatus ab aliqͥbꝰ rebꝰ l̓ hōre. vl̓ dignitate. Et olīpriuati dicebāt̉ ab officijs publicis extranei.Eſt em̄ nomē magiſtratū habenti ꝯtrariū. Itēpriuati ꝓprie dicūt̉ qͥ nō ſunt ꝯſtituti in aliqͣdignitate. xxiiij. q. i. qͥ cōtra. Itē dicunt̉ oēs exempti a iure cōi. ſiue ſit collegiū. ſiue aliqua ſpecialis ꝑſona. vij. q. i. petiſti. ⁊ diſ. iij. pͥuilegia.Priuata ꝑſona ē ꝑſona cares functione pubPriuatū ius. ē illud qd̓ pͥncipal̓r ad lica.ſinguloꝝ vtilitatē ꝑtinet. vt in pactis. et ꝯuetione ſingulariū ꝑſonarū.Priuata delicta dicūtur que cīuilit̓ tractant̉.vt ſi mihi furatus ſis decē. ⁊ ego vt rehabeamago. non vt corꝑaliter puniaris.Priuignus. gni ē qͥ ex pͥori viro genitus eſt dictus qͣſi pͥuigenꝰ .i. ex priori viro genitꝰ vl̓ ēͣpͥuatꝰ igne .i. dilectione. qꝛ paꝝ diligit̉ a nouerca. vel a vitrico Un̄ vulgo an natꝰ dr̄ .ſ. an̄qꝫ mr̄ ꝯtraheret cū altero viro. In̄ hec pͥuignane. q̄ ex vxore viri nata fuit anteqͣꝫ eēt vxor ſuaEt eſt filia vxoris ab alio viro priori genita.Priuilegiū. gij. ē lex priuata et ſingularꝭ q̄ advnū ꝑtinet vel ad paucos. Et priuilegiū dr̄ p̄rogatiuū. vel honor ſingl̓aris vl̓ ꝓpria p̄ſumptio. Priuilegiū etꝭ d̓r qd̓ iure debetur. et bn̄ficiū qd̓ a pͥncipibꝰ ꝯceditur Ul̓ pͥuilegiū ē pͥncipis bn̄ficiū ꝯtra ius cōe indultū Nō eī ē pͥuilegiū niſi aliqͥd indulgeat ſpāle. c. abbatē deꝟ. ſig. ⁊. c. in his de pͥuile. Et d̓r̄ qͣſi priuās legēvel ē lex pͥuata .i. vniꝰ an alios honor vl̓ dignitas aut īmunitas q̄ ſibi ꝯuenit eoꝝ qͥ alijs īcūbunt vl̓ qͥ de iure cōi allegant̉. In̄ pͥuilegiatus. ta. tū. Et pͥuilegiariꝰ. riariū .i. p̄rogatꝰ velqͥ vtit̉ pͥuilegio. Et nota ꝙ pͥuilegiū meret̉ admitte̓ qͥ ꝯceſſa ſibi abutit̉ ptāte. Itē vt d̓t Hiero. Priuilegia paucoꝝ nō faciūt lege cōeꝫPriuus. ua. uu. i. priuatus. vel propriꝰ.Proaſtiū. ſtij. locus ante ciuitatē .ſ. ſuburbiū.et d̓r a pro .i. ante ⁊ aſty. qd̓ ē ciuitas. ẜꝫ Hug.Pap̄ vero dicit. Proaſtium. viridarium prope murum arborum.Proaulium. lij. neu. ge. i. porticus.