PiPi
tā acerbe ſocios tractauerimꝰ. Et vocat̉ a Tullio hec figura interrogatō.Piſſaygra gre. f. g. i. pix liqͥdaPiſſaxēra xere .i. pix q̄ dura ē ⁊ ficcaPiſtacia cie. q̄dam arbor a piſtis vel piſticuseo ꝙ cortex pomi eiꝰ nardipiſtici odorē feratPiſticꝰ ca cū. i. fidelis. ⁊ d̓r a piſtis grece. qd̓latine d̓r fides. Un̄ nardūpiſticū .i. fidele purū nō adulteratū ꝯmixtōe aliaꝝ reꝝ. ⁊ cor. ſtiPiſtillū li n. g. ⁊ hͦ piſtellū li. qd̓ ⁊ m. g. īueīt̉.h piſtellꝰ cū qͦ piꝑterit̉. l̓ aliud ī mortarioPiſtis grece latine d̓r fides.Piſtor oris. m. g. qͥ facit panē ⁊ ꝓ. pe. gͣtī. ſꝫ hͨpiſtoris ꝓ qͣdā tiuitate. cor. pe. vn̄ Piſtoris ēreūs piſtoris eſt gtūs.Piſtoris ris .f. g. q̄dā ciuitas. q̄ a qͥbuſdā mōd̓r piſtoria ab alijs piſtoriū. ſꝫ hͦ fit ex ꝯſuetudine vulgarꝭ ẜmonis. ꝓpͥe tn̄ d̓r piſtoris. vtpenl̓. corripiat̉. ⁊ ntūs fit par gtō in ſyllabis.Si ꝟo ibi inueniat̉ piſtor ꝓ ntō p̄dicti noīsdd̓m ē lrām ibi eſſe correpta In̄ piſtorēſis. ꝯ.t. ⁊ hoc ſe. gentilePiſtricꝰ cāeū .i. mixtꝰ ex diu̓ẜ ſicꝭ electuariū.Piſtrinū ni. locꝰ vbi piſtrit̉ .i. molēdinū l̓ fuinꝰ. ⁊ d̓r a piſtrio ſtris In̄ hͨ piſtrilla le. ꝓ eodēUel piſtrinū qͣſi piliſtrinū apilo qꝛ pilo antea tudebat̉. ⁊ fundehat̉ gͣnū. Un̄ ⁊ apud veteres nō molitores dicebat̉ ſꝫ piſtores. qͣi pinſoris apinſendis gͣnis frum̄ti .i. terēdis Molaꝝ em̄ vſus nōdū erat. ſꝫ gͣnū ibi pilo tūdebat̉ ⁊ findebat̉. Et hīc tractū ē vt dicat̉ piſtrinū pena ẜuilis. qꝛ ẜui in piſtrinū mittebant̉ligati. ⁊ ibi ad modū ium̄toꝝ molā trahebātEt ẜm hͦ videt̉ ꝑiſtrinū magꝭ ꝓprie dici molendinū. qͣꝫ furnꝰ. Uſus tn̄ hꝫ vt piſtrinū vl̓piſtrilla dicat̉ furnꝰ potiꝰ a pinſendo qͣꝫ a pilo. Et ꝓ. pe. piſtrinū. vn̄ Hyeronimꝰ in ꝓlogoDaniel̓. Cū me in lingue hꝰ piſtrine recluſiſſēPiſtrix cis. feī⁊ q̄ pinſit. Et hec piſtrix tricis.qd̓dā mōſtꝝ marinū .ſ. balena. vt dicūt. ſꝫ piſtris ꝑ s. nomē fuit cuiuſdā nauis. EncePitiaſis vrine feruor. Uel pitiaſes ſunt furfures qͥ fiunt in vrina.Pitiſmatis .n. g. eſt genꝰ ludi qͥ mirabili artevoluit̉ ⁊ gyrat̉. vn̄ Iuuenal̓. Qui lata demonio pitaſmate lubricat orbēPituita te eſt humectatio ſiue illa infirmitasq̄ ex abundantia fiegmatis accidit. ⁊ facit capita gallinaꝝ diſtorq̄ri. Un̄ ⁊ ponitur ꝓ vana gloria q̄ meritum ꝯſcīe diſtorquet cuꝫ qͥsad fauorem ppl̓oꝝ ⁊ ad oculos facit Et ꝓdu.pͥmā. vn̄ Perſius. Sōnia pituita. q̄ purgatiſſimamutāt
Pius pia piū .i. religioſus miſericors benignus ꝓpicius In pietas tatis .i. ꝟtus ꝑ quapatrie ⁊ beniuolis ⁊ ꝯiunctis ſanguine officiūet diligēs attribuit̉ cultus. vel q̄ ſanguine cōiuncti beniuoli efficiunt̉Pixcis .f. t. qd̓ ex pino fit Hoc a grecis d̓r doma. quā nos ramellā dicere poſſumꝰ Et indepiceus cea ceū. de pice exūs vel ad picē ꝑtinēsvel niger vel obſcurus. Et hec picea cee q̄daꝫarbor de cꝰ ſucco pix efficit̉. Et nota ꝙ pix alinoīe apud grecos dr piſſa ſe. In̄ ẜm qͦſdā d̓rapud nos pirPixis xidis. fe. ge. i. buſſula. vas vbi medicireponūt ſuas ꝯfectōes ⁊ d̓r a pyros qd̓ eſt burus. Sil̓r d̓r vas vbi mulieres ſuas lauaturas ponūt. Et ſic corrupte dicimꝰ buxū Sil̓rẜuātes eandē corruptōeꝫ. qͥdā buxis dicūt hͦburis xides. ꝓ pixis xidis. Et facit actūs ſingularꝭ hāc pixidē vl̓ pixida. ⁊ actus pl̓is haspixides vel das. vn̄ Ouid̓. de reme. Pixidasinuenies ⁊ reꝝ mille coloresPixos grece latine d̓r buxusP ante LPlacenta te .i. libū focacia. ⁊ d̓r a placeo. eo ꝙplaceat. In̄ h̓ placentariꝰ rij. ⁊ hec placētaria.rie qͥ vel q̄ facit placētas qd̓ etiā d̓r h̓ placētinꝰ ⁊ hec placetina ne. Itē a placēta hec placētia tie. q̄dā ciuitas in lōbardia eo ꝙ ibi optīefiāt placēte. In̄ placētinꝰ nanū nomē patriū.Placidꝰ da du. i. mitis manſuetꝰ. qͣſi placoridatus. In̄ placiditas tatis. ẜm Hugꝭ. Pap.ꝟo d̓t. Placidꝰ qͥ oībus placet ꝓpicius ſerenꝰqͥetus tranqͥllusPlacitꝰ tā tū qd̓ placet vel placuit. ⁊ d̓r a placeo ces. Et hoc placitū ti. n. g. ſil̓r a placeo peranthifraſim. qꝛ diſplicet. ſcꝫ ꝓ lite In̄ placitotas. vel placitor taris. i litigare. Et hic placitator vel placitoriꝰ ria riū. Et hoc placitoriūlocus vbi fit placitūPlacor coris. m. g. i. tranqͥllitas mitigatō Etpla. vn̄ Ezech̓. iiij. Cōplectit̉ placorē eius.Et ꝓdu. co.Plaga ge .i. vulnus tuber. qͣſi flagra. qꝛ cū qͦdā ſtrepitu .i. flatū ⁊ flagellis plage corꝑis infligunt̉. Et nota ꝙ plaga qn̄qꝫ d̓r circulꝰ. velꝑs celi eadē ⁊ clima. Et ſil̓r ꝓ patria vel vicoaliquo accipitur. Et plaga .i. rethe. vel potiusfunis rethis. Propͥe qͥdē plage ſunt funes illi qͥbus rethia tendunt̉ circa īmā ⁊ ſummā ꝑtē. ſed ponunt̉ qn̄qꝫ ꝓ ipſis rethibꝰ. Et plagaꝓ vulnere ꝓdu. pͥma. In alijs ꝟo ẜcatōibus.