IPante
abſoluit. Et hinc ip̄e apollo dictus ē phiton.vel phitiꝰ. Et hīc phitia. phitioꝝ dicti ſūt ludi. vel feſta facta in honorē apollinis ꝓpt̓ victoriā quā habuit d̓ phitōne. Et a phiton d̓rphitiꝰ. tia. tiū. vl̓ phiteus tea. teu .i. apollineꝰ.Uel a phitōne ſerpēte p̄n̄t hec deriuari.Phitonicus ca. cū. pe. cor. et hic phiton. oniset hec phitoniſſa. ſe .i. dīnator vel incantator.plenus phitonico ſpū. et diuinatrix vl̓ incātatrix phitōnico ſpū plena. et dicūt̉ a phitōne.appolline. qꝛ appollo autor fuit diuinatōis.Phleboto mū. ẜm Iſidoꝝ etymo. iiij. ab inciſione vocatu eſt. Nā inciſio grece tomū dicit̉.Phlegeton. tontis. m. g. fluuiꝰ infernal̓ totusardens. et d̓r a phos. qd̓ ē ignis vel phlegi. qd̓eſt inflāmans et totus. Inde phlegethonteustea. teū.Phlegi grece. latine d̓r inflammans.Phlegma matis. eſt vnus de qͣttuor pͥncipalibus humoribꝰ hūani corꝑis ſic dictū. qꝛ ſitfrigidū. Greci em̄ frigorē phlegmonē dicunt.In phlegmaticꝰ ca. cu. in quo dn̄at̉ phlegma.et qd̓ ꝯfert et efficit ⁊ generat phlegma. ⁊ qd̓ ꝑtinet ad phlegma. et qd̓ ꝓcedit ⁊ ꝓuēit ex phlegmate. Et phlegmatizo. zas .i. phlegmate abūdare vel phlegma eijcere. multū ſaliuare ⁊ ſpuPhlegmen inis .n. g. ē tumor ſanguīs Yere.ſicut vbi abūdant crura ſanguīe. Itē phlegmina ſunt. cū in manibꝰ et pedibꝰ calloſi ſulci ſūtPhleumon. ē morbus inqͥetus. cū rubore. etdolore. ⁊ tenſione et duritia. ⁊ d̓r a phlegi. qd̓ ēinflammans.Phobos grece. latine d̓r timor vel metus.Phonos grece latie d̓r ſonus. et vertit̉ in latinū et d̓r phonus .i. ſonus. In̄ phonicꝰ ca. cuꝫ.ꝯſonās muſicus qͥ docet phonos. et cor. ni.Phoros. grece. latine d̓r ferre.Phos grecū ē ⁊ ad ml̓ta eqͥuocū. qꝛ phos. ideſt lux vl̓ ignis. et phos .i. vox. ⁊ phos .i. aerPhoſphoros. vel phoſphorus grece. latīe luPhoſoros. id eſt viſio ignis.cifePhraſis .i. locutio vl̓ interp̄tatio. vl̓ ẜmo ẜmPap̄. ⁊ d̓r a phraxo verbo greco. qd̓ idē ē qd̓loquor. Et in phraſis .i. locutio. vl̓ modꝰ loquendi. Et hic phraſtes .i. locutor.Phrygia. gie. fuit filia Europe. In̄ hec phrygia. dicta ē quedā ꝓuincia. Hec et dardania aDardano filio Iouis. Hmōi regio troia ē qͣmex ſuo noīe appellauit. Tros rex troianoꝝ pater ganimedis. Et ſunt due phrygie maior. etminor. Maior phrigia ſmirna habꝫ Mīorvero iliā In̄ phrigiꝰ. gīa. giū. Et h̓ ⁊ hec phryxgis. quo nomine ſepe vocant̉ troiani. cū volumus eos appellare timidos. Pro qͣlitate etiā
negocij autores dant troianis diu̓ſa noīa. Sivolunt eos appellare timidos appellant eos.phryges vl̓ phrigeos. Si generoſos. dardanidos. Si ꝑfidos. laomedōciales. Si fortestroios. Si audaces hectoreos. Itē phrygia.gie. d̓r q̄dā veſtis. que alio nomīe d̓r aucupictā. q̄ fit ī phrygia. Pꝰ veſtꝭ artifices phrygiones dicūtur qꝛ in phrygia ē reꝑta. vl̓ qꝛ illi periti ſunt in tali veſte faciēda.Phrygiū. gij. n. g. i. phyſellū vl̓ q̄daꝫ mitra pōtificalis. eo qd̓ in phrygia melius fiat. Indephrygio as .i. phrygiū apponere: vl̓ phrygioornare. Itē phrigia d̓r h̓ phrigiꝰ. gij. q̄dam lapis qͥ naſcit̉ in phrygia.Phroneſis. ſis. f. g. i. prudētia vl̓ ſapiētia: ⁊ d̓ra phronos quod eſt prudens.Phronitus. ta. tū i. prudēs vel ſapiēs. Et cōponitur imphronitꝰ ta. tū .i. inſipiēs inſulſus.Un̄ Eccl. xxiij. Aīo irreuerenti et impronitone tradas me Sed ibi cōiter legit̉ infrunito. etPhronos grece. latīe d̓r prudēs. ꝓducit pe.Et vertit̉ in latinū. et d̓r phronꝰ. namnū.Phur i. ſors. vt habetur Heſter. ix. In̄ phurim id eſt ſortium.PantePiacularis. ꝯ. t. ⁊ hoc re. qd̓ piat. vl̓ qd̓ ē dignū expiatōe. ⁊ d̓r a piaculū Et piacularꝭ d̓r hoPiaculū. li. n. g. i. cul) ſtia q̄ offert̉ ꝓ peccatopa pctm̄. ſcelꝰ d̓r a pio. as. eo ꝙ piādū ſit. vt Eua ītulit piaculū .i. mortē. culpa. pctm̄. Et piaculū dicit̉ qd̓ piat ſcꝫ ſordꝭ ablutio. pctī ⁊ culpe. piatio remediū culpe. vt Maria ꝯtulit piaculū .i. vitā ⁊ remediū culpe. In̄ et quedā ſacri.ficia dicuntur pracula. ¶ Pica. te. auis q̄dā. ⁊d̓r pica qͣi poetrica. qꝛ pice verba in diſcrimīevocis expͥmunt vt hō. Et ſi linguas ī ẜmōe explicare nequeūt. ſonū tn̄ hūane vocꝭ imitant̉.Et ꝓdu. pͥmā. ſꝫ obliqui de pix corripiūt. pi.Un. Sunt nigra vaſa picis roſtra redolētiapicis. Nigrior vna pice ꝑs altera cadida pice.Picea. cee. quedā arbor. de cuius ſucco pir effidicta cte. tictura. ſiue pict̉a. ⁊ d̓r a pīgo cit̉.gis. ¶ Pictatiū eij .n. g. epl̓a breuꝭ ⁊ modica.Itē pictatiū d̓r ſedula d̓ mēbrana exciſa. In̄hec pictatiūcula le .i. mēbrānula. Itē pictatiūd̓r illa corij ꝑticl̓a q̄ ſolee repecitate īſuta ē. etd̓r a pīgo gꝭ. qꝛ ſic̄ ꝑtes picte diſtīcte ī pauim̄to ſūt ſic apparꝫ pictatia ī calciam̄to In̄ pictaPictauꝭ indecli. f. g. ciatꝰ. ta. tū .i. repeciatꝰqd̓ antiqͥ dicebāt. hoc pictauiū. uiij. quedā ciuitas In hͦ ⁊ hec pictauienſis. ⁊ hoc ſe. Indehec pictauia regio adiacens. Et ſi inueniaturpictauienſis. nomen gentile. fit per ſyncopam