HANleP
lier malefica vel maleficia faciēsPharū ri. vel h̓ pharos ⁊ ꝟtit̉ in latinū. ⁊ dīh̓ pharus phari turris maxīa iuxͣ alexandriamin mari. dicta a phos qd̓ ē lux vel ignis. qꝛ flāmaruꝫ indicio longe videat̉. qͣſi phoſphorosvel qͣſi phoſoros. Oros viſio dr̄. ⁊ in̄ pharosqͣſi phoros .i. viſio ignis. Uiſus enī lumīs ēad p̄nūciādū nauigatibꝰ vada ⁊ portꝰ introitus veī portū ibi eē. Hinc etiā quēlibet mōtēiuxͣ portū poſitū. ⁊ quālibet turri ſil̓r iuxta portū poſitā. ſuꝑ quē vel ſupra quam igne accēſopoſito deſignabāt nauigantibꝰ ibi eſſe portū ⁊introitū ad portū pharon vocabāt. Un̄ ⁊ q̄dā turrꝭ in italia dicta ē pharos ꝓpt̓ vtilitatetalē. Et hinc etiā in porticibꝰ machina ad p̄lucendū fabricata pharos dicta eſt. Itē a pharos turri alexandrie q̄dā ciuitas in egypto dicta ē phoros. Et pharos ciuitas vel turris ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ egypto. Un̄ inuenit̉ phariꝰ riariū.i. egyptiacus. Et hinc oēs reges egypti dictiſunt pharaonesPhaſe .i. tranſitꝰ dn̄i. Nota ꝙ qͣrtadecima diepͥmi mēſis ad veſꝑam comedebāt iudei agnūpaſcalē. ⁊ nox illa dicebat̉ Phaſe .i. trāſitꝰ dn̄iſic̄ dr̄ in hiſtorijs ſuꝑ Exo. xij. qꝛ in ea trāſiuitangelꝰ ꝑ egyptū ꝑcutiēs pͥmogeita ab hoīe vſꝫad pec ⁊ trāſiuit ſuꝑ tecta hebreoꝝ linita ſanguine. ⁊ aggreſſus eſt it̓ trāſeūdi iſrl̓ ab egyptoPhaſelꝰ li. f. s. dr̄ ꝑua nauis habil̓ ad traſeūdū huc ⁊ illuc. Phaſelꝰ etꝭ dr̄ q̄dā īſula grecieItē h̓ phaſelꝰ li. qd̓dā genꝰ legumīs. qd̓ plurimū abūdat in illa inſula. vel qꝛ pͥmū inde allatū eſt. In̄ hic phaſeolus li. dimi. Itē hͦ phaſelariū larij. herba phaſeli vel locꝰ vbi abundāt. ⁊ ꝓdu. pe. phaſelusPhaſma me. f. p. ⁊ hoc phalma matꝭ .i. apparitio ꝓprie phana ⁊ incerta vt in nocte. Et hincquedā fabula Menandri dicta eſt phaſma. aqͥdā apparitiōePhaſmos grece apparitio interp̄tat̉ latinePhebebes .i. luna. ⁊ dr̄ a phos qd̓ eſt lux vl̓ clarū. Iteꝫ h̓ phebꝰ bi. i. apollo vel ſol. Un̄ dicitPap̄. Phebꝰ ⁊ phebe ſol ⁊ luna dicūt̉ a phos.i. a claritate. Phebꝰ .i. clarꝰ. ab eo qd̓ ē phos.i. lux. Hugꝭ. ꝟo d̓t. A phos qd̓ eſt lux. dictusē ſol phebus .i. lucidus. ⁊ ē qͣſi adiectiuū. vndephebꝰ apollo qͣſi lucidus. Uel phebꝰ grece latine interptat̉ cōis. qꝛ cōiter tꝑat ⁊ frigidos ⁊calidos planetas. In phebeus bea beū.Pheleti ⁊ cereti noīa ſunt indeclinabilia. Etſonat pheleti admirabiles. Cereti exterminatores. Et ſcribit̉ ꝑ lpheleti. ſed cereti ꝑ r.Pheniceon grece latine dr̄ rubeū. In̄ pheniceꝰ
a ū .i. rubeꝰ. Un̄ pheniceā veſtē dicūt greci quānos coccineā dicimꝰ. In̄ puniceus cea ceuꝫ .i.rubeus qͣi pheniceꝰ ¶ Et h̓ ⁊ hͦ phenixcis .i. hōrubeꝰ. qꝛ gͦ illi ex vicinitate ſol̓ ſūt puniciei ſeupheniciei dicti ſunt phenices. Un̄ etiā qꝛ ipſipͥmi inuentores lr̄aꝝ fuerūt. adhuc capitaleslitteras rubeo colore .i. minie varmilione ſcribimus. vt colore repn̄temus illos fuiſſe inuētores lr̄arū ⁊ ab eis terra quā coluerūt dicta ēphenicia cie. In̄ hic ⁊ hec phenix cis. gētile .ſ.quicūqꝫ ē de terra illa ſiue ſit rubeꝰ ſiue non. Etpheniceus cea ceū. in eodē ſenſu. Itē a phenicea dr̄ penus na nū. ſubtracta aſpiratiōe. Et apenus mutata ē in u. fit punus naͣnū. In̄ punicus cacū. ⁊ hinc puniceus cea ceū. oīa in eodē ſenſu. Et nota ꝙ peni ⁊ puni ⁊ punici ⁊ punicei dicunt̉ tā illi de punicea qͣꝫ cartagineſes⁊ africani. Dido quidā qͥ fuit de tyro ⁊ ſidoneciuitatibus phenicie fugiēs fratrē ſuū Pigmalionē venit in africā cum magna multitudineſuoꝝ cū quibus cartaginē edificauit. Et hinccartaginēſes dicti ſūt peni vel puni vel punicivel puniciei. ⁊ terra cartagini adiacens dicta ēpunica. Tn̄ poſtea ampliata ē appellatio ⁊ dicta eſt generalit̓ africa terra punica. ⁊ africanidicti ſūt punici peni vel puni. Un̄ ⁊ qd̓dā genus maloꝝ dr̄ malū punicū. qꝛ de illa regionefuit allatū vel qꝛ ibi plurimū abundet vel qꝛgrana habeat rubea.Pheniceus cea ceū. in tribus ſignificationibꝰinuenit̉. Nā pheniceus .i. rubeus a pheniceonEt pheniceus .i. de phenicea. Et pheniceꝰ ceaceū. qd̓ ꝑtinet ad phenicē auē.Phenix cis. cō. t. i. homo rubens. ⁊ dr̄ a pheniceus. Itē phenix .i. homo de phenicia. ⁊ ſic dicit̉ a phenicia. ⁊ ſic in iſtis duabus ſignificationibus ē ge. cōis. Itē phenix cis. maſculinigeneris pe. ꝓdu. eſt quedā auis arabie. de qͣ dicit Ambroſius in hexameron. Phenix quedāauis in locis arabie ꝑhibet̉ degere. atqꝫ ea vſqꝫad annos quingentos longeua etate procedere: qui cum ſibi finem vite adeſſe aduerterit. ſacit ſibi thecam de thure ⁊ mirrha ⁊ ceteris odoribus. in quam impleto vite ſue tempore intrat ⁊ morit̉. de cuius humore carnis vermisexurgit palatimqꝫ adoleſcit. ac proceſſu ſtatuti temporis induit alarum tegmina atqꝫ in ſuperioris auis ſpeciem formāqꝫ reparatur. Iſidorus autem dicit. Phenix arabie auis dictaqꝛ colorem phenicum habet. vel qꝛ ſit in totoorbe ſingularis ⁊ vnica. Nam arabes ſingularem phenicem vocant. Hic qͥngentos ⁊ vltra annos viuens. dum ſe viderit ſenuiſſe col-