Druckschrift 
Vocabularis breviloquus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PanteE

omne dcm̄ vl̓ factū vl̓ ꝯcupitū. qd̓ fit ꝯtra lege dei. Uel pct̄m̄ ē volūtas retinēdi vl̓ ꝯſeq̄ndi qd̓ iuſticia vetat Et nota pctā mortaliaſunt ſeptē. in hoc ꝟſu ꝯtinēt̉. Luxus. guſtusauet triſtis furit. inuidet. ambit. Luxꝰ .i. pct̄m̄luxurie. Guſtꝰ .i. pctm̄ gule. Auet .i. pct̄m̄ auaricie. Triſtis .i. pctm̄ triſticie. ſeu accidie. Furit .i. pctm̄ ire. Inuidet .i. pctm̄ inuidie. Ambit .i. peccatū ſuꝑbie.Pecten. inis. m. g: inſtr̄m pectēdi vl̓ extēdi plectrū cithare. inferior pubes viri vl̓ ml̓ierꝭ. raſtrū. qͥdā piſcis. agme vl̓ chorea. Un̄ Pectenagit telas lendes trahit os ſubit os ſubit aures. Mulcet eſt pubes pecten ordo ſil̓. Depͥmo d̓t Ouidiꝰ meta. vi. Percuſſi feriūt inſerti pectine detes. De. ij. dr. in. iiij. eiuſdē Sepecithariſta deducit pectine crines. De. iij. Oratius. Pectinibꝰ patulis iactat ſe molle taren. De. iiij. d̓r in Theodolo Traitiꝰ vatesmouit pectine manes. De. v. Iuuenal̓. Inguina tradūtur medicis pectīe nigro. Pro chrea ponit̉ in ſtatio vbi d̓r. Pectīe amazonio qꝯcitat orbe lacenas. Pro roſtro poīt Ouididicens. Raro pectine vertit humū.Pecticꝰ. ca.. i. digeſtibilis. et d̓r a pectꝰ.Pectinariū. rij. locus vbi pecten ponit̉.Pectinariꝰ. rij. hec pectinaria rie. vl̓ facitPectoralis: lis.. t. hoc le. ad pe pectinesctus ꝑtinens. Et hoc pectorale. lis. zona circapectus equi vl̓ mulieris. vl̓ alteriꝰ aīalis. Un̄Hiere. ij. Faſcie pectoralis ſue. Et ꝓdu. ra.Pectus. toris. d̓r a pecto. tis. qꝛ ml̓ieres in pectore ſolēt ſibi pectere capillos Uel d̓r pectusa plecto. tis. qd̓ ē flecto. eo ſit flexū inter eminētes māmillaꝝ ꝑtes. Ul̓ d̓r a ſpecio cꝭ. Aliaqͥdē aīalia pectꝰ hn̄t ad terrā oppreſſuꝫ. ab aſpectu remotū ſꝫ hoīes pates erectū. vtpoteplenū rōe. decebat latere. Qd̓ āt d̓r pectꝰ qͣſi pctī thorꝰ etymo. ē In̄ pectoreꝰ rea. reū pectoroſus ſa. ſum. magnū habēs pectusPectuſculū. li. dimi. ꝑun pectꝰ. et cor. ſcu.Pecudariꝰ rij. m. g. i. paſtor. d̓r a pecꝰ. dis. etpecudariꝰ. a. ū. ad pecudes ꝑtinēs.Peculiū. lij. eſt puſilla ſubſtātia vel pecunia.ſeꝑata a rebus et rōcinijs patris vl̓ dn̄i data.vel pmiſſa filio vel ſeruo. ff. de pecu. l. depoſiti. §. peculiū d̓r res parafernalis. ff. iure do. l.ſi ego. §. do. Itē peculiū ponit̉ hereditate vl̓patrimonio. C. de ep̄i. et cle. l. ſi qͥs p̄ſbyter. ff.ad trebel. l. cogi.Peculiū caſtreſe eſt qd̓ miles acquirit milicat in caſtris. et illud eſt filij pleno iuread ꝓprietatē. qͣꝫ quo ad vſufructū.

Peculiū qͣſi caſtrēſe d̓r illud qd̓ aduocatꝰ acqͥrit p̄ſtando cliētul̓ ſuis patrociniū in cauſis.Uel qd̓ magiſter grūmaticꝰ logicꝰ vl̓ rhetoricus ī ſcol̓ ſuo lucrat̉ exertitio. ī. l. fi. C. īof. teſ.Deculiū palatīoꝝ d̓r etiā caſtrēſe .ſ. militū palatij pͥncipē ſequūt̉ ẜꝫ Accur. C. r. e. li. xij. ī ruPeculiū aduēticiū eſt qd̓ filio aduenit ab auopaterno vel materno vl̓ ab altero. vt ex ꝓſpera fortuna. et ex teſtamento agnatoꝝ. vl̓ cognatorū qd̓ ſic filio aduenit. ip̄iꝰ ē ad ꝓprietatē patris ꝟo ad vſufructū. Et d̓r alio noīepagani aduenticiū.Pecultū ꝓuēticiū. d̓r illud qd̓ de rebꝰ paternis vl̓ dn̄icis ꝓficiſcit̉ et filio vel ẜuo dat̉. vtin eo negociet̉. Et illud ē patris ad ꝓprieta/. ſed filij vel ſerui quo ad vſufructu et etiā alias d̓r paganicū ꝓuecticiū.Peculiū clericoꝝ. ē primoniū clericoꝝ. Nampeculiū patrimoniū appellat̉. ff. ad trebel. l. cogi. in pͥn. Un̄ illd̓ qd̓ a clerico velut ꝓpriū poſſidetur. eiꝰ peculiū d̓r ſcd̓o tn̄ vſual̓r peculiū dici ſolet filioꝝ et ſeruoꝝ patrimoniumquod eis a dn̄o vl̓ patre dat̉. vt. ff. e. t. to.Peculiū clericoꝝ ꝓuecticiū eſt. qd̓ bonis eccleſie ꝓcedit vl̓ qd̓ eccl̓ie ꝯtēplatōne acqͥritur.Peculiū aduenticiū eorūdē eſt qd̓ acquitit̉ exoꝑa eoꝝ. vel alias ꝓuenit ex intuitu ꝑſone.no. Goff. in ſum. eo. ti.Peculiarꝭ. t. et hoc re .i. ad peculiū ꝑtinēs vl̓ꝓprius vel pͥuatus. vel familiaris.Peculator oris. reipublice defraudator furaPeculatus. tus. tui. furtū de cōi pecore tor.et generaliter de cōmuni re.Peculariꝰ. rij i. amētariꝰ cuſtodit pecua. vl̓Pecunia nie. f. g. d̓r a pecꝰ. ) ad pecua ꝑtiuēsqͣſi pecudia qꝛ olim de corio pecudū numi incidebant̉ ſigͣcabant̉. Ul̓ qꝛ oīs ſub̓a antiqͦꝝin pecoribꝰ vel pecudibꝰ erat. vn̄ ꝓpͥe d̓rſiſtit ī hmōi aīalibꝰ. ſꝫ appellatio iſtiꝰ noīsāp̄liata ē ad alia. In̄ pecunioſus ſa. ſuꝫ .i. pecunia plenꝰ. qͣſi pecudioſꝰ Proprie qͥdē olī ſic dicebat̉. qui pl̓imā hēbat pecuniā .i. pecora. ſed ad alid̓ trāſfert̉. In̄ pecūioſitas. tꝭ. Itē a pecūia d̓r pecuniariū. rij. locꝰ vbi pecunia reponit̉ cor. pͥmā. Un̄ Ora. ep̄i. Et genꝰ formāPecꝰ orꝭ. n. g. hec pecꝰ regia pecūia donatdis. f. g. pecu. īde. ī ſingl̓ari. ſꝫ ī pl̓ali pecuapecuoꝝ. vl̓ pecuni. deriuāt̉ a paſco cꝭ. Et dicīꝰ pecus aīal qd̓ hūana effigie caret hūana lingua. ſꝫ ꝓpͥe nomē pecoꝝ his aīalibꝰ accōmodari ſolet ad vſū hoīꝫ aliqͦ ſpectās. ſic̄ ſūtad veſcēdū apta vt oues et ſues. aut ī vſū hoīꝫcōmoda. vt equi boues. Et olim pecora gnal̓r.