PanteA
apilla. Hugꝭ. aūt d̓t. Papula ē carbūculusſunt enī papule minutiſſima vlcera q̄ naſcunt̉alicui ī cute. ⁊ dolorē afferūt ⁊ ſcabiē ⁊ ardoreꝫUn̄ Uirgi. ī geor. Ardētas papule atqꝫ īmūdis olētia ſudor. Mēbra ſeqͥt̉ ⁊c. In̄ papuloſus ſaſū .i. papulis plenꝰ. In papuloſitas .i.plenitudo ⁊ abūdantia papulaꝝ. Et papulentus tā tū. in eodē ſenſu. In̄ hec papulentia tie.idem qd̓ papuloſitasPar arꝭ. deriuat̉ a paro as. qͣꝫtū ad vocē. ſꝫ qͣꝫtū ad ſignificationē a cōparo as. Propͥe eī pares ſūt qͥ int̓ ſe cōꝑari pn̄r. In̄ parit̓ adu̓. ⁊ hecparitas atꝭ. Et cōpoit̉ par. Cōpar parꝭ .i. coeqͣl̓cōſil̓is. Diſpar ris .i. diſſil̓is. Impar ris .i. nōſil̓is nō par. Separ rꝭ. ſeorſuꝫ a pari .i. diſſil̓isSupparris .i. ſubiectus pari. In̄ diſparitascōparitas īparitas ſeparitas ſupparitas. Et ēpar oīs ge. cuꝫ ſuis cōpoſitis. ⁊ cor. pa. UndeOuidiꝰ ep̄i. Si qͣ voles aꝑte nubere nube pari. Inuenit̉ etiam hoc par ris. tm̄ in neu. ge. vtvnū par boū̄. duo paria caligaꝝPara prepoſitio greca ē .i. iuxta vel apud. velre vel pret̓ vel trans.Parabola ſicut dicit donatꝰ eſt reꝝ genere diſſil̓ium cōꝑatio. ⁊ dr̄ a para qd̓ ē iuxͣ. ⁊ bole qd̓eſt ſnīa. qͣſi ſil̓itudo ſiue cōꝑatio ex diſſil̓ibusſumpta iuxͣ ſnīam. vt cū ſemē ponit̉ ꝓ euangetio. leo ꝓ xp̄o. Seme eſt verbuꝫ dei. Uicit leode tribu Iuda ⁊c̄. In̄ parabolicꝰ cā cū .i. ſil̓itudinarius vel parabolis vtēs. Itē dicit Pap.arabole grece latine ꝓuerbia vocant̉. eo ꝙ inpſis ſub comꝑatiua ſil̓itudine verboꝝ ⁊ imagines veritatis oſtendunt̉Parabolani ſūt medici qͥ ad curandū egra mēbra vel corpora debiliū deputant̉. dicti parabolani a parabola. qꝛ plura ꝓmittūt hoībꝰ qͣꝫ faciant. ⁊ qꝛ ſepe vtunt̉ parabolis: vt. C. de ep̄i. ⁊cleri. l. parabolani. vbi tex parabolani qͥ ⁊c̄.Paracleſis grece latīe dr̄ aduocatio vl̓ ꝯſolaº.Paracletus ti. m. g. i. ꝯſolator. ⁊ dr̄ a paracleſis qd̓ eſt ꝯſolatio. Et ẜm hͦ ſpūſſanctꝰ dr̄ paracletꝰ .i. ꝯſolator. qꝛ ꝯſolat̉ nos in oībus anguſtijs nr̄is. Iteꝫ paracletꝰ .i. aduocatꝰ. ⁊ dr̄⁊paracleſis qd̓ ē aduocatio. Et ẜm hͦ ꝯueīt filioqꝛ ip̄e ꝓ nobis int̓pellat apud patrē. Pōt etiāſpūſſanctꝰ ꝯgrue dici paracletus .i. aduocatusAꝯſolator qꝛ ꝓ nobis aduocat ⁊ nos ꝯſolat̉Paradigma ē ꝓpoſitio vel enarratio exemplihortātꝭ aut deterentꝭ. Hortātis vt Helias hoerat ſil̓is nob̓ paſſibilis. ⁊ or̄one orauit vt nōplueret ſuꝑ terrā ⁊ nō pluit. Deterrentis. vt inilla hora q̄ fuerit in tecto ⁊ vaſa eiꝰ in domon̄deſcēdat tollere illa ⁊c̄. ⁊ dr̄ a para qd̓ eſt iuxta
⁊ digna qd̓ eſt dignitas vel nomen velc deuslaus ⁊ gloriaParadiſus ſi. m. g. ē locus in oriētis ꝑtibꝰ cōſtitutꝰ cuiꝰ vocabulū ex greco in latiᵐ ꝟtit̉ hortus. Porro hebraice eden dr̄ qd̓ in nr̄a linguadelicie interptat̉. qd̓ virūqꝫ iūctu facit hortuꝫdeliciarū. Eſt enī oī genere ligni ⁊ pomiferarūarboꝝ cōſitus hn̄s etiā lignū vite nō ibi frigꝰnō eſtus ſꝫ ꝑpetua aeris teperies. ex cuiꝰ mediofons ꝓrūpēs totū nemꝰ irrigat. diuidit̉ in qͣttuor naſcētia flumina. Cuius loci aditus poſtpeccatū hoīs intercluſus eſtParadoxis xi .i. admirabil̓. ⁊ dr̄ a paro as. velpara p̄poſitiōe greca qd̓ ē ad vl̓ iuxͣ ⁊ doxa gl̓iaqͣi paratus ad vanā gloriā huiꝰ mūdi. In̄ hecparadoxa xe. mulier talis. Et adiectiue pōt declinari paradoxꝰ xaxū. Un̄ quidā liber Tullijintitulat̉ Tullius de paradoxis. qꝛ in eo tractat̉ de paradoxis. Et dicunt̉ ibi paradoxa dicta vel ſnīe ad mundanā gloriaꝫ ꝑtinentes qͣſilaudes glorioſe vel parate. In̄ hec paradoxiaxie. talis gloria vel lausParafernalia bona vel res parafernales dicūt̉res qͣs mulieres iuxͣ dotē inferūt) in domū viria para qd̓ ē iuxͣ ⁊ ferna qd̓ eſt dos vel donatio.In̄ parafernale dr̄ qͥcqͥd mulier hꝫ vltra dotēvndecūqꝫ. Et ſi eſt ꝯſuetudo pōt talia retinereꝑ ſe. nec maritꝰ dꝫ ſe de his intromittere muliere iuita. ẜm Hoſti. de do. ⁊ dona ꝓpt̓ nup.Paraphraſtes tis. m. g. i. loqͣx. ⁊ dr̄ a para qd̓ē iuxͣ. vel a paro as. ⁊ p̄hraſis qͣſi iuxͣ loq̄lā vellocutionē. vel paratꝰ .i. ꝓmptus ad loquēduꝫUel paraphraſtes dr̄ ꝓprie nō diſertor nō bonus ſꝫ malꝰ interpres. Uel ẜm qͦſdā dr̄ qͥ minus bn̄ interp̄tat̉. qͥ .ſ. nō trāſfert lr̄am ex lr̄a. ſꝫſenſuꝫ ex ſenſu. Un̄ paraphraſtes locutor iuxͣſenſum ſꝫ nō iuxͣ lr̄am. Un̄ Ieroꝰ. in ꝓlogo regū. Uel interp̄tem me exiſtimato ſi gratus es.vel paraphraſtem ſi ingratus. qͣꝫqͣꝫ mihi oīnocōſcius nō ſim mutaſſe me quippiā de hebraica veritateParagoge. eſt appoſitio quedā in fine dictionis littere vel ſillabe. vt magis ꝓ magi. ⁊ poteſtur poteſt. ⁊ amariter ꝓ amari. Hanc alij proparaleſim appellant.Paraganda ornamentū pallij vel veſtis q̄dāParagoria rie .i. mitigatio. Et paragoria dr̄ q̄dā medicina qꝛ lenit.Paragraphus phi. vel hͦ paragraphū phi. nota ſic facta. §. q̄ apponit̉ ad ſeꝑandas res a rebus q̄ in cōnexu occurrūt. ⁊ cor. gra.Paragus gi. auis mali ominis. vt dicūtParakimenon. dr̄ a para qd̓ ē ad. ⁊ kime non
v .iiij.
.iiij.