ManteP

In̄ hec moleſtia ſtie. In̄ moleſtio ſus ſa. ſuꝫ .i.moleſtiā inferens.Molimē inis. n. t. i. conamen. ⁊ d̓r a molior.liris Pōt etiā hēre ſignificatiōes de moliorMolimētū ti n. s. i. conamē ⁊ d̓r a moliorMolitor oris. m. t. artifex fabricator. ⁊ ꝓd. li.Uū Qui. in. x. meta. Primeqꝫ ratis molitorlaſon. et d̓r a molior liris.Moleſtra ſtre. pell̓ ouina et d̓r a mollio.Mollicia cie. et hec mollicies ei. in eodē ſenſuſcꝫ fragilitas. eneruatio. mitigatio.Molliculꝰ la. lū. i. aliquātulū mollis.Moll̓ lis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. i. fragil̓. tener tꝑatꝰ. blandus. iocūdus placitꝰ. ī verbis leīs. effeīatus. ⁊d̓r a mollio lis. qꝛ vigorē ſexus eneruati corporis dedecoret. ⁊ qͣi mulier emolliat̉. Et cōpoītꝑmollis qͣꝫmollis. Et inuenit̉ mollis nomē ⁊verbū ⁊ vtrūꝫ pͥmā ꝓd. poſitōe. Un̄ qͥdā. Tuverbis mollis me blādis feīa mollisMoloth quoddā ydolum fuit.Moloſus ſi .i. magnꝰ canis. ⁊ d̓r a molo lis.qͣi ad molēdū aptꝰ. ſeu ꝑatꝰ Ul̓ moloſus fuitpr̄ Pirrhi. In̄ dicta ē moloſia. q̄dā t̓ra .ſ. epirvl̓ ꝑs epiri. In moloſus ſa. ſū. ⁊ moloſius ſiaſiū. Et hic moloſus. ſi qͥdā pes ꝯſtās ex tribuslōgis. dictꝰ a ſaltatiōe moloſoꝝ quā exercuer̄tarmati. Et hic moloſus ſi ꝓ cane. qꝛ ibi optī ⁊magni abūdāt canes. Et hīc moloſicus ca. cū.i. mordax l̓ rapax. Hīc etiā videt̉ dici hic moloſius qͥdā lapis viridis ⁊ grādis. ⁊ ꝓd. lo.Molucrū cri. d̓r illud cum qͦ mola vertit̉. Etmolucrū .i. tumor ventris et d̓r a molaMomen inis. n. t. i. momentū. tam ꝓ motu qͣꝫpro ſpacio tꝑis et cor. pe. gtī.Momentū ti. mīmū tēpꝰ a motu ſiderū dictū qꝛ monimētū. qꝛ cito et ī trāſitu moueturtā breue ſpaciū tꝑis. momētū etiā d̓r ſtilꝰ ī qͦmomēta colligūt̉. qꝛ cito ad modū momēti inclinat̉ Itē momētū ſtatē. Eſa. xl. d̓r ſtilꝰ l̓ lingula in trāſuerſali ligno poſita. ꝑ quā dinoſcit̉vtrū lāces ī trutīa eqͥlit̓ pōderent. Et notahora ē viceſimaqͣrta ꝑs diei natural̓ Pūctū ēqͣrta ꝑs hore Momētū ē decīa ꝑs pucti. l̓ qͣdrageſima ꝑs hore In̄ momētaneꝰ nea. neū. ⁊monitariꝰ ria.riū. i trāſitoriꝰ. cito trāſiēs. pardurās ¶ Mōachꝰ chi. grece .i. ſingularꝭ latīeet d̓r a monas. qd̓ ē ſingularitasˣ eo ꝙ ſingl̓arꝭſit ⁊ ſolitarius. qꝛ mōachi a ſecularibus actibꝰet vita ſegregati. quaſi ſoli morātur. Si gͦ ſolitariꝰ interptat̉ vocabulū mōachi. qͥd fac̄ ī turba qͥ ſolꝰ ē. Q āt d̓r monachꝰ qͣi vniꝰ aīe cuſtos etymo. ē. Et ſunt pl̓a genera monachorū..ſ. cenobite qͦs ī coī viuētes poſſumꝰ appellae̓

Anachorete. Ideꝫ ⁊ heremite. ⁊cͣ. Et a monachus d̓r hec mōacha. che. et fac̄ dtūs ⁊ ablatiuus pl̓is monachabꝰ Et hic ⁊ hec mōachal̓. ⁊hic⁊ hec monachilis et hͦ le. ⁊ moaſticꝰ a. um.Monar .i. ſtultꝰ ¶ Mōarcha chie. i. pͥncepsvniꝰ cītatꝭ. l̓ ſingularis pͥnceps .ſ. qꝛ ſingularēpoſſidet pͥncipatū. ſic̄ Alexader apud grecoset Iuliꝰ apud romanos In hec moachia chie.i. ſingularis pͥncipatus l̓ poteſtas.Monarſiculus li. i. ſtultus. iracūdus. ⁊ d̓r amoneo nes. ⁊ ardeo l̓ ardore. qꝛ cito mouet̉ adirā Un̄ Plautꝰ. Quid tu moaſticule p̄ſumis⁊cͣ. et cor. pe. ¶ Mōas mōadis .i. ſingularitas. pͥncipiū .ſ. numeri qͥ d̓r vnus l̓ vnitas .i.ſingularitas. In̄ hic et hec mōal̓ ⁊ hͦ le. i. vnialis. ſingularis. In monalitas tatis .i. ſingularitas. ⁊ monalit̓ aduer .i. vnialit̓ ſingulariter.Monaſteriū rij .n. s. hītatō monachoꝝ. ⁊ d̓ra monos ⁊ ſterion. qd̓ ē ſtatio. qͣſi ſingularis ⁊ſolitaria ſtatio. qꝛ ibi habitātes a ſecularibusſegregati actibꝰ ⁊ vita. qͣi ſoli morant̉ In̄ hocmoaſteriolū li. di. ⁊ h̓ ⁊ hͨ monaſterial̓ ⁊ hͦ le.Monedula le. f. p. ē auis q̄dā. ⁊ d̓r a moneta.qͣſi monetula. qꝛ cū aurū l̓ aliquā monetā inuenit aufert et occultat. et cor pe.Mōeta te. f. p. i. nomīſma. ⁊ d̓r a moneo nes.qꝛ monet ne q̄ fraus ī metallo l̓ pōdē ſit. In̄ h̓moetariꝰ rij. et monerariꝰ ria. riū. Et hͦ mōetariū rij. locꝰ mōete. qͥ ec d̓r hͦ mōetū Itē monetadcā e Iuno. qꝛ monuit romāos ꝑ anſerē Un̄lucanꝰ Numīa caſtrēſis miſceb̓ flāma moneteMonialis lis. f. t. pe. p̄d. i. monacha. In̄ hicet hec monial̓ et hͦ le. et ꝯpoīt̉ ſcīmonialisMonibilis lis. et hoc le qd̓ cito monetur.Moīle lis .n. t. qͦddā ornamētū pectoris mulieris. ⁊ d̓r a munio nis. eo ꝙ muniat pectꝰ mulieris ne leccatores poſſint manū mitte̓ ī ſinūeiꝰ Ul̓ a monēdo. qꝛ caſtitatē monet Moneteī vidētes eā abſtinē ab ea. tāqͣꝫ viro coniūcta.qꝛ ſola maritate olim ferebant moīlia Uel d̓rmonile a mūere. qꝛ ꝓ munere ſolebat dari Un̄in xx. etymo. dicit Iſidorus. Monile ornamētū ex gēmis eſt qd̓ ſolet ex feīaꝝ pendere collo.dictū a munere. Hoc etiā ſerpetū d̓r. qꝛ ꝯſtatex amphorulis qͥbuſdam aureis. et varijs gēmis in modū facture ſerpentis. Plerūqꝫ etiaꝫꝑ monile oīa ornamētamulierū ſignāt̉. et ꝓ. niMonumē inis. n. t. ⁊ hͦ monim̄tū ti. ꝑ qd̓ adaliquid monemē. et nobis aliquid reduciturad memoriā. Unde hiſtorie dicuntur monimenta quia preterita ammonent. et ad memoriā reducūt. Et etiā iudicia amoris .ſ. que nobis relinquuntur in ſignum amoris et memo