ManteE

Mellātes tis. m. t. quidā lapis melleū ⁊ dulcem ſuccū. emittens. ⁊ d̓r a mello.Mellariū rij .n. s. vas in qͦ mei ꝯſeruat̉ vel inquo vinū ponitur. vel vue calcant̉.Pellicratū ti. cōfectio cōſtans ex aqua ⁊ melle quā latini mulſum vocant.Pellifluus flua. fluū. i. fluēs ⁊ abūdans melle vel dulcedine.Mello indecli. erat p̄cipitiū ⁊ qͣſi q̄dā ꝓfūdavorago vall̓. ⁊ poſtea ip̄a ciuitas vocata ē mello. Ita d̓r in hiſtorijs. Andreas ꝟo qͥdā expoſitor ſuꝑ illū textū. iij. Regꝭ. xi. Salomō edificauit mello ⁊ coequauit voraginē ciuitatꝭ ⁊c̄.ſic dic̄. Idē ē voraginē ⁊ coequare et mello edificare. p̄cedētꝭ eī expoſitio ē. ꝙ āt ſupponit̉ ⁊ ꝓidē accipi debꝫ mos ſion in qͦ arx. erat ciuitasDauid dicebatur. Int̓ mōte ⁊ ciuitatē erat q̄dā vaſta ꝓfūditas ⁊ vorago mello noīe hāc repleri. ⁊ reliqͦ ſolo coequari ꝯſtituit SalomonMeloſtos .f. g. arbor q̄dam in africa. eo ꝙ hēatflorē in ſil̓itudine maloꝝ vl̓ d̓r ſic lingua punica. Ex hac ꝓfluit lentꝰ ſuccus qͥ a loco armoniacus dicitur.Melon grece rotundū d̓r latine.Melopeꝰ. pei. .i. dulcis cātus. vl̓ cantus fictor⁊ d̓r a melos et peo qd̓ eſt fingo.Melos .ſ. g. q̄dā inſula ex nūero cicladū oīmrotūdiſſima. ⁊ d̓r a melō qd̓ ē rotūdū. In̄ hocmelinū ni. genꝰ coloris. qꝛ eiuſdē metalli feraxſit melos. Itē melos p̄t deriuari a mel Et declinat̉ hic melos odis. l̓ hoc melos indecli i. dulcis cantus. dulcꝭ modulatio. In̄ hec melodiadie. et hoc melodiama. atis. in eodē ſenſu.Meloſonus. na. nū. pe. cor. qͥ dulciter ſonatMelota te. f. p. vl̓ melꝰ. li. vel melo onis. qd̓daꝫ aīal .ſ. taxus. et d̓r a mel eo ꝙ fauos mellispetat et aſſidue mella captetMelo etiā olim dictꝰ eſt nilꝰ. ⁊ a melo d̓r hicmelotes tis. ⁊ hec melota te. q̄dā veſtis d̓ pilisvel de pellibꝰ illiꝰ aīal̓ facta a collo pēdēs vſqꝫad lūbos qͣ monachi vtūt̉. Et iſte habitꝰ ē neceſſariꝰ ꝓprie ad oꝑis exercitiū. Eadē ⁊ pera vtdicūt. vn̄ Heb̓. xi. Circūierūt melotꝭ ⁊ ī pellibꝰcapͥnis. Quidā dicūt ꝙ melota ſit veſtꝭ aſdepilis cameloꝝ facta. ⁊ ꝓducit pe. vn̄. Hic ſiprecedat ⁊ idem melota vocat̉.Melꝰ la. lū. i. dulcis. vl̓ dulcit̉ ſonās vel ꝑtinēs ad melodias. vel qd̓ cōſiſtit in melodijs. l̓qd̓ tractat de melodijs. in̄ melicꝰ ca. cū. ꝓ eodēMebrana ne .f. p. illa pellis tenuiſſima q̄ ē inalis veſꝑtiliōis. Dr̄ etiā mēbrana charta vl̓ ꝑgamenti. qꝛ ex mēbris aīaliū excorticet̉. Et ſiciumit̉. ij. Limotꝭ. iiij. Affer tecū ⁊ libros. ma-

lme autem membranas.Membranula le. dimi .i. parua mēbranaMēbrulū li. dimi .i. paruū membrumMēbꝝ bri .n. s. ꝑs corꝑis. In̄ mēbratꝰ. ta. tūmagna hn̄s mēbra. Et mēbroſus a. ū. idē. velmēbrꝭ plenꝰ. In̄ mēbroſitas tatꝭ. mēbroꝝ magnitudo vel plenitudo ⁊ abūdātia. Itē mēbꝝꝯponit̉ hic et hec vnimēbrꝭ. ⁊ hͦ bre. bimēbrisbre. trimēbrꝭ bre. qͣdrimēbrꝭ bre. ſeximēbrꝭ breMemere .i. triſtis.emēbris bre.Memerꝭ. idē qd̓ merꝭ. .i. diuiſio l̓ ꝑs. ⁊ cor. pe.Memon grece latīe d̓r memoria. l̓ monimētūMemor oris. qͥ memoria tenet. ⁊ qͥ memoriatenet̉. et d̓r a memoro ras.Memoria rie. f. p. ē firma cōprehēſoꝝ mora īmēte. In̄ memorioſus ſa. ſum. qͥ bone ē mēorieMēphis .i. egyptꝰ. Et d̓r egytꝰ mēphis a mēphi ciuitate egypti quā edificauit mēphus filius Iouis. vt dic̄ Iſidorꝰ. Et declinat̉ hec mēphis. hꝰ mēphis vl̓ mēpheos. vn̄ Ieremie. ij.Filij thaneos ⁊ mēpheos. In̄ mēphiticꝰ ca. cūvn̄ Hieronimꝰ in epl̓a ad Paulinū. Sic pythagoras adijt mēphiticos vates .i. egyptiosphiloſophos. et cor. pe.Mena ne. qͥdā piſcis qͥ cū luna creſcit et decreſcit. ⁊ d̓r a mene qd̓ eſt luna vel defectus.Menādriani qͥdā heretici qͥ mundū nō a deoſꝫ ab angelis factū eē aſſerūt ⁊ dicūtur a menādro mago diſcipulo Simonis.Menas nadis. f. g. i. ſacerdotiſſa bacchi.Meceps pitꝭ. oīs g. i. mēte captꝰ. inſanꝰ. et d̓ra mēte ⁊ captꝰ. Quotiēs eī captꝰ ꝯponit̉ vl̓ iūgit̉ cū dictōe deſignāte mēbrū ſꝑ deſignat carētia iſtiꝰ mēbri. vt menceps .i. mente captꝰ. oculiceps .i. captus oculis ⁊c̄.Menda de. f. p. et hoc mendū di. id eſt maculamaxime illa que ſolet eſſe in libris nōdū emēdatis. ſed mendū in alijs rebꝰ. Et ponit̉ qn̄qꝫꝓ mendatio. vel culpa corꝑis. Et a menda d̓rmendus da. dū i. ſordidus macl̓oſus. UndeOuidius de reme. Tūc aīo ſigna qd̓cūqꝫ ī corꝑe mendū eſt.Mendaciolū li. dimi .i. paruum mendaciumMendaciū cij. ẜm Augꝰ. ē falſa ſigͣtio vocꝭ cūintētōe fallēdi. Et nota ꝙ vt dic̄ Augꝰ. ī librode mēdatio. octo ſunt genera medacioꝝ. Primū eſt qd̓ fit ī doctrīa religiōis. vt xp̄m nō eſſenatu de virgine vel non ene paſſum. vel ſimilecontra articulos fidei. Secundū vt aliquē ledat iniuſte. quod tale eſt vt nulli ꝓſit et obtulit alicui vt eſt mendacium detractōis. ⁊ falſusteſtis in cauſa criminali. Terciū quod alicuiꝓdeſt ita vt obſit alicui. qͣꝫuis nō ad īmūdiciā

oͣde Illendacio