UanteI
ſignaret̉ p̄ciuꝫ ꝑditionis. quo vendidit dn̄m.Scarioth. interp̄tat̉ memoria mortis. qꝛ nōrepēte ꝑſuaſus. ſꝫ diutiꝰ meditatꝰ ꝑegit ſcelꝰ.Iudei dicūtur qͥ moſaycā legē ad lrām imitātes tenēt circūcidēdo ⁊ alia legalia faciendo.Iudeꝰ dea. deū. d̓r a Iuda filio Iacob qd̓ nomēſciſſura decē tribuū hebreis īpoſuit. Nā an̄ hebrei. vel iſrael dicti ſunt. ſed exquo in duo regna ppl̓us dei diuiſus ē tūc due tribus que deſtirpe iuda reges hēbant iudeoꝝ nomen ſortite ſunt. Reliqui ꝑs decē tribuū q̄ in ſamaria.regē ſibi ꝯſtituit. ob populi magnitudinempͥſtinū nomē obtinuit iſrahel. Et interptat̉ iudeus ꝯfeſſor ſiue ꝯfitens. Nomē ꝟo mō nōdūeis ꝯuenit. interp̄tatio aūt eiꝰ ab eis longe abſentatur. Nō em̄ vero noīe nūc dicūtur ꝯfeſſores. ſed diffeſſores potius.Iudex. dicis. d̓r qͣſi ius dicēs populo. vel iurediſceptans. ⁊ eſt etymo. Iure aūt diſceptare. ēiuſte iudicare. Nō em̄ ē iudex. ſi nō ē in eo iuſticia. vt in. c. forus. §. in oī quoqꝫ negociod̓ verſig. Et iudex ē qͥ ex iuriſdictione ꝓpria. aut ſibidelegata. ⁊ cōmiſſa ius habet ſuꝑ cās litigioꝝvel litigatoꝝ cognoſcendi.Iudex ordinarius eſt ille qͥhabet ptātē iudicādi a ſe iure ſuo hocipſo ꝙ talis. vt ep̄us. baliuus p̄ſes ꝓuincie. et conſimiles.Iudex delegatus ē ille qͥ hꝫ ptātē de cā aliqͣ cognoſcendi ab aliquo ſibi cōmiſſam. qͥ etiā dicicitur iudex extraordinarius.Iudex cōpetens d̓r qͥ cauſe iuriſdictionē habꝫcū exercitio dato qd̓ ꝑ exceptionē poſſit elidi. ſiue exceptio ꝯtingat ꝑſonā. vt qꝛ ſuſpectus. ſiue iuriſdictionē. vt qꝛ reſcriptū ſurrepticiū. vtin glo. in cle. cū lite. vt lite penIudex incōpetens. eſt in quē licet ꝯſenſerimꝰ.vel qꝛ ip̄e nullā iur̄iſdictōem habebat. vel qꝛinteruenit error in adducendo vel adeūdo ip̄ꝫvel qꝛ vi cōpulſus ſum in eum conſentire.Iudex cōpromiſſarius. ē ille qui ex cōpromiſſo .i. ex ꝯſenſu ꝑtiū ⁊ ex litigantiū electione decā cognoſcit. qͥ nullā habet iuriſdictionē ꝓpriam ſeu delegatā. ff. de arbi. l. i.Iudices pedanei. dicūtur illi qͦꝝ officiū eſt deminutis cauſis et infimis cognoſcere. ⁊ inutilibus vel vilibus. licet ſunt ordinarij.Iudices cartularij erāt olim q̄ ab imꝑatore pͥuilegiati erāt. vt qͥ vellēt corā eis litigare poſſent ſꝫ ip̄i nō poterāt cogere aliquē ad litiganduꝫ cora eis. Et dicūtur etiā hodie iudices ordinarij creati a comite palatino. qui nō hn̄t adminiſtrationē niſi habitu. vt no. in. l. i. ff. de indi. ⁊. l. fi. C. vbi et apud quos reſti. agen. ſit.
Iudices domeſtici. vide ſupra domeſtici.Iudicē delegare. ē vice ſua aliū de cā ꝯgniturūIudiciū. Hec dictio multiplicit̓ ꝯſtituere.ſigͣt. pͥmo mō idē ē qd̓ caſꝰ fortuitus. vt dicit̉Hoc de meo iudicio veīt. Scd̓o ē diſcretō vtdicēdo. In pueris nō ē iudiciū. facit Inſti. qͥ īē ꝑmiſ. fa. teſta. §. p̄terea. Tercio vt cū dicit̉ Iudiciū familie herciſcūde. ff. de iudi. l. in fami.lie. Quarto ē vltīa volūtas teſtatoris Quitoē iudiciū vel ſnīa iudicis. l. i. ff. de iudi. Sextoponitur ꝓ examinatione vel deliberatōe. Septimo ꝓ autoritate. lxij. diſ. c. ij. Octauo qn̄cpͦ pena. l. diſ. c. expurgabat. Nono capit̉ ꝓ inſtantia vel ordinatione cāe diſcutiende in inre corā iudice. ſic ſumit̉ in ti. de iudi. et in. l. ꝑperādū. §. i. C. d̓ iudi. ⁊. ff. e. ti. l. ꝓponebat̉ Etin hac ſigͣtione diffinit̉ ſic. Iudiciū ē actꝰ legitimꝰ triū ꝑſonaꝝ .ſ. iudicis. actorꝭ ⁊ rei ſuꝑ eadē queſtōne. aut ſuꝑ eodē iudicio ꝯtractꝰ d̓. ꝟ.ſig. c. forus. in glo. Et d̓r iudiciū. qͣſi iuriſdictō⁊ onſio. Et ē iudiciū dū diſcernit. Cā cū ꝓponit̉. Iuſticia cū finit̉ Et a iudiciū d̓r hͦ iudiciolū. li. di. ⁊ iudiciāriꝰ. ria. riū. qd̓ ꝑtinet ad iudiciū ⁊ h̓ ⁊ hͦ iudicial̓. ⁊ hͦ le. in eodem ſenſu.Iudiciū ꝯtradictoriū d̓r. ſi dicerē hoc eſſe conſuetudinē. et tu aduerſarius meꝰ diceres nō eēꝯſuetudinē. vt in. c. abbate. in glo. fi: d̓. ꝟ. ſig.Iudicia. capitalia ſunt quibꝰ caput eximit̉ a ciuitate morte vel exilio. de his vide Inſti. de publi. iudi. in. §. publicoꝝ.Iudicia publica ſunt de publicis cauſis. ⁊ dicūtur qͣſi populica. qꝛ cuilibet de populo commiſſa eſt executio vt ꝯtra crimē leſe maieſtatisin quo oēs d̓ ppl̓o pn̄t accuſare. Qn̄qꝫ iudiciū publicū. d̓r eē iudiciū qd̓ intenditur a crimīe. de hoc Iuſti. de publi. iudi. in prin.Iudicia pͥuata ſūt q̄ ciuilit̓ tractāt̉ ſiue ītentāt̉Iudith vidua laudanda que interfecit Holofernem. et liberauit iſrael de manu hoſtis. ⁊ interp̄tatur laudans: vel iudea. vel ꝯfitens.Iugabilis. lis. ꝯ. t. et hoc le. qd̓ etiā h̓ ⁊ hec iugalis. et hoc le. inuenitur ꝑ ſyncopā .i. iungibil̓vel iugo habilis.Iugalis. lis. ꝯ. t. et hoc le. i. iugo aſſetus ſub ino poſitus qͣſi domitꝰ. Itē inuenit̉ ingal̓. i. iūzibilis. ⁊ tūc d̓r a iugabilis ꝑ ſyncopā. Un̄. ij.Regū. viij. Subneruauit oēs iugales curruūIugerū. ri. ẜꝫ ꝙ cōiter accipit̉ ē ſpaciū terre qd̓vno aratro pōt arare in die. Et inuenit̉ hic iuger. geris. in eadē ſigͣtione Iſidorꝰ dicit ī libroetymo. Ingerū ꝯſtat longitudine p̄cd̓ū ducentoꝝ qͣdraginta. latitudine centum viginti.Iugis. gis. ꝯ. t. et hoc ge .i. aſſiduus ꝯtinnus.