Druckschrift 
Vocabularis breviloquus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

AnteDS

Iracūdia ē vitiū naturale ꝑpetuū. Et ſic iratus ē tꝑe ꝯcitatꝰ. Iracūdꝰ frequēt̓ iratꝰ leIris irꝭ vel iridis. m. g. ē arcꝰ celeſtis uiter dr̄ ab aere qͣſi aeris. eo ab aere deſcēdat adterrā. Sꝫ arcꝰ ꝓprie ē via ipſiꝰ dee. ſꝫ iris ipſadea. Et dr̄ iris qͣſi eris. qd̓ latine dr̄ lis. qꝛ raro mittit̉ niſi ad lite diſcordiā ꝯcitandā Etē nūcia pediſſeqͣ Iunonis. Et nota irꝭ nihil aliud ē qͣꝫ nubes ſoli oppoſita. radijs ſolismultipl̓r īformata. Ea enī ē natura luīoſi corporꝭ. vt ſꝑ ī oppoſitā ꝑtē radios dirigat. Solenī ſit luīoſū corpꝰ radios ſuos mittit ī ꝑtēoppoſitā. in qn̄qꝫ nubē inuenit in vna ꝑteſui eſt dēſa. in alia dēſior. ī alia dēſiſſima. Itꝭin alia ſui ꝑte ē rara. ī alia rarior. ī alia rariſſima. In illa ē dēſa ſolares radij qͣſi ī vitro incluſi rubeū colorē faciūt. in dēſior: ceruleuꝫ. indenſiſſima nigrū. Itē in rara ꝑte faciūt viridēī rariori croceū. ī rariſſima albu. Et ita ẜꝫ maiorē dēſitatē illiꝰ nub̓ magꝭ accedit ad coloresnigredī affines. Scd̓ꝫ maiorē raritate magiaccedit ad colores albedini affines. Pretē̓a nubes illa qͦddā corpꝰ ē ꝯpoſitū ex qͣttuor elem̄t aqͦſū. ſol̓ radio accēſa a qͣttuor elem̄tꝭ qͣdriꝑtitū ꝯͣhit colorē. Cōtrahit ab igne ruben. abaere ceruleū ſiue lucidū vel purpureum. ab acviridē. a terra nigrū. Hinc ē. ſi videat̉ irꝭ inmane videt̉ ī occidēte. ſꝫ in veſꝑe videt̉ ī oriente. Si ī meridie videt̉ in ſeptētrione. In meridie videri nūqͣꝫ pōt ſol ī oppoſita ꝑte nūc̄poſſit. Et hīc ꝓpt̓ varietate coloꝝ irꝭ dr̄ q̄dāgēma etiā q̄dā herba. qꝛ eiꝰ flos coloꝝ varietate celeſtē arcū imitet̉. Un̄. Circulꝰ eſt irꝭ. laIrinos ē ſeries or̄onis ypis herbaqꝫ dr̄ irꝭ.vel ꝯſtructio tenorē ſuū vſqꝫ ad vltimū ẜuāsvt apud Uirgi. In pͥncipio celū ac t̓ras cāpoſqꝫ liq̄ntes. Lucentēqꝫ globum lune titaniaqꝫaſtra. Spūs intꝰ alit ẜm Donatū. Beda ꝟodicit. Irinos .i. ꝯueniētia dr̄ qn̄ ſeries or̄onistenore ſuū vſqꝫ ad vltimū ẜuat. nulla videlicꝫalia vel ꝑſona mutata. vt in pͣs. Deꝰ ī noīetuo ſaluū me fac ⁊c̄. vſꝫ ait. ꝓpoſuer̄t ⁊cͣIronia ē tropꝰ ꝯͣriū qd̓ conat̉ on̄s .i. tropuson̄dēs id ꝯͣriū qd̓ conat̉ .i. qd̓ vult. vt in liº.Regū. Clamare voce maiori. Deꝰ enī Baalforſitā loqͥt̉. vt in diu̓ſorio ē. aut dormit vt excitet̉. Hāc niſi gͣuitas ꝓnūciatiōis īnueritfiteri videbit̉. qd̓ negare ꝯtēdit ẜm Donatuꝫ:Hugꝭ. ꝟo dicit. Ironia ē ſnīa ꝓnūciatiōi ꝯͣᵐhn̄s intellectū .ſ. ſic. Laudās vt vituꝑare intelIrrefragabilis lis.. t. le. i. inuī. ligat̉cibilis cui reſiſti vel inſtari pōtIrregl̓aritas ē q̄dā nota ſiue īpedimentū cano

nicū ex facto ſiue facto ꝓueniēs. qͥs ad eccleſiaſcicos ordīes ꝓmouen ꝓmotꝰ in eiamīſtrare ꝓhibet̉. degͣdari ſiue depōi qn̄qꝫIrreueres entis .i. reuerens inuerecundus:Inde irreuerētia tieIrriguꝰ gua guū .i. madidꝰ vel fertil̓ vl̓ fecūdꝰvl̓ ſtercoratꝰ. dr̄ ab irrigo gas. Un̄ Oratiꝰ īẜmōibꝰ. Irriguo nihil ē eluciꝰ horto. Et irriguū gui. Un̄ Iudicꝭ i. Irriguū ſuꝑius ⁊c̄.ante SEIs ea id. ſcribit̉ ſine h. Un̄ ī pl̓i ij ijs ſine h dn̄t ſcribi per geminū i. Sed hi he hisdn̄t aſpirari. vnū ī vnū eſcribi. Et nota id ē ē ſūt due ꝑtes. vt cuꝫ dr̄. Marcꝰ.i. Tulliꝰ. vel Marcꝰ eſt Tullius. Idē velhoc ē pōt eſſe vna dictio cōpoſita. qꝛ ꝯſtatex ntō v̓bo. Etiā ſunt ꝯiūctiōes expoſitiue vt quidā putauerūt. nec etiā talis ſpēs coniunctionū inuēta ē. Sunt or̄ones expoſitieEt illud ꝓnomē hoc venit demōſtratīe.nomē id relatiue reſpicit intellectum p̄cedentis termini ſuppoſitum. ſumit̉ in neutro genere. in ſingulari numero.Iſaac interp̄tat̉ riſus ẜm PapiāIſachar interp̄tat̉ merces. cor. pe. Un̄ ī Aurora. Eſt aſinꝰ fortꝭ Iſachar recubās ꝓpe meIſagoga ge i. inſtructio vel ītroductio tasUnde apud dialecticos introductiōes ad artem dialecticam īſagoge dicuntur. Et etiā liber Porphirij dr̄ Iſagoga. qꝛ introductoriuseſt ad libꝝ predicamentoꝝ. Inde hic iſagogꝰi. introductor lr̄arumIſboſeth vir cōfuſiōis interp̄taturIſcalidus da dum. dicit̉ ab excolo is. vt ageiſcalidus qͣſi excolidus. qꝛ a cultura exierit.ſicut excōſul. qꝛ a cōſulatū diſceſſeritIſis idis. f. t. eſt dea lanificū ẜm fabulas egyptioꝝ. que habuit duos fratres. ſcilicet oſirim ciphonem. Et ipſa dea. Iſis nupſit oſirimmarito. qd̓ aliter frater dolens. cuꝫ occidit quepropter oſirim filio ſuo oro fugit in bibluꝫſyrie querendo occiſum oriſim amariſſime lamentando donecorus creuit. qui interfecit tiphonē patruū ſuū. ſui patris occiſorem fratrem ac ſuū auunculūIſopus pi. eſt herba apta pulmonibꝰ purgandis. Iſopus etiā dicit̉ ſparſoriū aque. qꝛ inbuſdā locis fit ex illa herba. vel dicit̉ ſic propter ſimilitudineꝫ purgationis. Et eſt. f. g. vij.Hugꝭ. Inuenit̉ tn̄ in neu. ge. hoc iſopuꝫ. Un̄Macer de viribus herbarum. Et iſopum ſiccum calidum quoqꝫ tertius illi. Eſt in vtroqꝫ