℟ante33
Internꝰ na nū .i. interior. ⁊ dr̄ ab intusInterpola le. eſt qued ā veſtis q̄ dū ſit vetꝰ adnouā ſpēm reducit̉. ⁊ fit qͣſi nouaInterpres pretꝭ. cō. t. dr̄ q̄ diu̓ſa genera līguarū nouit .ſ. qͥ vnā linguā expoīt ꝑ aliā. vl̓ vnālinguā trāſfert in alia. ⁊ d̓r ab int̓ ⁊ pres qd̓ ēdiues. qꝛ īterp̄tes ditāt loq̄lā. trāſferētes vocabula de vna loq̄la in aliā. Uel dr̄ a ꝑs ꝑtisqꝛ interpres eſt mediꝰ duaꝝ linguarū cū trāſfert ⁊ expoīt vnā ꝑ aliāInterſcalare ris. eſt lignū ex trāſuerſo in ſcalapoſitū. In̄ interſcalaris cō. t. ⁊ hͦ re dr̄ interpoſitiuus. Un̄ ꝟſus. interſcalaris dicit̉ qui noncōtinue interponit̉ ad modū ſcalariū in ſcalaInterſcapulū li .n. s. ē ſpaciū qd̓ eſt int̓ ſcapuInterſignū gni. vel interſilas. ⁊ cor. pigniū gnij. qd̓ eſt int̓ duo ſigna. vel ſignū qd̓ ēint̓ aliqͦs ſicut aliqͥd ſolet mitti de vno loco adaliū cā ſigni ⁊ noticieInterſtitiū tij .i. interuallū ſpaciū inter aliqͣ.⁊ dicit̉ ab inter ⁊ ſto ſtasIniuallū li. n. s. i. ſpaciū int̓ capita valloꝝ .i.ſtipitū qͥbꝰ vallū fit. Un̄ ⁊ cetera ſpacia qn̄cdicūt̉ īterualla. Sꝫ magꝭ ꝓpͥe interualluꝫ diſpaciū tꝑis. Intercapedo ꝟo localis diſtantiprie appellat̉. In̄ hoc interuallū li dimi.Interuetus tus tui .i. interceſſioInterula le. f. p. i. camiſia. ⁊ dr̄ ab intꝰ. qꝛ ītꝰtuxta carnē induit̉. In̄ interulatꝰ tātū .i. interula ſiue camiſia indutꝰ. Itē ab interula dr̄ interulus la lū. i. īterior. ⁊ cor. pe. vn̄ Marcial̓.capel. Quī etiā īterulos gaudēs diſſoluē nexInteſtata hereditas ē q̄ teſtimonio ſcripta nōē. aut ſi ſcripta ſit iure tn̄ nō eſt editaInteſtabilis cō. t. ⁊ hͦ le. qͥ nō eſt dignꝰ vt inteſtē recipiat̉. vel vt teſtamētū faciatInteſtatꝰ dicit̉ qͥ oīno nō fecit teſtamētū: velſi fecit ſꝫ non rite ⁊ poſtea rupit ex certꝭ cauſisvel ſi ex iſto teſtamēto nemo ſit heres. Inſti. dehere. qͥ ab inteſta. deferunt̉. in pͥn.Inteſtinꝰ nanū .i. intrinſecꝰ ca cū. ⁊ dr̄ ab intꝰIn̄ hͦ inteſtinū ni. Et dicūt̉ inteſtina interiora. qꝛ in interiori ꝑte corꝑis cohibent̉. q̄ iō longis nexibꝰ ad modū circuloꝝ ordinata ſūt. vtſuſceptas eſcas paulatī egerāt. ⁊ ſuꝑadditꝭ cib̓nō īpediant̉. Uel inteſtinꝰ dr̄ ab in. ⁊ teſta. In̄bellū dr̄ īteſtinū qd̓ ē int̓ teſtas .i. muros cītatꝭEt īteſtina īteriora. qꝛ qͣſi ī teſta recōdita ſūtInthroniſatio onis. ē alicuiꝰ ī ſuā dignitateꝫvel ſuū thronū introductio vel īueſtituraIntimas atꝭ. cō. t. i. interiꝰ habitās vel ſecretarius vel ꝯſiliariꝰ creditarius qͥ ſcit ſecreta ⁊ inIntolerabil̓ lis. cō. t. ⁊ tima cordis l̓ domꝰ
hͦ le. qd̓ n̄ valꝫ nec dꝫ tolerari. ⁊ ſcribit̉ ꝑ vnn̄lInconſus ſa ſū .i. nō tonſusIntroneꝰ nea nen̄ .i. interior. ⁊ ꝓprie qͥ quadāimportunitate ſe ingerit intro vt comedatIntrorſus ſa ſū .i. intrinſecꝰ. Sꝫ frequētiꝰ introrſū īuenit̉ in vi adu̓bujInualitudīariꝰ .i. lāguē̄s ſin̄ valitudīe ẜꝫ paInualitudo inis. f. g. debilitas. ībecillitas īfirInuectiuꝰ a ū .i. detractoriꝰ malignꝰ. ⁊) mitasdr̄ ab inueho his. Et hͦ inuectiuū ui. ⁊ hec inuectīa ue. ipſa īuectio detractio vituꝑatio. Ur̄⁊ qͥdā liber Ciceronis dictꝰ ē Inuectiue arū. ꝓpter inuectiuas factas ibi in cantilenasInueſtitura ē alicuius in ſuū ius ītroductio.⁊ ē ꝓprie poſſeſſio vel poſſeſſiōis traditioInuetariꝰ ria riū .i. facil̓ ad īueniēdū. Itē īuētariū in iure dr̄ libellus qͥdā in qͦ oīa boa hereditaria q̄ apud aliquē īueniunt̉ ꝯſcribunt̉ Etoīa ī illo libello ꝯtinēt̉. vt ſciat̉ qͣntū eo tꝑe vl̓die qͦ ſcribebat̉ in bonis ſuis ꝯtinebat̉Inuidētia tie .i. inuidia. ⁊ dr̄ ab inuidēs. Un̄Augꝰ. Nō eēt īuidētia ſi eſſet ꝯcors differētiaInuidus da dū. q̄ īuidet. In̄ hͦ īuidia die. Eteſt īuidia odiū aliene felicitatis. Uel inuidiaē ex aliena felicitate in aīo cuiuſcūqꝫ īnata triſticia. Inde īuidioſus ſa ſū. cui inuidet̉. ⁊ raroqͥ inuidet. Un̄. Inuidioſus ego nō inuidꝰ eſſelaboro. Et vt dicit Oratius. Inuidia ſiculi n̄inuenere tyranni. Tormentū maiꝰ ⁊c̄. Priſcianus dicit. Inuidus qͥ hꝫ inuidiamInuiolatus an .i. ītactꝰ integer ẜm Pap̄.Inuitus tā tū .i. nō volēs qͣſi ꝯͣ vita .i. voluntatē. ⁊ dicit̉ ab in ⁊ vitaInuius a u. nō patēs vie. vbi nō eſt via extraviā. ⁊ dr̄ ab in ⁊ viaInuolutrū tri .n. s. i. īuolutio cuiuſlibet rei qd̓fit cū in nr̄is dictꝭ aliud īuoluit̉ qͣꝫ dici videat̉ẜm Hugꝭ. Papͥ. ꝟo dicit. Inuolutrū abſcōſūoccultū. dictū ſic ꝙ in ſe habeat aliud īuolutūUn̄ Ezech̓ .xxv. Inuolutrꝭ hyacinctinisInuoluulꝰ li. m. g. pe. cor. q̄dā beſtia q̄ vt hoīesfacilius decipiat inuoluit ſe aliqͣ reIante OEIoab̓ interp̄tat̉ ſpirās vel dn̄i roburIoas interptat̉ vbi eſt incenſū dn̄i. Propriaethimologia eſt noīs. Iſte ē qͥ ſil̓acra cōbuſſitIoathan interp̄tat̉ ꝑfectus pulcer. ethimologia noīs eſt. Fecit enī rōneꝫ in conſpectu dn̄i. ⁊portā dn̄i edificauit excelſamIob interp̄tat̉ dolēs. propter percuſſionē carnis ⁊ paſſionē doloꝝ