GanteT
vel genio .i. ingenio.Geniſta ſte. ꝯͣ. p. dr̄ a genus. Et ſunt geniſte qͥdā heretici ſic dicti. qꝛ de gene̓ abrae ſe eſſe gīoriātur. Nā ⁊ in babylonia cū veniſſet popl̓usdei. pleriqꝫ relinquentes vxores ſuas babylonijs mulieribꝰ adheſerant. quidā āt iſraheliticis ꝯiugijs tm̄ ꝯtenti. vl̓ ex eis geniti dū reu̓ſieſſent de babylonia diuiſerūt ſe ab omī populo ⁊ aſſumpſerūt ſibi hoc nomē geniſte iactantie cauſa.Genitale. lis. n. t. dr̄ a genio deo vl̓ a gignēdo.Et genitalia dicūtur q̄daꝫ corꝑis ꝑtes .ſ. ſexusvirilis ⁊ feminei. Hec ⁊ pudēda ⁊ verenda averecūdia dicūtur vn̄ ⁊ operiūtur. Dicūtur etinhoneſta. qꝛ nō hn̄t ſpeciē decoris ſicut membra q̄ in promptu ſunt. idē qd̓ veretrū. Ind̓ h̓et hec genital̓. ⁊ hoc le. qd̓ ſpectat vl̓ ꝑtinet adgenitale vl̓ ad geniturā ẜm Hug. Pap. etꝭ d̓tGenitalia vn̄ vir generat aut mulier parit.Genitiuus. a. ū. qd̓ ꝑtinet ad genitura. ſcꝫ naruralis. vt genitiua forma. vl̓ imago. i. in qͣ genitus eſt. Et hic genitiuꝰ. ui. pro quodā caſu.qꝛ alios caſus ex ſe gignit. vl̓ qꝛ ꝑ ip̄m genusſignificamꝰ. vt cū dr̄ hoc genus Priami.Genitor. torꝭ. m. t. dr̄ a gigno. nis. ⁊ ē nom̄ nature vl̓ originis. Pr̄ ꝟo dignitatꝭ ⁊ honorisUn̄ ſenes pres dicimus.Genitura. re. .i. generacō l̓ ſcl̓i poſteritas.Genitꝰ. ta. tū. dr̄ a gigno. nis. Et hic genitꝰ ti.ꝓ filio. ⁊ hec genita ꝓ filia. Et cōponit̉ genitꝰIngenitus. ta. tū. i. non genitꝰ. pͥmogenitꝰ. ta.tū. ⁊ vnigenitꝰ. ta. tū. Primogenitꝰ ante quemnullus ē genitus. Unigenitus an̄ quē ⁊ poſtquē nullus eſt genitus.Genius. genij. m. s. deus qui preeſt nuptus vl̓deus nature. ⁊ dr̄ a gigno. nis. qꝛ qͣſi vim habeat oīm rerū gignēdarū. Ul̓ dr̄ a gignēdis liberis. In̄ hic genialis. lis. dr̄ lectus qͥ ī nuptijsſternit̉ .ſ. in quo ſponſus ⁊ ſponſa cubāt. Sꝫcubile eſt cubinalis lectus. a cubādo. nō a gignēdo dictꝰ. In̄ hic ⁊ hec genialis. ⁊ hͦ le. i. naturalis vl̓ nuptialis vl̓ voluptuoſus. ⁊ hic genial̓r aduer .i. natural̓r vl̓ nuptial̓r vl̓ voluptuoſe. Un̄ Ouidiꝰ. xi. meta. Hoſpitꝭ aduentufeſtū genial̓r gerit. Itē genius ⁊ geniū inueniuntur in alijs ſignificacōibus. Geniū honorpͥuatus. Geniꝰ honor publicꝰ ẜm Hug. Papꝟo d̓t. Geniū honor aut dignitas. vigor. ordinatio. Genialis gͣtus ꝓpinquꝰ affinis.Genorbadū. di .n. s. qd̓ vulgo dr̄ gerinouus.Un̄ quidā. Murilegus bene ſcit cuius genorbada lambit.Genos grece latine dr̄ barba vl̓ natura.
Gens gentꝭ. f. t. eſt ab vno pͥncipio orta mulatudo. vl̓ ab alia nacōe ẜm ꝓpriā collectioneꝫdiſtincta. vt grecie Aſie. Dicta gens ꝓpter qꝛneracōes familiaꝝ a gignēdo. ſicut natio a naſcendo. Gens genus eſt nacōis vl̓ familie. vtclaudie. iulie.Gens ad qͣlitatē refertur. vt pomi pecoris. frnota ꝙ gēs inuenit̉ in eodē ſenſu in qͦ gētilitas. Un̄ in actibus apl̓oꝝ Ecce ꝯuertimur adgētes. Et in euāgeº In viā gētiū ne abieritisGentilicꝰ. ca cū. pe. cor. i. de gētibꝰ exn̄s. vel adgētiles ꝑtinēs. ⁊ dr̄ a gētilis.Gentilis. lis. ꝯ. t. ⁊ hoc le. dr̄ a ges. Et ſtꝭ gentiles ꝓprie qͥ nec circūdūtur. vt iudei nec baptizantur vt xp̄iani. Unde ⁊ gētiles dicuntur.quia tales exiſtunt. vt ſunt geniti. Sed xpiani ita nō ſunt vt fuerunt geniti. qꝛ ſunt baptizati. Sil̓r ⁊ iudei mutātur. qꝛ circūciduntur.Inde gentilitas. tatꝭ .i. collectio gentiliū. vl̓ ꝓprietas qua aliquis dicitur gentilis. ⁊ gentilicus. ca. cū.Gētos .i. decē. ⁊ ꝯponit̉ cū bis. ⁊ dr̄ viginti. q̄ſi biginti. ⁊ cū tris. ⁊ dr̄ triginta. ⁊cͣ.Genu .n. g. in ſingl̓ari indecli. ſꝫ ī pl̓ali genua.genuū. nibꝰ. et ſtꝭ genua ꝯmiſſiōs femoꝝ ⁊ crurū. dcā a gena. eo ꝙ ī vtēo ſint genis oppoſitaIbi em̄ coherēt ſibi. qꝛ infans in vtero caputtenet inclinatū inter genua.Genuimꝰ. na. nū. i. natural̓. Et hic genuinº.ni. i. dens maxillarꝭ. ⁊ etꝭ q̄libet dens p̄t dici genumꝰ. a genio. l̓ a gigno. qꝛ natural̓r gigni hꝫUn̄ Perſiꝰ. Et genuinū fregit in ill̓.Genus. neris. n. t. pl̓a ſignificat. Prīo eī ẜcatpͥncipiū generacōis. vt Rhomulus fuit pͥncipiū rhomanoꝝ. Itē genus ſumit̉ ꝓ multitudine ab vno pͥncipio deſcēdete. vt rhomani ſtꝭvnū genus. Itē dr̄ locus naſcendi. Itē ſumitpro parentela. vt ille ē de gene̓ meo. Itē eſt diſcretio ſexus. Itē ẜcat materiē vl̓ eſt generaliscōdicō ꝓprietatis. vt Iſte arbores ſunt eiuſdem generis. Itē dr̄ vnū de qͥnqꝫ vl̓ibꝰ. ⁊ ſic deſcribit̉ ſic. Genꝰ ē qd̓ p̄dicat̉ de pl̓ibꝰ drn̄tibꝰſpecie in eo qd̓ qͥd. Item capitur pro accidētepartiū oracōis.Geographus. phi. m. s. i. terre deſcriptor. ⁊ dr̄a geos terra. ⁊ graphus ſcriptor. In hec geographia. phie .i. terra deſcripcō.Geomātia. ie. f. p. i. diuinacō que fit in terra. ⁊dr̄ a geos qd̓ ē terra. ⁊ mantia diuinatio. ⁊ nōta ꝙ demones expreſſe inuocati aliqn̄ futurap̄nunciāt per homīes viuos. ſicut in areptitijspatet. Et hec diuinatio fit per ꝑphitōes. ⁊ phitoniſſas. Quādoqꝫ vero futura p̄nunciantꝑ