FMante

cum tenui murmure fundit aqͣs Et d̓t Iſido.rus fundus eſt. qꝛ in eo fundat̉ ⁊ ſtabilit̉ patrimoniumFundus eſt māſio alicuiꝰ cū acceſſionibꝰ.Fundꝰ dotalis eſt qͥ matrimonio ꝯtracto datus eſt ſponſoFundus qͣſi dotalis d̓r qͥ traditus eſt ſponſonondū ſecuto matrimonio. ꝓ qͦ ⁊ ſuꝑiori dcofacit. l. i. ff. de fundo dota.Fundꝰ inſtructꝰ ē edificatꝰ vel cultus.fundꝰ vigens ē terra q̄ mō nō aratur. lꝫ olimfuerit fertil̓. alias q̄ modo aratur licꝫ olim fuerit ſterilisFundꝰ limitatrophꝰ. alias militatrophꝰ d̓r atrophꝰ .i. deſcriptio. ⁊ milite. qͣſi deſcriptus advſum militū qͥ imperiū cuſtodiūt. vt. C. de fū.limitato. l. i. ⁊. l. ſi. accipit̉. li. xi. Al̓ir d̓r fundꝰlimitoſus. vt ibidē. de fun. limi. ⁊ pal.Fundꝰ ſaltuēſis eſt fundꝰ in qͦ eſt ſaltus. C. defun. ſaltu. li. xi.Fundꝰ reuelatꝰ d̓r qͥ olim erat paluſtris. nūcaūt factus eſt ſerenus alias terrenus. C. de fū.pa. l. fi. li. xi.Fundum diuidi in ceteras regiones. eſt ip̄umdiuidi in determinatas ꝑtesFungus gi. i. boletus ⁊ d̓r a phos qd̓ eſt igniseo ꝙ fungi aridi ignē acceptū ꝯcipiāt ⁊ retineant. Uel dicunt̉ fungi a fungor geris ẜm vocē. a defungor ẜm ſignificatōem. qꝛ ex eoꝝ genere qͥdā ſūt interēptorij. Un̄ ⁊ defuncti mortui dicunt̉. vn̄ qͥdam. Boleti leti cā fuere tui.Inuenit̉ etiā fungꝰ ꝓ veteri pānoFuniculꝰ li. i. ꝑuus funis.Funis nis. m. t. i. corda. ⁊ d̓r a phos qd̓ ē ignis. qꝛ funes an̄ vſuꝫ papiri olim in vſu luisfuerūt circūdati cera.Funus neris. n. t. i. cadauer. ⁊ d̓r funꝰ a funibꝰaccēſis .i. cādelis qͦs an̄ feretꝝ an̄ papiri vſuꝫcera circūdatos ferebāt In̄ funereꝰ rea reū ⁊ funeſtꝰ ſta ſtū. ⁊ h̓ hec funebris ⁊ hͦ bre. oīa in eodem ſenſu .ſ. luctuoſus mortal̓. Tn̄ dn̄t ẜᵐ ꝓprietatē. qꝛ funebre ē luctuoſū. Et funereū eſtqd̓ ex funere ꝯſtat. l̓ qd̓ ad funꝰ ꝑtinet. Funeſtū ꝟo qd̓ funere ē inqͥnatū. Et funebris cor.pe. natural̓r. vn̄ Oratiꝰ in ep̄i. Ira truces inimicitas ⁊ funebre bellūFunuſculū li. ꝑuū funusFur furis. ꝯ. t. ꝓprie eſt ille qͥ claꝫ ⁊ plerūqͣꝫ denocte reꝫ aliena amouet inuito dn̄o grā lucrādi. Et ſubaudi ſine armis. vt in Autꝭ. ſꝫ nouo iure. C. de fur. ⁊ ſer. cor. Et d̓r a furnꝰ naͣ nūqd̓ eſt nigꝝ. qꝛ vt plurimū in obſcuro furat̉.Sed latro d̓r qͥ latet in ſiluis. ⁊ expoliat trāſe

untes. vn̄. Fur latet in ſurno latro ſe fert obuius vltro. Et ꝓdu. fu. in gtō. vn̄ Oratiꝰ ī epi.Et dn̄m fallunt ⁊ ꝓſunt furibꝰ gͦ. In furūcūlus li. dimi. i. ꝑuus fur.Fur manifeſtꝰ d̓r qͥ in ipſo maleficio eſt dep̄henſus. vel in loco in qͦ ꝯmiſſum ē furtū. velpoſt furtū factū. dū tn̄ furto dep̄hendit̉. an̄qͣꝫdeportauerit ad locū ad quē deſtinauerit. Inſtꝭ. eo. ti. §. manifeſtus.Fur nō manifeſtꝰ d̓r qͥ cū re furtiua in ipſo actu furandi nō dep̄hendit̉. ſed iaꝫ deportaueratad locū in quē deſtinauerat nihilominꝰ poſteaꝯuincit̉ de furto.Furabula loꝝ nu̓i pl̓is .n. g. i. tenebre. qꝛ furātur nobis viſum ⁊ diſcretōem reꝝFurca ce. f. p. d̓r a fur ⁊ cilleo. qꝛ ibi fures cillētur .i. mouent̉. ⁊ hꝫ minꝰ pene qͣꝫ crux. qꝛ ſtatiſtrāgulat ⁊ interficit. Ite furca eſt inſtr̄m qd̓daꝫ ruſticoꝝ. ⁊ ẜm hoc d̓r a frumentū ⁊ cilleoqꝛ cū ea mouet̉ frumentū in area Uel furca d̓ra fero fers ⁊ caput. qꝛ antiqͥ ſolebāt deferre capita occiſoꝝ hoīm in ea Inuenit̉ etiā furca trāſlatiue ꝓ qͣdam violētia. Un̄ Oratiꝰ in ep̄i.Natura expellēs furca tn̄ vſqꝫ recurret. In̄ fuicatus tā tu. qd̓ ꝯponit̉ bifurcatꝰ tā tū. trifurcatus tā tum.Furcella le. dim .i. ꝑua furcaFurcelles liū. f. t. ſunt ꝓpͥe ille furce vbi ſuſpēdunt̉ fures ⁊ latrones. qꝛ ibi cillent̉Furciferrarū. pe. cor. i. ferēs furcā. ⁊ d̓r a furca⁊ fero Furcifer etiā dicebat̉ olim qͥ ob leue delictū cogebat̉ a dn̄is (ignominie magꝭ qͣꝫ ſupplicij cā) furcā circa viā ferre. p̄dicās pcm ſuū. etmouere ceteros. ne qͥd ſil̓e peccarēt Furcifer etꝭdicebat̉ homicida dānatꝰ ad furca. vel qͥ dignꝰ erat furca. qꝛ ꝯſuetudo olim erat dānatosſua patibula portare ad locū ſuſpēſionis. ſicutlegit̉ xp̄m Ihm dn̄m noſtꝝ feciſſeFurcula le. dimi .i. ꝑua furcaFurfur furis. m. t. d̓r a farina vel farre. qꝛ̄ eoꝝpurgamētū ē. In̄ fur fureꝰ rea reū. de furfure factus. Et vide fur ſimplex ē latro. ſꝫ fur gemīatū .i. furfur ē cibꝰ porci. vn̄ qͥdā. Fur ſimplex latro geīatū ſit cibꝰ apro. Et ē. m. g. lꝫ qͥdā dixerūt. gͦ. n. ꝯͣ qͦs d̓r. Furfura q̄ dixit ſꝑ de furfurevixit. Itē furfur furꝭ ē q̄dā auis q̄ nō paſcit̉ niſi furfure. hec eadē d̓r furfurio onis.Furia rie. f. p. i. inſania. ⁊ d̓r a ferio rꝭ. qꝛ feritcorda hoīꝫ ⁊ ea reddit ꝯmota In̄ h̓ ⁊ hͦ furial̓⁊ hͦ le. In̄ furial̓r adu̓. ⁊ hͦ furialitas tatꝭ. Etfurioſus a ū. q̄ ritu furiaꝝ fert̉ ⁊ ab eo furor nūqꝫ recedit. Et furiatꝰ tā tū qͥ furit ex cā. Itē furie aꝝ. ſūt pene infernales. eo ꝙ furere faciant.