anteUy

⁊ conſeruādorū. qd̓ locū hꝫ tam in bōne qꝫ inmale fidei poſſeſſoribꝰ ⁊ in p̄donibus. vt. ff. depeti. here. l. ſi a te. §. fructus. Fructuū autē aliſūt induſtriales. vt frumētū vinū oleū ⁊ ſil̓iaſcꝫ lac ⁊ lana. q̄ ſine induſtria hoīs nō ꝓueniunt. Alij ſunt fructꝰ naturales qui ex ip̄a natura ꝓueniūt ſine magna induſtria hominis. vtoma pira ficus ⁊ hmōi.Fructus ꝑcepti dicūtur qͥ aliquo mō ſunt a ſolo ſeꝑati ⁊ in horreis reconditiFructus ꝑcipiendi dicūtur qui immaturi ſūtquos verus dn̄s poſſidet.Frugalis. lis. ꝯ. t. ⁊ hoc le. i. vtilis ſobriꝰ moderatus ꝯtinēs. In̄ frugalit̓ aduer. Et hec frugalitas tatꝭ .i. vtilitas parſimonia l̓ modeſtia cōtinētia temꝑantia parcitas ſobrietas. Eſt aūtfrugalitas ꝟtus inter auariciā et ꝓdigalitatē.Frugeria. rie. dea frugū. et d̓r a fruge.Frugi oīs ge. indecli. ꝑ oēs caſus .i. bonꝰ vtilisvalēs temꝑatꝰ modeſtus. vl̓ ẜm Priſtianumfrugi ē dtūs huiꝰ noīs fruges et figurate et intrāſitiue ꝯiungit̉ cū oī caſu. cū vtroqꝫ numerocū qͦlibꝫ genere. Un̄ Eccl̓. xxxi. Nō frugi. Idēdicas de nihili cordi mancipi nemācipi.Frugiferra. rū. i. ferens frugem .i. vtilitateꝫ velfructū. Et hec frugifera. re .i. terra. et hic frugifer id eſt ager.Frumen inis. n. t. i. ſumma et eminens ꝑs gulcvel gutturis. ꝓxima ꝑs gurguliōi qͣ cibꝰ et potio deuorat̉ q̄ ſapor cibi et potus diſcernit̉ et qͣfruimur cibis et veſcimur. Et eadē ructa et rumē. ſꝫ rumē in beſtia. ructa vel rumē in homīeSed in greciſmo d̓r. Gutturis eſt imum rumen frumen quoqꝫ ſummūFrumentū ti .n. s. d̓r a frumē vel fruor. qꝛ p̄cipuū eſt ad fruendū In̄ frumentoſus ſa. ſum. i.plenus ⁊ abūdans frumētoFruſtratus ta. tū. d̓r laboris fructu euacuatusilluſus. ⁊ d̓r a fruſtror aris.Fruſtū ſti .n. s. ſine r. in vltima ſillaba eſt particula carnis vel panis. ⁊ d̓r a frume qꝛ capitur a frumine.Frutex cis. m. t. i. denſitas virgulaꝝ vl̓ ꝑuaruꝫarboꝝ vel ſpinaꝝ ⁊ d̓r a fruor eris. vel a frugeQd̓ aūt d̓r frutex qͣi frōde terrā tegēs etymo.eſt ⁊ cor. fru. Un̄ Ouidiꝰ de arte li. iij. Turpepecꝰ mutilū turpis ſine gramīe cāpus. Et ſinefrōde frutex ⁊ ſine crine caput Itē ī ep̄i. Mōsfuit apparēs frutices ī vertice rari. Inͣ frutetri.ti. locus vbi frutices creſcūt Un̄ Hieremie. xi.Et cōbuſta ſunt fruteta eius.Frux vel fruges. gis. f. g. ſed ntūs deficit in vſuẜm Pap. d̓r anni vtilitas alimonia. copia ci-

balia. annona. Et ſunt fruges liquide. frumēta vero arida ⁊ ſicca. Et ſunt frumēta oīa quehabent ariſtas. fruges vero reliqͣ. Et nota ꝙ ſegetes dicunt̉ dū ſerunt̉ a ſerēdo .i. ſeminando.Meſſes dū colligunt̉ a meto tis. fruges dumfruunt̉ a fruendo .i. veſcendo.Fante UOFucatus ta. tū .i. coloratus vel fuco ſuppoſitꝰEt vt dicit Pap. Fucata depicta tincta. adulterio contaminata. ficta nō vera id eſt diuerſicoloris.fucoſus ſa. ſum .i. ſuꝑtinctus fuco. ⁊ d̓r a fucꝰFucus ci. eſt maior ape. minor ſcabrone. ⁊ d̓r afagin qd̓ eſt comedere. qͣſi fagus. eo ꝙ alienoslabores edit. Nō em̄ mellificat ſed aliarū melcomedit. vn̄ Uirgilius. Ignauū fucus. pecusa pſepibꝰ arcet. Et hinc hic fucus ci. genꝰ herbe vn̄ fit quedā tinctura q̄ ſil̓r d̓r fucus. ⁊ ꝓ qͦlibet colore naturali ſuppoſito d̓r fucꝰ qꝛ alienū mentit̉ colorē. Un̄ Sap̄. xiij. Rubicūdūfaciēs fuco colorē. Itē fucus ponitur quadamſimilitudine pro deceptione que ſupponit̉ veritati celande. Unde Boecius de cōſolatōe. Intelligo inquit ml̓tiplices fucos illius ꝓdigijFuga fuge. poteſt ꝑtinere ad illum qui fugit. ettūc deſcendit a fugio. vel ꝑtinere ad illū qui inſequit̉ fugientem. ⁊ tūc d̓r a fugo as. Unde Afugio fuga cū venerit tibi ſit fugientis. Sꝫ fuzo ſi caput illius ſolet eſſe fugantisFugax gacis. oīs ge. i. aſſiduus frequēs in fuga⁊ comꝑat̉. In̄ fugaciter ⁊ hec fugacitas. tatisFugillus li. m. s. ferrū quo extrahitur ignis depetra. ⁊ videtur dici a phos qd̓ eſt ignis ⁊ ge.ro. qͣi phos gerēs. In̄ fugillo as. id eſt ignē depetra fugillo extrahere. In̄ hic fugillator oris⁊ hinc ꝑ figurā fugillatores dicuntur vmbredemonū qui ignem ferunt.Fugitiuꝰ ua. uu. d̓r a fuga. Et fugitiuꝰ recte nemo d̓r niſi qui fugit dn̄m. Nā ſi paruulꝰ puera nutrice aut a ſchola diſceſſerit fugitiuꝰ nō eſtFulcimē inis. n. t. i. ſuſtentamentū. firmamentum. auxilium. Fulcimentū ti. idem.Fulcꝝ cri .n. s. proprie d̓r ſponda ſiue pes lecti⁊ d̓r a fulcio cis. qꝛ fulſit lectū. Inuenit̉ qn̄qꝫpro ornamento lecti. Inde fulcratꝰ. ta. tū. i. fulcrum habens.Fulgethra thre. lux que apparet an̄ tonitruū.⁊ d̓r a fulgeo vel fulgens ⁊ ethra. quaſi fulgēsethra vl̓ quaſi fulgor ethre. hoc grece d̓r caſmavulgo aeris porticus. Et hoc ꝓprie etiā dicitur ſplendoꝫ ignis.