FanteI

dici a fico arbore. qͣi plenus ill̓ arboribꝰ. Et aficū fructu qͣi plenꝰ tali fructu .ſ. ficuūFicticius cia. ciū. ⁊ ficticōſus ſa. ſuꝫ. i qͥ fingitvel qd̓ fingit̉. Itē ficticij vel ficticoſi ꝓpͥe ſufaſi amici ⁊ ſimulatorij .ſ. qui fingūt facere aliquid ad ſeruitiū amici ⁊ faciūt vt ei incōmodū preſtēt. Un̄ et fictō d̓r falſa ⁊ ficta aīcitiaquaſi ficta actio ⁊ ficticij dicūtur ficte agētes.Fictil̓. ꝯ. t. et hoc. le. pe cor. qd̓ facile fingi p̄t.vel qd̓ iā fictu ē. et d̓r a fingo gis. Un̄ ⁊ vaſaterrea fictilia vocātur quaſi ficta ⁊ ꝯpoſita. vtaliquā formam habeant.Fictor. oris. i. t. qͥ cōponit vel ordinat aliqͥdſicut qui capillos mulieꝝ linit ⁊ ꝑtractat vngit ⁊ mitigat. In̄ fictoriꝰ ria. riū q̄ fingit vl̓Ficulneance. ē ꝑua ficus. ⁊ d̓r a fi fingico arbore. In̄ hoc ficulnetū ti. locus vbi creſcutficulnee. qd̓ et hoc ficetū d̓r a fico. Et ficulneꝰa. n̄. de ficulnea exn̄s. vel ad ficulneā ꝑtinens.qd̓ et ficeus. cea. ceū. ⁊ ficulnꝰ a. ū. dicit̉ ficeusetiā pōt deriuaris ficu fructu.ficus ci f. s. ꝓ arbore Un̄ luc. xiij. Arborē ficihēbat quidā. Et d̓r a fecūdus eo ꝙ ſit fecūdior ⁊ feratior oībus alijs arboribus. qꝛ bis velter generat fructū in anno. ⁊ vno matureſcētealter orit̉. Hīc ⁊ carica d̓r fructꝰ eiꝰ vel maſſafructuū eiꝰ a copia. In̄ hec ficꝰ us. ui. ꝓ fructuilliꝰ arboris quar. decli. ⁊ deſinit ablatiuus invbus. Inuenit̉ etiā pro quadā infirmitate. ſimiliter ficꝰ cus. qͣrte declina. ſed dr̄nt. qꝛ ficꝰ ꝓmorbo eſt ge. maſ. ſꝫ ficus ꝓ fructu ē ge. fe. Cecilianus tn̄ voluit ꝙ ficus ꝓ morbo ē ſcd̓e decli. Un̄ Martialis coquꝰ. Cū dixi fiens rides qͣſi barbara verba Et dici ficos Cecilianeiubes. Dicemus ficus qͦs ſcimus in arbore naſci Dicemꝰ ficos Ceciliāe tuos Itē verſꝰ. Arbore de fico maturas collige ficꝰ Sꝫ tumidosficos nullus mihi mittat amicus Inuenit̉ ecficus ci. f. gͦ. ſcd̓e decli. ꝓ fructu Hieremi. xxiiij.Et ecce duo calati pleni ficis. Itē Marci. xi.Nō enī erat tp̄s ficoꝝ Un̄ Greciſ. Eſt ficꝰ morbus eſt ficus fructus et arbor Dicit̉ hic ficuspro morbo. ſed ꝓ reliquis hec.Fidecula le. dimi .i. ꝑua fides.Fidelia lie f. p. i. olla dicta a fidel̓. qꝛ ſit fidel̓ īſeruādo Un̄ Perſiꝰ Rn̄det viridi nō cocta fidelia limo. Fidelia etiaꝫ pōt eē pl̓is numeri ettūc declinat̉ hic ⁊ hec fidelis et hoc le. vt ī p̄s.Fidelia oīa mādata eius.Fideliola le. dimi .i. ꝑua fidelia ſiue olla.Fidel̓ ꝯ. t. ⁊ hoc le. i. fidus. et d̓r fidel̓ ab eo ꝙdicit vel ꝓmittit bonū. Un̄ quidā. Eſt vir inobſequijs fidus ſermone fidelis. In̄ fideliter

aduer. ⁊ hec fidelitas tatis.Fidelitas ẜm Hoſtien̄. nihil aliud ē niſi inſinrandū qd̓ a vaſallis preſtat̉ dn̄oFides dei. f. g. ē qua veraciter credimꝰ qd̓ neqͣqꝫ videre valemus. ⁊ d̓r a fio fis. Nā credē nōpoſſumus qd̓ videmꝰ. Et ē fides ſi in aīo fiat.qd̓ dictū eſt vel ꝓmiſſum l̓ placitū inter vtroſqꝫ quaſi īter deū ⁊ hoīeꝫ Un̄ et Augꝭ. d̓t ꝙ fides d̓r ex hoc ꝙ fiūt dicta. Et nota ꝙ hic d̓r fidis is. ꝓ chorda ⁊ cor. pri. Itē īuenitur hec fides dis ꝓ virgine quadā. ⁊ cor. etiā pri. ⁊ hecfides dei. qd̓ etiā cor. primā. ſꝫ fido. dis verbūꝓdu. primā. Un̄ orphea. Nulla fidis tāgit ōtāgere fidis. Itē Uirgo fides fidis ē reſonat ſidis in citharādo. Iugit amicoꝝ corda fidesfidei. Ponit̉ etiā fides fidei ꝓ credulitate ⁊ ꝑarticulo fidei. Uū. Credulitaſqꝫ fides articuluſqꝫ fides. Et nota ꝙ ſicut dicit Paulꝰ fidesē ſb̓a ſperandaꝝ rerū argumētū nō apparētiūEt appellat̉ hic fides ſb̓a non qꝛ ſb̓a ſit in genere ſubſtantie. ſꝫ qꝛ quādā ꝓpͥetatē hꝫ ſb̓e. ſicut enī ſb̓a ē fūdamentū et baſis oīm alioruꝫentiū. ita fides eſt fundamentū totius ſpūal̓edificij. Et per hunc modū d̓r etiam ꝙ lux eſthypoſtaſis coloris. qꝛ in natura lucis omnescolores fundantur.Fidei cōmiſſuꝫ ē illud legatū vel relictū qd̓ cōmittit fidei heredis alicui dandū ab eo cū teſtator dicit. heres fidei tue cōmitto vt des leata et cōmiſſa. vt ẜꝫ Azo. ī ſū. C. eo. ti. §. ſeq̄Fideicōmiſſarius ē ille cuius fidei legatū vl̓relictū cōmittitur.Fideicōmiſſaria hereditatis petitio q̄ cōpetitei cui fideiuſſoria hereditas reſtituit̉ ex ſenatuſcōſulto trebelliāo. vt qͥ hꝫ agros cōfines ꝙꝑ ip̄am diuidātur agri vel fundi.Fideiuſſor ē qui alienā obligatiōem in ſuā recipit vel ſuſcipit fidē. pͥncipali nihilominꝰ manēte obligato vicꝫ qui ſe ꝓ alio obligat vt eo ſ.pͥncipali debitore nō ſatiſfaciēte ip̄e ſatiſfaciatEt d̓r qͣſi iuſſu alterius ponens fidē ſuam. vtnſtꝭ. e. t. in pͥn. et ff. e. l. i. ⁊ ij.Fideiuſſor ī rē ſuā d̓r qui fideiubet ꝓ aliqͣ re īea cā qua res futura eſt eius. Uerbi gratia.Dedi procuratorē ad defendendū in cā mea. ⁊et fideiuſſi ꝓ eo iudicatū ſolui. hoc caſu fideiuſſor in rē meā dicor. vt l. ſi defunctus: ff. de ꝓcu.Fideiuſſio ita fit. Si interrogetur fideiuſſorſic fide tua iubes ꝙ iſte debeat. Et ille rn̄de/at fideiubeo. vt Inſtꝭ. e. ti. §. in ſtipulatiōibꝰ.Hodie tn̄ ẜm Hoſti. in ſū. eo ti. §. qualit̓ vulgares vtūtur hoc mo. es fideiuſſor ꝓ tali ⁊ ꝓmittis mihi pro eo. et iſte rn̄det ſic vel ꝓmitto