Fante
ante
cerua. Et pro eodē inuenit̉ hec feles indeclīa.Un̄ Ouid̓. in. v. meta. Feles ſoror phebi niuea ſaturina iacta.felix. cꝭ. oīs gꝭ. i. beatꝰ. fortunatꝰ. diues. Et dr̄felix ⁊ qͥ dat felicitatē ⁊ qͥ accipit. ⁊ ꝑ qd̓ dat̉ felicitas. vt felix tēpus. felix locus. Ind̓ feliciteradu̓. ⁊ felicitas. tatꝭ. ⁊ ꝓdu. fe. Un̄ Lucanꝰ inq̄rto. Felix qͥ potuit mundi vitare ruina. Quoiaceat iā ſcire loco ⁊cͣ.femella. le. dimi .i. ꝑua femina.femellariꝰ. larij .i. mulierariꝰ feīneis vl̓ feīneooꝑi deditꝰ vl̓ femineos hn̄s mores vl̓ volūtatifemine deditꝰ ⁊ obnoxiꝰ qͥ alio noīe dr̄ vxorariꝰFemen. inis. n. t. dr̄ a femur. ⁊ ſtꝭ ille ꝑtes qͥbꝰin eqͥtādo tergis eqͦꝝ adheremꝰ. Tn̄ ⁊ p̄liatores olim ſub feībꝰ amiſiſſe eqͦs dicebāt̉. Ul̓ femen. inis. ē coxa feīne. Un̄ Cantꝭ. vij. Et iuncture feminū tuoꝝ ſicut monilia. In hoc feīalelis. brache feīaꝝ eo ꝙ tegāt femīa. Et hinc dr̄femen qn̄qꝫ pinguēdo illa q̄ ē in pube ml̓ieris⁊ femur q̄ ē in pube viroꝝ. Hec tn̄ ꝓpͥetas ſepe corrūpit̉ apd̓ autores vtētes p̄dictis vocabulis indifferēterFemina. ne. f. p. dr̄ o phos qd̓ ē ignis. qͣſi ignita. qꝛ vehemētiꝰ viro ardet ⁊ ꝯcupiſcit Ul̓ dr̄a fetiditate. qͣſi fecida. qꝛ generat fetū. In̄ h̓ ethec femella. le. ⁊ feminella. le. ⁊ feminula. le. oīadimi. ⁊ femineꝰ nea. nen̄. ⁊ fcīnus. na. nū. i. resfeīne vl̓ ꝑtines ad feminā ¶ Itē feīa p̄t eē pl̓isnu̓i ꝓ coxis ml̓ierū. a femen. inis.Femor. oris. n. t. pe. cor. ⁊ ſūt femora ab inguine vſqꝫ ad genua. dcā a femīa. qꝛ ibi ē diſtinctio eiꝰ ⁊ viri. Ul̓ femur ē coxa viril̓ ꝓpͥe. In̄ hͦfemorale. lis. brache viroꝝ eo ꝙ femora tegātEt ſcias ꝙ femur ⁊ genꝰ ⁊ ſtirps dr̄. actorfenerator. oris. qͥ dat ⁊ accipit fenꝰ qͣſi fenorisFeneſtra. tre. f. p. dr̄ a phos qd̓ ē lux. qꝛ lucē ferat. vl̓ qꝛ ꝑ eā videamꝰ foris lucē Unde ⁊ feneſtra dr̄ qͣi ferēs nos extra. Ul̓ feneſtra cōponit̉aphos ⁊ miniſtro. qꝛ mīſtrat lucē domui. Etſunt ꝓpͥe feneſtre quibꝰ exterior ꝑs anguſta eſtſꝫ interior diffuſa. In̄ feneſtrella. le. i. ꝑua feneſtra. ⁊ feneſtratꝰ. ta. tū.feniciū. cij. ē h̓ba fullonū q̄ nigrā facit tincturā. Un̄ Eſa. i. Si fuerint pct̄a vr̄a qͣſi feniciūfeniculū. li. pe. cor. h̓ba q̄dā. ⁊ dr̄a fenū. qꝛ tuſus huiꝰ herbe ⁊ radices acuūt viſum. In ⁊ feniculū dr̄ qͣſi oculoꝝ fenū. vl̓ dr̄ ſic. qꝛ hec herba ē calida ⁊ ſicca.Fenū. ni .n. s. dr̄ a phos qd̓ ē ignis. qꝛ facile igne accendit̉. l̓ eo flama facile nutrit̉ ⁊ ſcribit̉ ꝑoe diphthongū.Fenus. noris. n. t. i. vſura. ſed vſura ē lucrū de
capitali acceptū. fenꝰ ꝟo lucrū de vſura acceptūUl̓ vſura ē ſine determinato tꝑe. ſicut qͥ accōmodat duodecim denarios ꝓ vno denario qͦtqͦt mēſibꝰ acceptor voluerit. Fenus ꝟo eſt cumtꝑe determīato. ſicut qͥ accōmodat viginti protriginta vſqꝫ ad mēſem. Un̄ fenꝰ vocat̉ auidūqꝛ qͥ ſic accōmodat ſꝑ auet vt illd̓ tp̄s veniatcito. Un̄ Lucanus. Hinc vſura vorax auideqd̓ in tꝑe fenus. Indiffereter tamē vtimur p̄dictis vocabulis. In̄ fenereus. rea. reū.Fera. re. dr̄ oīs beſtia. ⁊ dr̄ a fero fers. eo ꝙ totocorꝑe ferat̉. vl̓ qꝛ vtat̉ naturali libertate ⁊ deſiderio ſuo. ⁊ volūtate ꝓpria ferat̉. fere ſunt etiāſi nō ſeuiūt. Beſtie ꝟo a vaſtando dcē ſunt qꝛmorſu vl̓ vnguibꝰ ſeuiūt quaſi vaſtie. In̄ ferinus. na. nū. i. de fera exūs.Feraculus. la. lū. i. aliqͣꝫtulū ferax.Feralis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le i. mortalis. lugubris. funebris. ⁊ dr̄ a feron qd̓ ē mors.Feratrū. tri. n. s. dr̄ a fera. Et ſtꝭ feratra tecta ſiluaꝝ ſpiſſa.Ferar. cis. oīs. gl. i. fecūdus. abūbās. In̄ feraciter adu̓. ⁊ hec feracitas. tatꝭ.Ferculū. li. n.s. i. miſſoriū. ⁊ dr̄ a fero fers.Fercula etiā dr̄ mēſa ſuꝑ quā ponūtur ferculaItē ferculū etiā dr̄ vaſculū in qͦ portat̉ ferculū. Un̄ in Cantꝭ. Ferculū fecit Salomon rexde lignis libani. ẜm Hugꝭ. Pap̄. ꝟo d̓t. Ferculū diſcus mēſa edētiū. aut vaſculū miſſoriū inquo epule ferūtur.Feretariꝰ. rij. m. s. i. vexillifer l̓ fundibulus vl̓ſagittariꝰ. qꝛ ferat arcū. Unde Ambroſiꝰ ſuperEgeſippū. Sꝫ vt ſolet in ferētarioꝝ plijs pl̓avulnera qͣꝫ neces inferebātur.Feretrū. tri n. s. ē qd̓dā inſtrumētū cū qͦ portātur corꝑa mortuoꝝ. ⁊ dr̄ a feron. qd̓ ē morseo ꝙ ferat mortuū. ꝙ at dr̄ feretrū qͣi ferēs atrūetymo. ē. Quidā tn̄ volūt deriuari feretrū a fero fers. qꝛ ferat mortuos. Alij dicūt feretrū dici. quia ferat tetrū .i. mortuū. ſed potius eſt etymologia.Feria. rie. i. ceſſacō ab oꝑe ẜuili. ⁊ dr̄ a ferio. rꝭ.Un̄ ⁊ feria dr̄ feſtiuus dies in quo ceſſare debemus ab oꝑibus ſeruilibꝰ. in qua ſola res diuina debet geri. ⁊ dr̄ feria a ferendis victimis ⁊ẜm hoc ſoli feſtiui dies dicūtur ferie ꝓprie inquibus ſacrificia precipue ſolent fieri. Sꝫ qͥaqualibet die debemꝰ ceſſare a vicijs. Inde eſt ꝙquilibet dies poteſt dici feria. Scd̓m ergo cōſuetudinē chriſtianorū ſic appellandi ſunt dies. Dies ſolis pͥma feria vl̓ dies dn̄ica. Et dies lune ſcd̓a feria. Et dies martis tercia feria.Et dies Mercurij quarta feria. Et dies Io-
m .i.