FanteA

Extorris. cō. t. i. expers vl̓ exͣ terrā poſitꝰ exul.⁊ ꝓprie expulſus d̓ terra ſua vi. ⁊ d̓r ab ex ⁊terra. Ul̓ pōt ꝯponi ab ex ⁊ torris. et d̓r extorris.i. exul ꝓprie cui interdicebat̉ ignis patrie. Extraduce ſūt due ꝑtes. et ex p̄poſitio traduce nomē qd̓ eſt caſus ablatiui de tradux. cis.Extraneꝰ nea. neū. qͣſi exterraneꝰ .i. extra. terrā.ſuam poſitus. et d̓r ab extra.Extra ordinariū remediū ē qd̓ ob aliquā cāmextra vel vltra curſum ſolitū alicui datur vt reſtitutio minori leſo. vel abſenti cā iuſta neceſſaria vel ꝓbabili. ad que remedia nūqͣꝫ recurrendū eſt qͣꝫdiu remedio ordinario locus eſt adquod poteſt haberi recurſus.Extraordinariū iudiciū ē corā delegato. l̓ qn̄nō ꝓcedit̉ ī figura iudicij. ſꝫ ex officio iudicꝭ inmodū inqͥſitionis vl̓ denūciationis. vide tex.iuncta glo. in. c. qm̄ contra de ꝓba.Extremꝰ vl̓ extimꝰ ab extra exterior aduerbio.i. p̄clarus p̄cellens nouiſſimus.Extricabilis. ꝯ. t. ⁊ hoc le. i. explicabil̓. ſolubil̓.⁊ ꝓducit tri. Un̄ virgilius in vi. enei. Hic labor ille domus et extricabilis error.Exuberis. co. t. ⁊ hͨ bere. d̓r ex ⁊ vber ꝓ māmaEt dicūt̉ exuberes īfātes qͥ extracti ſūt ab vbēExul. lis. cō. ge. i. extra ſolū ꝓpriū poſitꝰ. ⁊ d̓rab exulo. lis. remota. o. In̄ exiliū: lij. qͣſi exira.ſolū ꝓpriū poſitio. extra terminū. et exulariusria riū. qui exulat.Exultatio. onis. f. t. i. gaudiū. Et differt a leticia qꝛ exulratio ē verboꝝ atqꝫ mēbroꝝ leticiavereo mentis gaudium eſt.Exutus. a. ū. i. ſpoliatus. extractus expulſus.Exuſtꝰ. a. ū. i. ꝯbuſtꝰ. de qͦ nihil ſuꝑ eſt.Exuuie. arū .i. ſpolia veſtes. īdumēta. qꝛ exuūt̉Exuuie ⁊ induuie dicūtur tunice ſerpentu. qꝛinduūtur et exuūt̉ ẜꝫ Hug. Pap̄. ꝟo d̓t. Exuuie ſpolia occiſoꝝ hoſtiū vl̓ tunice ſerpentum.Ezechias īterp̄tat̉ fortꝭ dn̄s vl̓ fortitudo dn̄iEzechiel. interptat̉ fortitudo dei. l̓ īꝑiū dn̄i.anteAIIn latinis dictionibus ponimusvt fama filius. In grecis vero dictionibꝰ. ph. vt orpheꝰ. pheton. Scire tn̄ debes ꝙ nō tam fixis labris eſtꝓnūcianda .f. qūo. ph. atqꝫ hoc ſolū intereſt. ſicut dicit Priſcianº in pͥmo li. maioris.Faba be. d̓r qͣſi faga a fagin quod ē comedere.Inde fabarius ria. riū. quod fit de faber vl̓ qd̓ꝑtinet ad fabas. Et hic fabarius. id eſt cantorEt dicebantur apud gentiles cantores fabarijquia illo legumine maxime vtebantur in cibo

Et ꝑ ꝯpoſitionem hec fabafreſa. ſe. qꝛ eam homines frendent .i. frangunt cū molendo ea cōminuūt. Uel ſunt due ꝑtes et d̓r freſus. a. um.i. fractus a frendeo des.Fabella. le. dimi .i. ꝑua fabula.Faber. bri. d̓r quaſi facer a faciendo ferrū. ⁊ d̓ra facio is. quaſi faciens ferrū. Ninc etiā poſteahoc verbū traductum eſt ad aliaꝝ reꝝ artifices .ſ. cum adiectione. vt faber lignarius. fabercarpentarius. Inde hic faberculus. li. dimi. ethec fabriſa. ſe. vxor fabri. Inde hec fabrilla le.et fabercula le. dimi. Inde et fabrica ce. locusfabricādi. Itē faber ꝯponit̉ hic aurifaber bri.Itē a faber. bri d̓r faber bra. brū .i. ingenioſuscautus. pulcer. cōpoſitꝰ. In̄ fabre aduer. quodꝯponit̉ fabrefactꝰ cta. ctu i. artificioſe ⁊ ingenioſe factus. Et ꝯponit̉ faber affaber: bra. brūid eſt valde faber. et etiā infaber. bra. brū. i. nōfaber. nō pulcer. nec cōpoſitus.faber lignarius. dicitur nō ſolū qui ligna dolat ſed generaliter omnis qui edificat. ff. de ver.ſigl. fere. §. fabros.Fabricenſes dicebant̉ qui erant deputati armis faciendis reparandis. et vendendis. vt. l.C. eo. ti. li. xi. Sed Io. an. d̓ ſen. excō. ſi iud̓x livi. dicit ꝙ fabricenſis dīcitur qui publica arma facit. et in publicis fabricis et nō alibi. etdat primiceriori vt reponat in publicis armamentis quoꝝ brachia ſtigmate figurabantur.Fabrateria rie .i. ornatus fabroꝝ vel locꝰ veldomus vbi fabrice ſunt. Uel fabrateria. rie. eſtciuitas campanie. In̄ fabraternus na. nū. Nōmina em̄ deſinentia interia faciūt poſſeſſiuū īnus. r. precedente.Fabril̓. ꝯ. t. ⁊ hoc le. pe. ꝓd. i. ad fabricā ꝑtinēsvel a fabro perfectum.Fabula. fabule. f. p. i. res. que nec ꝟa ē. nec veriſimilis. Et fabulla illa eſt vera que nihil veritatis habet in ſe. Et illa falſa eſt que aliqͥd veritatis in ſe continet admixtū. Sicut em̄ ē inamore modus nō habuiſſe modū. ſic eſt in fabula veritatis nō habuiſſe veritatē. ⁊ dicit̉ fabula a fando. quia in ſolo fatu conſiſtit. Itemfabula qn̄qꝫ dicitur hiſtoria. ſimiliter a fandoquia eam famur. quandoqꝫ locutio. Inde fabuloſus ſa. ſum et hie et hec fabularis. et hoc re.Et hec fabulo onis. recitator fabulaꝝ vl̓ inuētor. et fubulor fabularis id eſt fabulas dicere.vel falſa.Facētia. facetie .i. curialitas vrbanitas. elegantia ſuauitas. et proprie in factis et dicitur a facetus.Facetus. ta. tum .i. curialis. vr banus propͥe de