EanteP

Epatiarius. a. n̄. qd̓ ꝑtinet ad epar. vn̄ PlautꝰCuꝫ te morbus agitat epatiarius.Epenteſis eſt appoſitio ad mediā dictionē littere vel ſyllabe. vt Reliquias danan̄ ꝓ reliqͣs.et induꝑator pro imꝑator.Ephebia. bie .f. p. eſt pͥma ꝑs adoleſcentie ẜmPap. Ephebia etiā d̓r iuuenū eminēs pulcritudo. vel collectio epheboꝝ. ⁊ d̓r ab ephebus.Et vt dicit Alexander. Quo ꝓſtant pueri locꝰeſt ephebia dictꝰ. ⁊ ſic ponit̉ ꝓ ephebian.Ephebian f. ge. eſt locus ꝓſtitutōnis vbi iuuenes meretricabantur et ꝓſtituebant̉. Unde. ij.Mach̓. iiij. Suꝑ hoc ꝓmittebat ⁊ alia centuquinquaginta ſi ptāti eius ꝯcederet̉ gymnaſiūet ephebian ſibi conſtituere.Ephebus. m. s. i. valde lucidꝰ. ſcꝫ iuuenis pulcer ⁊ imberbis In̄ ephebiolus. li. dimi .i. ꝑuusephebus. Et poteſt mobiliter declinari. ephebꝰba. bu. ⁊ ephebiolus. la. luꝫ. pe. cor. Sed ephebus ꝓd. pe. Un̄ Lucanus in tercio. Grandeuoſqꝫ ſenes mixtis armauit ephebis.Ephi. quedā menſura eſt. ſcꝫ triū modioꝝEphimera. re. quidā piſcis qui vno die orituret in eodē morit̉. In̄ d̓r ephimera. re. pe. cor. febris ſimplex. ⁊ nō moleſta. que in vno die affligit hoīem ⁊ eodem die perit. qͣſi ſupra diē nonexcedens. qꝛ vltra vnū diem non ſolet durare.Et inde hec emphimeris. idis genꝰ eſt hiſtorieſ. vnius diei digeſtio. vel vniꝰ diei regularꝭ abbreuiatio. computatio. calculatio. Ephimerisetiaꝫ d̓r tabula manualis. vel liber in quo quotidiani actus ſcribi ſolent. Et ſonat ephimerisapud nos diurnū vel quotidianū. Naꝫ qd̓ latini dicūt diurnū greci dicunt ephimerida. velephimeris d̓r ab ep̄i. id ē ſupra. ⁊ mereo. es qd̓eſt dolere. In̄ ephimeris. meridis. d̓r tabula vl̓liber in quibꝰ vſurarij ſcribūt denarios qͦs mutuo dant ad pignera q̄ recipiūt ꝑ qd̓ cognoſcūtſi lucrātur vel nō. Et ſi damnificātur dolēt ſuꝑdamno qd̓ ipſis creſcit.Ephot indeclinabile. eſt veſtis ſacerdotal̓ qd̓latine interptatur ſuꝑindumētuꝫ. Erat em̄ palliuꝫ ſuꝑhumerale. qͦ tota ſacerdotal̓ ambitio teebat̉. Et erāt duo genera. vnū lineū ⁊ ſimplexqd̓ ſacerdotes habebāt. Alid̓ ex diuerſis coloribus auro gēmiſqꝫ contextuꝫ. habens in vtroqꝫhumero lapides duos ſmaragdinos auro concluſos. in quibus ſculpta erant nomina patriarchaꝝ. quo olim pontifices vtebant̉. Un̄ Ueſtis ephot ꝓprie dicatur pontificalis. Ex auromundo filo quoqꝫ texta quaterno.Ephrata. te. pe. cor. ciuitas eſt. q̄ dicta ē Bethleem. ⁊ non debet vltima accentuari in ephrata

Inde ephrateus. tea. teū. pe. ꝓducta.Epi grece. latine dicitur ſupra.Ephialtes. eſt quedā ſpēs phantaſmatis. quecontingit in ſomnijs. ⁊ d̓r ab ep̄i qd̓ eſt ſupraet altes qd̓ eſt premens. quaſi ſupra pͥmens. qꝛſuo pondere videtur ſuffocare et grauare dormientem.Epibata. te. ꝯ. t. pe. cor. grece qd̓ latine diciturlaicus vel ſuꝑueniens. hic nihil negocij habetin naui. ſꝫ naulo dato in alias terras ire diſponit. ⁊ d̓r ab ep̄i qd̓ eſt ſupͣ ⁊ baton qd̓ eſt nauisEpicauſtoriū. rij .n. s. eſt inſtrum̄tuꝫ qd̓ fit ſuꝑignem cauſa emittendi fumū. ⁊ d̓r ab ep̄i ⁊ cauſtos qd̓ eſt incenſuꝫ. Itē epicauſtoriū dr locusvnguentoꝝ. vbi ſe vngebant ad igneꝫ. vel vbivnguenta fiebāt ad ignē. Epicauſtoriū etiā d̓rlocus diſcernendi cauſas. Et in qualibet iſtaꝝſignificatiōum accipitur cōpetēter in paſſioneſancti Thome.Epicenus. na. nū. pe. ꝓd. i. ſupra cōmune. Un̄quedā noīa dicūtur epicena. vt aquila.Epicyclus. cli. pe. ꝓd. i. ꝑuus circulus poſitusſuꝑ maiore circulū. ita vt epicycli cētrū ſit in linea maioris circuli.Epictaſis. ſis .f. t. eſt adiectio littere vel ſyllabeſuꝑ ſtatum dictionisEpicurus. ri. m. s. qd̓dam genus ph̓oꝝ qui curam ſuꝑ cutē corꝑis habebat. ⁊ d̓r ab ep̄i ⁊ curavel cutis. Dicebant em̄ voluptatem eſſe ſummuꝫ bonū. ignorātes ergo aliam eſſe voluptatem p̄ter carnaleꝫ. dimiſſa aīa. tm̄ corꝑi curamimpendebant. Inde epicureus. rea. rcū. Uel epicurei dctī ſunt ab Epicuro quodā philoſophoamatore voluptatis. ⁊ vanitatis. non ſapientie quē ipſi ph̓i porcū noīauerunt. quaſi voluptatē. qui vanitatis ⁊ voluptatis amator. nonſapientie. ſummū bonuꝫ voluptatem corporisaſſerebat cuius traditiōes epicurei ſequebāturUnde dicebant deuꝫ ex ꝓuidentia nihil agereIn mundo oīa conſtare ex corꝑibus. Animaꝫnihil aliud eſſe qͣꝫ corpus. Unde et dixiſſe ſertur. Non ero poſtqͣꝫ mortuus fuero.Epicus. ca. cuꝫ. i. laudabilis. ⁊ dicitur ab ep̄osid eſt laus. Unde Martialis. Epica vulgo lyricaqꝫ pagina conſonaret. Uidetur tamen hecepica poni ꝓ dactilo. Dactylus em̄ inuentuseſt ad deſcribendum geſta heroū̄. ex quibus conſecuti ſunt laudem. Uel epicus dicitur ab. e. etpede id eſt ꝓſaicus. Poteſt ergo ibi legi epicaid eſt proſaica.Epidioceſis fit cum ſupradictum in melioreꝫpartem corrigit̉. vt Iſte eſt certus amans. imecertior. imo certiſſimus.