anteLE

Duodeciꝫ d̓r a duo ⁊ decem ⁊ ē oīs gͦ. numeripl̓alis ⁊ indeclinabileDuodenarius a. ū. d̓r a duodecim a qͦ etiā hicduodenariꝰ rij. ⁊ duodecimꝰ a. ū ⁊ duodeciēsadu̓ .i. duodecī vicibusDuodēnis .i. duodecim annoꝝ ⁊ videt̉ ꝯpōia duodeciꝫ ⁊ ānꝰ. ſicut ſeptēnis a ſeptē ⁊ ānusDuodenꝰ a. ū. a duodecīꝫ d̓r.Duodeuiginti .i. duo minus de vigintiDuonꝰ .i. bonus. qͥ libēter tribuitt̉ d̓r aduo isDuplex oīs gꝭ. i. duplꝰ a. ū.Duplicarius. rij. m. s. qui duabꝰ ꝑtibus fauetſcꝫ fraudulētusDuplicatio eſt allegatio q̄dat̉ reo ad infirmādn̄ replicatōꝫ actorꝭ. ut Iuſti de repli. §. rurſūUl̓ ẜm alios ē eliſio l̓ anihilatio replicatōnisEt hꝫ fieri a reo ꝯͣ replicatōꝫ actorꝭ.Duplonia. vt d̓r. ff. de ꝟ. obli. l. continuꝰ. §. cūita ē inter duplicatū vel ſterilitas ẜm. glo. ibidem. vl̓ d̓r ille qͥ duplata vtitur dieta vl̓ illefortuito tꝑis euentu. de duabus dietis facitvnamDurā indecli. ē quedā fluuius. iuxta quē gigātes edificauerūt turrim Itē ſicut d̓r Daīel. iijDuranē cāpus in qͦ rex Nabuchodonoſor poſuit ſtatuā aureā.Duribuccꝰ d̓r ille qͥ nūqͣꝫ vult aꝑire osDuricies. ei. f. g. i. duricia ⁊ d̓r a durusDurꝰ a. ū. i. aſꝑ. firmꝰ. l̓ nō mollis. Ind̓ dure.duriter. aduer. ⁊ duritas tatꝭ. Et componit̉ durus. ꝑdurꝰ. a. u. p̄durꝰ. a. ū. 2 qͣꝫdurꝰ a. n̄ ⁊ eduia. u. i valde durusDuſius ſij. m. s. demon qͥ hōes educit a ẜſu vl̓qꝛ ducit eos vſqꝫ ad mortem Papͥ. d̓t Duſiosgalli demones nominat quos romani faunosficarios dicunt.Duſſis. f. t. i. duos aſſes.Duſtria pe cor. in ſimplici nō ē in vſu. ſꝫ ī compoſitis. ſcꝫ induſtria .i. nobilitas ⁊ venit a nomīe adiectiuo. duſtriꝰ aiū .i. nobil̓ qd̓ in. f. ge.ſb̓ſtātiuat̉ ſic curius iuriªDux cꝭ. ꝯ. t. d̓r a duco cis. ⁊ deſigͣt dignitatē ⁊officiū. d̓r em̄ dux. qꝛ ſit ductor exercitꝰ. ſꝫ nonſtatim qͥcūqꝫ pͥncipes l̓ duces ſūt. etiā reges dici pn̄t In bello ꝟo melius ē ducē noīare qͣꝫ regē Nā hͦ nomē expͥmit in preliū ducentē. Ind̓duciſſa Itē dux cōponit̉ h̓ ⁊ hec redux cꝭ. ⁊ h̓ ⁊hec tradux cisE an I pel SAcides pe. cor. i. Eaci nepos. i. Achilles Unde qͥdā Aio te. Eacida rhomanos vincere poſſe

Eadem me ꝓ qn̄ ē ablatiuus caſus In reliq̓scaſibus. me. cor. Un̄ In reliqͥs eadē facit ablatiuꝰ eadē. Et ē ꝓnomē cōpoſitū ab is. ⁊ de ⁊ ponit̉ in fe. ge. ⁊ in neu. ⁊ declinat̉ ſic̄ ſuū ſimplexEa tenus ſūt due ꝑtas ⁊ ſb̓ duobus accētibusꝓferūt̉ .i. eodē mō l̓ eadē rōe.Ebriolus la. lū. dimi .i. aliqͣꝫtulū ebriꝰ UndePlātus. Triſtes ac ebrioſi incedūt ⁊ cor. oEbrius a. n. i. extra mēſurā bibēs. ⁊ d̓r ab e. ⁊bria qd̓ eſt menſura Inde ebrioſus a. n̄ qͥ ſepeet multum bibit ⁊ hec ebrieias atis. Itē ebrius quandoqꝫ ebrioſus ſepe ⁊ multum bibit.Unde ebrieras aliqn̄ Ebrioſitas frequēs vini temulencia.Ebur eborꝭ. os elephātis In̄ eburneꝰ a. ū̄ illd̓qd̓ eſt de ebore vl̓ qd̓ eſt candidū ſicut ebur vnin cantꝭ. Collū tuū ſicut turris eburnea Inuenit̉ etiam eburnus naͣ. nū. in eadē ẜcatōe. Un̄virgilius in. vi. enei. Proſeqͥtur dictꝭ portaqͣemittit eburnaante CTEcbaſis huiꝰ ecbaſis ē euagatio pret̓ materiā⁊ d̓r ab e qd̓ ē extra ⁊ baſis qd̓ ē fundamētumqͣi extra materiā q̄ eſt fūdamētū. cū ẜꝫ materiāinquirendi ſunt ſermones Un̄ doctrinale Exmateriā deſcribēs vana vagatur Autor ⁊ hācplures ecbaſiꝫ dirē figura Quidā dicūt eubaẜꝑ eu diphthōgo Et ē eubaſis bona digreſſio ſicut autores ſepe faciunt qn̄ relicta materia digreſſionē faciūtEccleſia ſie .f. p. ꝯuocatio interptatur qꝛ om̄esad ſe ꝯuocat ⁊ ē fideliū Sꝫ ſynagoga qd̓ int̓tat̉ ꝯgregatio ꝓprie eſt iudeoꝝ qͣꝫuis etiā ecciadcā ſit. ſed nrāꝫ apl̓i nūqꝫ ſynogogā dixerunt.ſed ſꝑ eccīam. ſiue diſcernendi cā ſiue iō qꝛ īterꝯgregatōꝫ ⁊ ſynagogā ⁊ cōuocatōem vn̄ eccīanomen accepit diſtet aliqd̓ qꝛ ſcꝫ ꝯgregari pecora ſolent quorum greges proprie dicimus.Conuocari aūt eſt magis vtentiū rōe ſic ſunthoīes. Ut aūt notaretur iudeoꝝ infidelitas dicta ē hoꝝ ſynagoga .i. ꝯgregatio qͣi pecoꝝ ⁊ indiſcretoꝝ Et vt fidelitas noſtra ipſo vocabuloīnueret̉. dicta eſt noſtra eccleſia. id eſt conuocatio quaſi rationobilium ⁊ diſcretoꝝ Que eccleſia dicitur catholica .i. vniuerſalis Non emſunt conuenticula hereticoꝝ in aliqͥbus regionum ꝑtibus coartatur. ſed per totū orbē terrarū dilatata diffunditur In̄ eccleſiola. ole. di. ⁊eccleſiaſticꝰ a. u.Eccleſiaſtes grece. hebraice coeleth. latine concionator d̓r Salomon. vn̄ dicit Hieronimꝰ.Tribus nominibus vocatu fuiſſe Salomōꝫ