anteLA
Carpobalſamū. vel xyrobalſamū .i. fructꝰ velſemen balſami. vel liqͦr qͥ ſit ex eiꝰ fructu. l̓ ſeīeCarpocratiani heretici a C. arpocrate qͦdā vocātur qͥ dixit xp̄m hoīem fuiſſe tm̄ ex vtroqꝫ ſexuCapoforꝰ. m. s. d̓r qͥdā deꝰ paganoꝝ ꝓgenitū.qui latine interp̄tatur fructifex vel vberrimꝰ.Carpos grece. latine d̓r fructus vel ſemenCarrena et publica pnīa ⁊ qͣdragena vnū ſuntQui igit̉ iſtā pnīaꝫ fac̄. xl. diebꝰ n̄ ītrat eccīaꝫ⁊ lanea veſte indutꝰ. ab eſcis ⁊ potibus qͥ int̓dicti ſūt. a choro. gladio et eqͥtatu. illos ſupͣdictos dies abſtīet. In tercia aūt ⁊ qͥnta feria etſabbato. aliqͦ genere. leguminū ac oleribꝰ. pomis vl̓ pirꝭ vl̓ piſcicul̓ cū modica ceruiſia vtaCarruca .ſ. tur tꝑate. hec oīa extra de homi.p. i. biga. ⁊ d̓r a cario qd̓ ē diuido. qꝛ currēdoCarrꝰ. m. s. vl̓ carrū. ri. ē genꝰ) diuidit terrā.vehiculi. ⁊ d̓r ſic a cardīe rotaꝝ. qͣtuor vl̓ ꝙ curCharta f. p. a careo) rēdo ſonꝫ. l̓ qͣſi currꝰ d̓r.d̓r qꝛ caret pil̓ carnibꝰ In̄ hec chartula. pe. cori. ꝑua charta. Et hec chartulariꝰ que facit carCartago. ginis. ē quedā ciuitas que Vtas.fuit circūdata corio bouis. hic et hec cartaginenſis et hoc ſe .i. aliquis de cartagine.Cartallū .n. s. d̓r caniſtrū. cōphinus. vel vas. īquo mortui efferuntur.Cartallus grece. ſiſcella latine.Cartilago: inis .i. naris. vel auris vel alteriusrei oſſea teneritudo. et ſine medulla. qd̓ genusauricule et nariū diſcrimina et coſtaꝝ extremitates hn̄t ⁊ d̓r ſicqꝛ leni attritucarꝫ dolore dūplectitur ⁊ d̓t Pap. Cartilago. oſſis ſpēm hꝫfortitudinē nō hꝫ. ſicut diſcrimē nariū ⁊ auricule. vn̄ Alexander. Cartilago riget eadē maCarūcula. f. p. i. parua caroᵐ ge carne rigeſcit.Charꝰ. a. u. ī duabꝰ ſignificationibꝰ. Charuꝫem̄ idē eſt qd̓ dilectū. et charū ēcuius emptioeſt difficilis. et d̓r a charisCaſa. f. p. i. ꝑua domꝰ pauꝑum. vel habitaculum agreſte. palis. virgultis. arūdinibuſqꝫ cōtextū. quibꝰ pn̄t tueri a vi frigoris vel calorisCaſelle ſunt granaria in quibꝰ fructꝰ cōponūtur. ff. de iudi. l. i. Et d̓r quaſi cellule granoꝝ.Caſeꝰ. m. s: d̓r a cado. is. qꝛ facile cadit ⁊ ceditUn̄ quidā Caſeꝰ anguilla mortis. cibꝰ ille vl̓illa. Ni bibas et rebibas et rebibēdo bibas.Inde caſeolus .i. ꝑuus caſeusCaſea f. p. ē q̄dā herba cuiꝰ flores cito cadunt.Un̄ caſia flos illiꝰ herbe vel liquor inde factꝰet dꝫ ſcribi ꝑ vnū. sº. et cor: primā. vn̄. Perſiin vltima ſatyra. Hec ſibi corrupto caſiā diſſoluit oliuo. Item Ouidius. Qui ſimulas caſias et nardi lenis ariſtas.Caſſeu nouember menſis qui eſt nonus.Caſma .n. t. i. porticijs aeris vel fulgor ethere
et ēgrecū. latīe d̓r fulgethra. Scd̓ꝫ vero Pap̄Caſma biatꝰ terre dū rūpit̉ terra.Caſoma .f. p. ē acꝰ ml̓ieris qͣ caput ſcalpit a cado dicta. eo ꝙ cadere facit immūdaCaſſabūdus. a. ū. id eſt caſſus fruſtratus.Caſſarius. m. s. id eſt reciarius qͥ retia facitCaſſicula f. p. i. ꝑuū rete. qd̓ ⁊ caſſilis d̓r. vl̓ d̓rcaſſilis a careo. qꝛ caret ſoliditate ī foramībusCaſſidilis. f. t. et caſſidile. nit. d̓r ſacculus peraſarcipiū. ficatiū. marſupiū. moculus. loculus.crumena ẜm Hug. Pap. vero dic̄. Caſſidilis ēpera paſtoral̓. Caſſidile ecꝭ vt qͥdā dicūt. d̓r pera aucupis ī modū reticuli fcā ī qͣ poīt aues qͣsin caſſe .i. in reti capit qꝛ qͥcqͥd capit̉ in caſſe ſedet incluſum in caſſidilibꝰ Ul̓ d̓r quaſi caſſusſedile. quia breue eſt vt ſedile .i. fundus caſſiset ſimili modo reticulatū. Item in omnibꝰ antiqͥs ⁊ nō corruptꝭ biblijs īuenies Tob̓. viij.Protulit de caſſiduli ſuo ꝑtē iecorꝭ Quedā tn̄biblie noue hn̄t de caſſidili ſuo ⁊ cor. pe. ⁊ declinat̉ caſſidil̓. lis. Quedā etiā legūt rbi caſſilidiCaſſis. idis. f. t. Yſuo de clinates caſſile lidꝭi. galea qꝛ caput tegit ⁊ ē de ferro. ⁊ ē ꝓprie militū. Galea ꝟo de corio ē. dicta a galeo qd̓ ē coriū ⁊ ē peditū. Et fac̄ actm̄ caſſidem vl̓ caſſidaUn̄ ⁊ ſuīt̉ hec caſſida. de idē qd̓ caſẜ Sꝫ caſſisſis. m. t. i. rete venatoriū. ⁊ d̓r a careo. qꝛ caretſoliditate ī foramībꝰ Dicit̉ etiā hͦ caſſis idis ꝓhelmo Un̄ fallit aues caſſisᶠ muīt caput eneacaſſis Si caſſis caſẜ dicas ſigͣt tibi rete Sedgaleā ſigno cū caſſis caſſidis aīo.Caſſus. a. u. qn̄ ē ꝑticipiū idē eſt qd̓ pͥuatꝰ. qn̄vero eſt nomē idem eſt quod vanus.Caſtanea .f. p. tā ꝓ arbore qͣꝫ ꝓ frc̄tu vn̄ Arborin ē ſiluis q̄ ſcribit̉ octo figurꝭ Fine tribꝰ dēptꝭCaſtellanꝰ. a. ū. qui vix vnā int̓ mille videb̓inhabitat caſtꝝ ⁊ d̓r a caſtrū In hic caſtellarius .i. dn̄s caſtri vel qui preeſt caſtris.Caſtellū dimi .i. ꝑuū caſtꝝ a qͦ caſtellulū .i. paruū caſtellū Caſtellū etiā vl̓ caſtellꝰ ẜm Albrid̓r receptacl̓m d̓d̓ qd̓ aqͣm publicā ſuſcepit q̄ducit̉ ad aliqd̓ p̄diū irrigādū l̓ d̓r vas ad aqͣꝫrecipiēdā ⁊ videt̉ ſic dici qꝛ ad modū caſtri ſitdiſpoſitū ¶ Caſteriū n.s. d̓r locꝰ vbi remi collocāt̉. ¶ Caſtifeꝝ: a. n. pe. cor. qui flagella portet vt caſtiget a caſtꝰ ⁊ fero fers.Caſtimonia. f. p. i. caſtitas. a caſtus dicif.Caſtor. oris. fuit vnꝰ filioꝝ Iouis ⁊ Pollux fuit ſr eiꝰ qͥ apd̓ paganos ꝓ dijs habiti ſi qͦs etiāīter ſidera fixerūt qd̓ ſignū gemī dicit̉. Caſtoretiā ē aīal quoddā mirabl̓e qd̓ viuit ī terra et īaq. cauda eiˢ naturā piſcis habet ⁊ corpꝰ carneum eſt. Unde cauda eius in ieiunio licite comeditur. ⁊ corpus non. et habet quattuor pedes. anteriores duos quaſi anſerinos cum.