anteCU

In capite libri ſcriptū eſt de me. qn̄qꝫ etiā ponit̉ ꝓ fine. Eccl̓. xxxij. Habeat caput rn̄ſuꝫ ſuūpoit̉ etiā qn̄qꝫ ꝓ dn̄atu. vn̄. Principiū caputeſt ꝑs corꝑis ⁊ dn̄atꝰ. Ite caput cōpoīt̉ cū bis⁊ cū tris. ⁊ dr̄ biceps cipitꝭ. triceps cipitis. goīs. qͥ hꝫ duo vel tria capita. Inuenit̉ etiaꝫ hͦbicipūt. hͦ triciput. neu. g. i. geminū vel trinuꝫcaput. Cōponit̉ etiā caput cū occiduū. ⁊ dr̄ hͦocciput pitꝭ .i. occidua ⁊ poſtrema ꝑs capitisUel occiput cōponit̉ cū ob ⁊ caput. ⁊ dr̄ ſic. qͣſiꝯͣ caput. qꝛ ſit capiti retrorſum. ⁊ idē dr̄ occipitiū. Itē cōponit̉ cū ſincerꝰ. ⁊ dr̄ ſinciput pitis .i. pͥor ⁊ anterior ꝑs capitis qͣſi ſincera ⁊ pura patens ꝓpter capilloꝝ abſentiā. Itē cōponit̉ cū p̄. ⁊ dr̄ preceps. ⁊ cū an̄. ⁊ dicit̉ anceps.Carabrio onis. eſt genꝰ auis muſtele ſil̓isCarabus. ꝑua ſcapha ex vimine facta. ⁊ crudocorio ꝯtexta. vt eſt nauicula currens in padoEtiā dicit̉ illud qd̓ eſt in medio nauisCaracter ris. grece imago nouꝰ vultus effigiesforma vel ſtilus figura lr̄a ferrū quo note pecoribus inurunt̉. Unde ⁊ ipſa nota vel ſignūcaracter diciturCaracteriſmus maſ. s. eſt deſcriptio forme alicuius.Caradrion eſt auis quedam alba tota. cuiꝰ interiora oculos caliginoſos curant. Si viueredebet infirmus appropinquabit ſibi. ſi ꝟo mori fugit ab eo. Per medias noctes in ſublimeceli dicit̉ volareCaragma. n. t. i. impreſſio. imago vel lr̄a. Un̄Auianus. Sicut nūmus hꝫ caragma ceſarisſic homo caragmā deiCaraxis .f. t. i. notatio. ⁊ dr̄ a caracterCarbaſus. m. s. in ſingulari. ſed in pl̓i carbaſaſoꝝ. n. g. i. veluꝫ. qͣſi carēs baſe .i. ſuſtentamētoab inferiori ꝑte. Carbaſus etiā dicit̉ quoddāgnꝰ veſtꝭ ſb̓tiliſſime. In̄ carbaſcꝰ a ū. ẜm Hug.Et dr̄ hic carbaſus in ſingulari veſtis ſinuoſa. que tam viro qͣꝫ mulieri conueniri pōt. Sꝫcarbaſa ſarū. ad vela nauiū ꝑtinet. ⁊ cor. pe. vtOuidius. Uidi p̄cipiti carbaſa tēta nothoCarbo onis. dicitur a carpo. quia ab igne carpitur. vel potius dicitur a careo res. quia flamma caret. ⁊ qn̄ accenſus ē dicit̉ pruna. cū pruna extincta fuerit carbo vocat̉. Inde carbonarius rij. qui facit carbones. vnde. Carbo carēsflāma. ſuccenſus pruna vocat̉.Carbūculus. m. s. ta pro ꝑuo carbone qͣꝫ prolapide precioſo ignito vt carbo. cuius fulgunec nocte vincit̉. Et pro morbo quodā inuenitur. eo ꝙ in orto ſuo rubeus ſit vt ignis. poſteaniger vt carbo extinctus. Un̄. Eſt lapis ē mor

bus cabo carbūculus extat.Carcanus nomē ciuitatis vel lociCarcan calcamo arphat emath. ciuitates ī oriente ſuntCarcer ī ſingulari ꝓprie dicit̉ vbi rei claudūt̉Sed in pl̓i vn̄ quadrige emittunt̉ vel reꝑagula antepoſita. ⁊ dicitur carcer quaſi capiens reos. ⁊ eſt ethimo. nō cōpoſitio: Inde carceraririj. qui carcerē facit vel cuſtodit. Inde hic ⁊ hͦcarceralis ⁊ hͦ le.Carcheſia pocula a loco carcheſi. vel ſpelunca.vel ſūmitas arboris nauis. Un̄ Greciſ. Aſt īſtrumentuꝫ. dicas carcheſia nauis. Hugꝭ. v̓odicit. Carcheſia ſūt in cacumīe arboris nauistrochee quaſi .ſ. littera per que funes trahunt̉.Un̄. quedam vaſa ad ſil̓itudinem illoꝝ factacarcheſia dicunt̉. Trochee etiā ſūt dicte. qꝛ rotulas habent. Trochos enī grece rota diciturlatine. Itē carcheſia ſūmitas mali in qͣ chorde ꝯcurrūt. Un̄ Lucanꝰ. Ac vtinā ſūmi curuet carcheſia mali.Cardiacus a ū. pe. cor. i. cordis pulſum patiēsquaſi cor ardēs habens propter ſitim. ⁊ dr̄ abardeo. ⁊ cor. ꝑ compoſitionē. Uel a greco cardia qd̓ eſt cor. Unde Iuuenalis. Cardiaco ciathum nūqͣꝫ miſſurus amico. Uel eſt compoſitu a cor ⁊ hio. quaſi cor hians habēs propterſitim. ⁊ tūc dicit̉ cordiacusCardia grece. latine corCardinalis cō. t. ⁊ hoc le. ⁊ cardinarius a um.in eodem ſenſu .ſ. quod ad cardinem pertinet.Unde cardinales venti dicuntur a quatiuorpartibus mundi flantes. Et quedam virtutesdicuntur cardinales ad ſimilitudinem cardinis in quo motus oſtij firmatur. Et hic cardinalis ſubſtantiue ꝓ noīe dignitatis. qꝛ per cardinales mundus debet regi ⁊ gubernari ⁊ moueri ſicut oſtin ꝑ cardinemCardo dinis. incerti ge. dicit̉ vna ꝑs oſtij. ſcꝫcuneus qui in foramine vertitur. vel ponit̉ ꝓipſo foramine aliqn̄. ⁊ dicitur cardia quod eſtcor. qꝛ ſicut cor hominem regit ⁊ mouet. ita ille cuneus ianuam regit ⁊ mouet. Cardo etiamdicit̉ extremitas rei. Unde ⁊ cardines celi dicuntur extreme ꝑtes aris. ſic dicti. quia ꝑ eosvertitur celū. Cardo etiam ponitur pro oportunitate vl̓ articulo. Unde prouerbialit̓ ſoletdici. Res ē in cardine .i. in articulo vel in oportunitate. Unde Uirgilius. Aut tanto ceſſabitcardine rerū. Sed cardo donis. eſt herba nociua colonis. Un̄. Cardo ſubeſt foribus ſi cardinis eſt genitiuus. Cardo cardonis eſt herba nociua colonis.

f .iiij.