ARAAtē
que vero datur pro mala re. vt pro fornicacōenon eſt arrabo. Unde. Pars arrabo venit precij. dū res bona venit. i. vendit̉.Arrepticiꝰ. a. ū. i poſſeſſus a demone. vl̓ qͥ agitatur ab ip̄o. Unde. Sūt arrepticij vexati demone multo. Eſt euerguminus que demon poſſidet vnus.Arriani heretici ab Arrio alexandrino p̄ſbitero exorti. qͥ coeternū patris filiū nō agnoſcensdiuerſas in trinitate ſubſtātias aſſetuit ꝯͣ illd̓qd̓ ait dn̄s. Ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ.Arrogans .i. ſuꝑbus. elatus. inflatus. vl̓ iactator. In̄ arrogatia .i. ſuꝑbia. differt tn̄ a ſuꝑbia. qꝛ ſuꝑbia ē inanis gl̓a de eo ꝙ qͥs hꝫ. ſꝫ arrogātia e inanis gl̓a de eo qd̓ qͥs nō hꝫ. ⁊ cumcredit quis ea ſe ſcire vl̓ habere. que tamen nonſcit vl̓ habet.Ars artꝭ .i. ſcīa. ⁊ dicit̉ ab arceo. ces. qꝛ arcet .i.ꝯſtringit nos regulis ⁊ doctrinis. l̓ dr̄ ab aresid eſt ꝟtus. quia intellectū noſtrū diſponit adꝟtutes. ⁊ ars eſt collectio multoꝝ p̄ceptoꝝ advnū fine tendentiuꝫ. Et ẜm Iſidoꝝ differuntars ⁊ diſciplina qꝛ diſciplina eſt illoꝝ neceſſarioꝝ que aliter ſe habere non poſſunt. ſcꝫ quando aliquid certis racōibus diſcutit̉. Sed arseſt illoꝝ que ſe habere poſſunt. ſicut ſunt opinabilia.Arſates ſtꝭ reges perſaꝝ ſicut Auguſtꝰ dr̄ ceſar rhomanoꝝ ẜm PaArſeda. f. p. i. ſella valde ſplendēs.Arſenicū .n. s. dr̄ auripigmētū.Arſeuerſe dr̄ ꝓuerbiū. vl̓ ē ꝟbū defectm̄ īꝑatiui modi ſcd̓e ꝑſone. ⁊ ẜcat auerte igne. ⁊ dicit̉ab ardeo.Arſeneū .n. s. dr̄ veſtis mulieris rubei colorisArſis eleuatio vocis .i. initiū.Artabatite. pe. ꝓd. eſt genꝰ monſtri in ethiopiaproni vt pecora ambulare dicūt̉. qͣdrageſimūannū nullus ſuꝑgredit̉. Et dicūtur ſic ab arta. n. ⁊ batin qd̓ eſt gradus. qꝛ artatim ⁊ curuegradiūtur.Artabe. pe. cor. q̄dam menſure ſunt. Un̄ Pap̄dicit. Artaba genus menſure ſyriace que tresmodios facit.Artauus. m.s. me. cor. ē cultellus ſcpͥtoꝝ.Artemeſia ē quedā herba Diane a gētibus cōſecrata. Un̄ ⁊ grece. Diana artemis dr̄. ⁊ ē illius nature ꝙ cū vino decocta ⁊ mane bibita mēſtrua educit.Artemo. onis. pe. ꝓdu. dr̄ paruū velū qͦ ī dulcibꝰ potiꝰ vtimur aqͥs. Un̄ in actibꝰ apl̓oꝝ Etelenato artemone ẜᵐ aure flatū tēdebat ad litº
Artemū idē. Un̄ Eſt artemo vl̓ artemū veluꝫquoqꝫ ratis.Arteria. .f. p. ē vena ꝑ quā exit ⁊ intrat aer ⁊ ſpiritus. Ul̓ ẜm Hap̄. Arterie ſtꝭ fiſtule vl̓ venedicte eo ꝙ artis teneāt itineribꝰ vitalē ſpm̄. l̓qꝛ ꝑ eas aer .i. ſpūs a pulmone fertur. In̄ arteriacus. a. ū. et eſt ille cuiꝰ fauces reumatizant.In̄ artericū .n. s. ⁊ ē medicīa que prodeſt meatui gutturis.Arteſis. f. t. dr̄ artuū morbus. Un̄ PrudētiꝰNodoſa qͦs podagra diſtorquet ⁊ arteſis. In̄arteticꝰ. a. u. ⁊ dr̄ ille qͥ hꝫ infirmitatē in artubus ex ꝯſuetudine. vl̓ vt medici volunt dicit̉ille qui quandā nodoſitatē in mēbrorū patit̉iuncturis. ⁊ in eodē ſenſu dicit̉ articus. a. um.In̄ artetica. ⁊ dr̄ paſſio vl̓ infirmitas illa.Articula .f. p. dr̄ ꝑua ars.Articularis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. i. ad artē ꝑtinēs. Et dr̄ab ars artis.Articulus. m. s. diminu i. ꝑuus artus vt digitus. ⁊ dicit̉ ab artꝰ. us. ui. Itē articulus dicitur quedā pars or̄onis apd̓ grecos ſolā relacōnem ſignificans. Inde articularis. ꝯ. t. ⁊ hoc requod habet officium articuli vt hic ⁊ hec ⁊ hͦ.Articulus eſt etiam quidam color rhetoricusqui fit qn̄ multe dictiones ſimul ponūtur pūctatim ſine coniunctione media vt ibi. Solers. inermis. inops. inglorius. vnde rediſti.Item articuls etiam dicitur finis. Item articulus .i. momentū. vt in articulo diei illius .i.in initio. in fine. in hora. in momento. Itē articulus preſſura. artitudo. Itē articulus ē ſpecies numeri. Itē articulus eſt minima ꝑs ſymboli .i. fidei. ẜm quod dicimus. duodecim ſuntarticuli fidei. Etiam articulus ſumit̉ pro ſigno. cū quo mulieres ſignāt panes in fornace.ne fiat ꝯfuſio int̓ alios. Unde Greciſta. Articulus color eſt. breue mēbrū. dictio greca. Articulus numerꝰ ꝑ denos multiplicatos. Momentum articulus preſſuraqꝫ dicitur eſſe. Itēarticulus eſt pars intentionis continens illd̓quod actor intendit probare. vt in capituloveniens. ij. de teſti. ⁊ gloſa in capitulo preſentium. §. teſtes eo. titu. li. vi. Et articuli dicunt̉capitula in iudicio probanda. eo. ti. per tuas.Et quandoqꝫ dicuntur intentiones. quandoqꝫ aſſertiones.Artifex ⁊ opifex differūt. Nam artifex dicit̉ exarte. opifex vero ex ſola manu ⁊ iuſſione alteriꝰInde artificiū qd̓ eſt manufactū. Inde artificioſus. a. um .i. plenn̄s artificio. Inde etiā artificialis. ꝯ. t. ⁊ hoc le.