LAante
Abſtula .i. napta. Un̄. Abſtula vl̓ napta fermentū malleoluſqꝫ. Quiſquilie ſtipule poſſūtignē reuocare.Abſurdus. a n. i. incōueniēs. ſꝫ ſubſtantiuū qͥnon audit.Abulla. vide .s. in abolla.Abuſio dr̄ malus vſus. l̓ ē octaua ſpēs trāſūptionis. ⁊ fit qn̄ dictiōes ꝯſil̓is ſignificacōistrāſumūt̉ ꝑ inuicē. vt breue ꝓ ꝑuo. lōgū proAbuſiuus. a. ū i. extra vſuꝫ ductˢ magno.Abuſus. us. ui. i. ꝑuerſus vſus.IanteCAcaliculis. indecli .i. pincerna vl̓ cuſtos. l̓ magiſter calicū l̓ calcioꝝ qͦs ſolēt hr̄e diuites. vide infra a commētarijs.Acatiua ē ꝓuincia in grecia.Acaris. ridis. l̓ acaris me. cor. com. t. ẜm aliqͦs dr̄ ab a qd̓ ē ſine ⁊ caris gr̄a qͣſi ſine gratiavl̓ ingracōſus. ⁊ d̓r eē ẜuꝰ cui dn̄s ē inuidio ſꝰAccaluaſter .i. ab anteriori ꝑte caluus. ſicut recaluaſter a poſteriori. ⁊ dr̄ ab ante ⁊ caluaſter.Un̄. Eſt accaluaſter vir caluꝰ ab anteiori parte. recaluaſter retro caluatꝰ hētur.Accaliſſa .f. p. dr̄ vrtica.Accaſia ē ſuccus exp̄ſſus a pomis vl̓ piris.Accaſiū. e fructꝰ accaſij.Accaſius. arbor quedaAccētꝰ. us. ui. i. ſonꝰ vl̓ modulacō vocisAcceptilatio. f. t. ē liberacō ꝑ mutuā interrogationē q̄ vtriſqꝫ ꝯtingit ab eo nexu abſolucō. ff.e. ti. l. pl̓ibꝰ. ⁊. l. i.Accerſitꝰ .i. vocatꝰ collectꝰ vl̓ circa ſe ſitus. lxiijdiſ. qꝛ igit̉.Acceſſio dr̄ aliqͥd adiacēs alteri. l̓ om̄e id qd̓eſt acceſſoriū ⁊ neceſſariū in pͥncipali. vt capiſtruꝫ equo. veſtis ſeruo. vt. ff. depo. l. i. §. que indepoſitis.Acceſſoriū idē.Acciatus. dr̄ cultellus magnꝰ ⁊ acutus. ⁊ dicitur qͣſi acute ſcindens. Et ſunt plura nomīaidē ſignificātia. Unde. Acciatus pugio ꝯiungo nouacula cultris. Cultelloſqꝫ ſpatas raſoria iūgimus illis.Accinctus dr̄ armis inſtructus ⁊ paratus adbellum.Accipiter ẜm Pap̄. eſt auis armata vngulis.ab accipiēdo dcā. eo ꝙ ſibi capiat ⁊ ab alijs rapiat. Un̄ Ouidiꝰ de arte. Odimꝰ accipitrē qꝛſꝑ viuit in armis.Acciſus. m. s. i. circūciſus.Accitus. a. ū. me. cor. i. appellatꝰ vl̓ vocatus.Acclinis. ꝯ. t. vl̓ acclinus. a. ū. in eodē ſenſu.
id eſt flexus vl̓ incuruatus. ⁊ ꝓprie in aſcēſu.vl̓ dr̄ locꝰ erectꝰ ſurſum. Un̄ in Aurora. De bebant baculis acclinia corꝑa viri. id eſt flexa vl̓incuruata.Accliuiatoriū .n. s. ē locus in quo acclinari vl̓requieſce̓ poſſumꝰ. vl̓ ſupͣ qd̓ acclinat̉. vt culcitra vl̓ puluinar.Acclinatꝰ. m. s. i. curuꝰ vl̓ obliquus.Accola. ꝯ. p. ẜm Pap̄. dr̄ finitimꝰ ꝓpinquꝰ vicinus alienᵇ ciuis affinis cultor loci in qͦ nō ēnatꝰ. Un̄ qͥdam. Accola nō ꝓpriā. ꝓpria cōlit incola terraAccubitꝰ. us. ui. m. q. i. locus requiei.Accuratus. a. u. i. diligēter ꝓcuratus.Accuſatio. f. t. ē alicuiꝰ apd̓ iudicē de crimineproclam̉atio.Accuſator. i. t. qͥ aliquē corā iudice accuſat etcriminalē ſibi mouet queſtionē.Acepharus. pe. cor. dr̄ qͥ ē ſine capite. ab a qd̓ē ſine. ⁊ cephas caput. xciij. di. nulla. in Autꝭ.de apd. §. generalē.Acephali. genus clericoꝝ ſine capite. qͥ quē ſequētur ignorāt. Hi ⁊ heretici dcī. quoꝝ nullꝰē autor a quo exorti ſunt. hi triū Calcedoneuꝫcapl̓oꝝ impugnatores. duaꝝ in chriſto ſubſtatiaꝝ ꝓpͥetatē negāt. ⁊ vnā naturā in eiꝰ ꝑſona p̄dicant.Acer ē eqͥuocū ad plu̓a. Un̄. Dr̄ arbor acer virfortis improbꝰ acer. Pro pͥmo dat eris. ſed ꝓreliqͥs tibi dat cris. Et ꝯꝑat̉ acer. or. cerrimꝰ. ⁊mouet̉ h̓ acer. hec acris. hͦ acre. Dr̄ etꝭ acer ſubtilis vel acutus ingenio. Inde acrimonia .i.ſubtilitas ſenſus.Aceratꝰ. a. ū. ab acer. aceris. dicit̉ ſordibus inſtar aceris.Acerbus. a. ū. immaturus. vl̓ aſper.Acernus. a. ū. de acere exūs.Aceronicus dr̄ qͥ nulli cōmunicat.Acerre. arū. pl̓is nu̓i voce. ſingl̓aris ſignificatione. ſicut thebe athene. ē nomē ciuitatis. ⁊ dr̄ab a qd̓ ē ſine. ⁊ ceres dea frugū. qꝛ apud iſtamciuitatē non creſcunt fruges. qꝛ terra ſterilis ēet in fecunda.Acerra. f. p. dr̄ tumulus vl̓ vas ad cerrē recipiendā. in quo thus recipit̉. vl̓ qꝛ fertur an̄ cererem talem deam vl̓ quia ponitur ante cererē inara. Uel vas in quo thus reſeruatur. Unde.Thuribulū thura conſumit. ſeruat acerua. Etvenit ab aceraceris pro arbore. eo ꝙ de acere fieri ſolet.Aceruus. dr̄ ſtrues. moles. cōgeries. cumuluscongeſtū. Unde congeries. moles. cumuluſqꝫſtrues fit aceruus. Inde aceruulus. id eſt ꝑuꝰ
b .iij.