¶ EpiſtolaCAIIIAHvxphthongus ae
¶ Guarinus Ueronēſis Floro ſuo utem ꝓluSRLrima dicit.On ſine cauſan factū eē certo ſcio. ꝙ diphthonganda vocabula ſcire te velle intelligo.qm̄ ea rem ⁊ ad orthographiam recte ſcribendi formulā pertinere. ⁊ nō paruū legendi documentū preſtare poſſe cognoris. Qua quidemin re quid agam ſubdubito. Nā niſi tue morēvoluntati. q̄ de me optime meritus es. geſſero.ingratitudinis me reū eſſe ꝯfitear. erit neceſſe.Quo crimine nullū grauius aut acerbius velapud perſas puniri. teſtꝭ eſt Xenophon. Subinde cū negligētia ⁊ vicio librarioꝝ om̄eꝫ ferme diphthongoꝝ ꝯſuetudinē abolitam aut deprauatā aſpiciā. ita vt breuis ſepenumero ſyllabas vetuſtiſſimis codicibꝰ diphthongis notatas comperiā ¶ Unde ip̄aꝝ rationē aut vſuꝫaucuper vix ſatis ſcio. Et eo magis ꝙ q̄ poſtulas dicto citius fieri feſtinātiſſimꝰ vrges. Uerum enimuero ne laborē potius fugiſſe me arguas. decreui. qͣntū vna tumultuaria lucubratione potuero. ad te de diphthongis collige̓. īlatīe locucōis mēoria ſuppeditarit. aut ſi quidpaululū grece ex doctiſſimo ac impͥmis humaniſſimo preceptore meo Manuele chryſoloradeguſtaui. Et vt Ciceronis p̄cepto facilius dequo diſputatur poſſit intelligi ſermonē a definitione proficiſci. ſatius eſſe arbitror.Quid ē diphthocDiphthongus. ē duaꝝ vocaliū cū ſingl̓e vocē ſua ẜuēt. in eadeꝫ ſyllaba complexio. vt aesNec ius. vas. qua diphthongos putandumerit. cū nec i nec u ſuum ſeruare ſonum conſtetDiffert autē a monophthongo diphthōgꝰ. ꝙhec duas hr̄e vocales. illa vnicā dumtaxat cernit̉. vt Eoa vbi tris monophthongos eſſe deprehēdis. Dicta idcirco diphthongus. ꝙ binis cōſtare vocalibus videatur. Dis eī greci⁊ pthongon. ſonū appellāt.Noſtri qͣttuor fecere diphthongos. au. eu. ae.oe. Quidā ei diphthongū adijciūt. Ueꝝ grecoꝝ eā eſſe diphthongū manifeſtuꝫ eſt. qͥ cumplures habeāt diphthongos ceteris omiſſis q̄nihil ꝓpoſito cōducūt. aliqͣs attingā. ex qͥbusderiuari nr̄as liquet. αι. cū in latinum vertitur
¶ SMereſim. hoc eſt ꝑ ſyllabaꝝ diuiſionemAImanēte littera ī ai. ſoluit̉ vt μαια maAto aiax. Aut ſine diereſi in ae. diphthongon tranſit. vt αίαν pean αλαι τρ6paleſtra αινεασ eneas ευ in eū diphthongon latīa ꝯuertit or̄o. vt ευροσ eurus θησευ theſeus. Aut in es vt αχιλλευ achilles. οδυ ευ vlyſſes. περ αυ perſes. ā in. u. ſolā vt αευγω fugio. ω in oe vtχωμωιόια comedia. τρ γωιδι tragedia. οι vl̓ in oe vertimus. vt ποιρη. penaet φοινιξ phenix. vel in. u. vt φοινχεοpuniceus. Diſſoluit̉ interdū. vt τροι troia.V quoqꝫ aut ꝑ diereſim in. a. ⁊ in. u. ꝯſonantē ſoluimus. vt ν υ. nauis. Aut ī au diphthongon. vt ν υ γον naufragium υλητ ρο auſterꝰ. Et vt ad nr̄as reaula.deamus. ac diphthongon quidā paſſim protulerūt. vt Sylle. galbe. amynte. muſe. Nōnullipro ſecūda eius littera .i. e more grecoꝝ i ꝓnūciauerūt. Quapropter mato nr̄ antiqͥtatꝭ amātiſſimꝰ aulai pro aule. ⁊ pictai pro picte veſtisſuo inſeruit carmini. vt Aulai in medio libabāt pocula bachi. Diues equum. diues pictaiveſtis ⁊ auri.Singl̓ares generādi ⁊ dandi caſus. ⁊ pl̓alesnoīandi ⁊ vocādi in pͥma declinacōe. diphthōgon finali in ac notari certiſſimū eſt. vt Lyre.Plurima quoqꝫ deriuatoꝝ nominū in ens exeuntiū diphthongātur. vt ea potiſſime q̄ a vocabulis in a. aut in e. ꝓductā exeunt aut in ae.vt verona veroneus. Mytilene. mytileneus.Athene. atheneus. Nunc cuꝫ nulla de au. ⁊ euextet ambiguitas. de ae. ⁊ oe. dicendū ē. Et primo de ae ſeruato alphabeti ordine. Cui quecūqꝫ memoriā fugerint. tute addere que legendocompereris poteris.¶ De diphihongo. ac. in pͥmis ſyllabis.Eacus. ⁊ ab eo deriuata. vt eacides.Hec cū ꝯpoſitis. vt heccine.Edes ⁊ ab eo nata. vt edifico. edepol. edituusedilitas.Edus.Ege. capra. ⁊ ab eo edita. vt egis clypeus.Palladis egloga egoceros. Capricornus.Eger. egritudo. egrotus.Egeus; ⁊ ab eo dicta. vt egides. egeum mareegina vrbs ⁊ mulier.Egyptus.Elia mulier.Eolus.Elianus propriū nomē viri.Helios ⁊ heliades ⁊ heliogabalus. e. ſimpliciſcribenda erunt.
a .ij.