Sabbato or̄o ſancti AuguſtiniAter om­ ad ſanctā tri-nium bonoꝝ: deus pr̄ cui nunqͣꝫ ſine ſpe miſericordie ſupplicat̉ cumfilio tuo ⁊ ſpūſancto. Da qd̓ a te deſi-derat aīa mea: ⁊ qd̓ a te poſtulat mēsmea. quoꝝ enim vna ē ſubſtātia: vnūeſt ⁊ datum: vna oꝑatio: vnum donūvnaqꝫ poteſtas. Lōge faca me domi-ne omnē ypocriſim: oēm ſimulationē⁊ fac me tibi ſeruire in veritate. Concede queſo mihi dona aīe: vt alacri cor-de obuiā tibi concurrere valeā. Exci-ta corpus meū ſtimulis tuis: ⁊ fac meſtrennue ꝑſeuerare in p̄ceptis ⁊ laudibus tuis die ac nocte. Da mihi ſcienti-am humilē: que edificat linguā eruditam ⁊ loquentē: vt ⁊ bonos valeamad meliora exhortari. ⁊ malos ad re-ctitudinis lineā reuocare. Infunde q̄ſo cordi meo ſpm̄ ſapientie ⁊ intelle-ctus: ſpiritū conſilij ⁊ fortitudinis: ſpiritum ſciētie ⁊ pietatis: ⁊ reple me ſancto timore ⁊ amore tuo. Da irriguū ſu