vero ſacramēta: que tenent̉ in eccleſiatua: ſtupenda ſunt ⁊ venerāda. Sed illud tuum ſacramentū p̄cellit vniuer-ſa: hoc nempe indiuidue trinitatꝭ my-ſterium: ⁊ illud celeſtis menſe ſacramētum: quod fideles ⁊ pias animas pa-ſcit carne ⁊ potat ſanguine: vt neqꝫ eſuriant neqꝫ ſitiant ineternum ſac ergome domine deus meus pura ⁊ ſimplici conſcientia illa precipue inter ceteraſentire: credere. ſumere ⁊ retinere. Ne ſinas queſo domine fidem meaꝫ in eisaliquatinus vacillare: ſed ita ſemꝑ ineis ⁊ de eis pro tua tribuas pietate mi-hi credere ⁊ intelligere: ſicut veritas ſehabet. Intret in cor meum gloria tua:que ibi ſine ſono ⁊ ſine ſtrepitu verborum loquat̉ omnium tantorum myſteriorum veritatē: ⁊ dulcedine. intus at-qꝫ foris. vndiqꝫ ꝑfundat animā meamilla gracia virtutū: ⁊ iudex omniū ve-ritatum. vt ſic irradiādo ⁊ ſoporandoeam in ip̄o veritatis cētro ſtabiliat atqꝫcōfirmet. vt neqꝫ velim neqꝫ poſſim de