20 1Abaoth arcē tenens initōfineqꝫ carēs. que tibi mu-nia graciaꝝ genus humanum ꝑſoluet qͥ prothoparentem tibip̄i formaſti cō-ſimilem ⁊ cū cuncta elementa tantumverbo formares potēti manibus diuinis ſolū hoīem ad tui cōpoſuiſti yma-ginem ipſumqꝫ eximio honore/ ſapienti tuo ditaſti ſpiramine: eo tenore/ vt ſiin tui p̄cepti vigore perſiſteret: lege perpetua ꝑadiſi amena hereditaret. Sedpoſtqͣꝫ vehemoth neqͥſſimus: artibusnepharijs ipſuꝫ ſubuertit expers deliciarum in lacū labitur miſeriaꝝ: oēmqꝫ poſteritatē preuaricationis reā ſimilem eduxit in penā. Sed tu deus cōſolatiōis. affectu tactus miſeratiōis. ma-num tuarū opus in priſtinū reforma-re decreueras decus ⁊ nō per angelū:hoc nec facile tui per imperiū Sed perreparationē hominis chari/ verbumtuum voluiſti incarnari: et in teſtimo-nium eximie dilectionis filiū tuum te-cō